Skip navigation

Tag Archives: ziek

Mijn zus is ziek. Je kan haar relaas volgen op de weblog die ze vanuit haar ziekenhuiskamer begonnen is. Klik!

Dat betert gelijk maar traag. Geen energie. Snot. Moe. Hoest. Slecht. Pffff.

Ik zou mijn bookmarks verder willen uitkuisen maar ik heb de energie niet. Ik zou mijn boekenrek willen opruimen, misschien heb ik morgen of overmorgen de energie wel eens.

Ach, we zien wel.

Just my luck: is de griepepidemie officieel afgesloten verklaard, dan krijg ik er toch nog van. *grommel* Vrijdag begonnen met ‘hm, ik denk dat ik Janna’s hoest betrapt heb’, zaterdag overal pijn en moe, zondag lekker ziek. Gisteren thuisgebleven, en een afspraak op de groepspraktijk. Samenvatting: spierpijn, beetje koorts, hoofdpijn (was net opgekomen), snot, hoest, beetje keelpijn, moe. Veel uitleg moet daar niet meer bij zeker? Voordeel is dat ik tot en met morgen mag thuisblijven. Lekker veel in bed, veel lezen, veel slapen (als de bleiter van de buren en werken op straat daar niet tussenkomen). Jammer genoeg moet het huishouden voortdraaien, dus toch nog vroeg opstaan en eten maken (met hulp). Ach ja. Morgen zien we verder of ik goed genoeg ben om te gaan werken of niet.

Marie-Rose Morel mag dan een bitch eerste klas zijn, en haar politieke overtuigingen staan lijnrecht tegenover die van mij, maar dit wens ik zelfs haar niet toe. Ik ben er niet goed van dit te lezen.

We waren hier juist gelijk dominosteentjes.

Zondagnamiddag: Lies ziek. Kotsen. Haha. De ochtend nadien de grootouders bellen om haar te komen halen, want ze leek niet echt beter.

Dinsdagmorgen vroeg vroeg: Jens ziek. Kotsen. Haha. De grootouders verwittigd om hem te komen halen.

Dinsdagavond: Janna ziek. Kotsen. Haha. Gelukkig de dag na haar verjaardag en het concert.

Woensdagavond: Milan ziek. Kotsen. Haha. Pffff.

Zo ergens tussendoor: ik ook ziek. Niet kotsen, maar kaduke maag en darmen.

Vanavond: Nic ziek. Kotsen zal er wel van komen. Haha. Zal de dokter toch nog moeten komen, want hij mag niet thuisblijven zonder doktersbriefje. Gna.

Een soort uitermate zeer besmettelijke buikgriep, die wel op een dag of 2 zo goed als over is.

Maar ik voelde me in dominosteentjesland. Tik-tik-tik-tik-tik-tik, allemaal omver.

Ja, ik leef nog. Niet veel goesting om te schrijven de afgelopen week, te druk, en te ‘plat’.

4 schoolgaande kinderen eisen bijwijlen nogal veel energie, vooral als ik me zelf niet lekker voel, en als er tussen die 4 een paar rondlopen die zich ook niet lekker voelen.

Milan is maandag begonnen met een stevige verkoudheid, en Janna en ik hebben het woensdag overgenomen. Janna zit ondertussen met een oorontsteking en lichte keelontsteking (haar vader mocht eens met haar naar de groepspraktijk trekken, ha!), bij mij blijft het bij een stevige verkoudheid, waarbij ik verwoede pogingen doe om te voorkomen dat het zich op mijn sinussen zet.

Donderdag was het oudercontact voor Milan (waarover in een later bericht meer), én het was zijn verjaardag (waarover later meer). Het stakingsprobleem is ondertussen opgelost: hij blijft gewoon thuis. Samen met Janna, die mag maandag nog thuisblijven van de dokter.

En vanavond gaan wij naar Coldplay. Door mijn ‘plat gevoel’ slaag ik er niet echt in om me op te laden, maar het zal wel meevallen zeker? Wellicht hierover ook later meer.

Yes kids, I’m back!

Twee jongens ‘ziek’ vandaag (de ene nog altijd last van zijn maag, de andere hoofdpijn en zo wit als het spreekwoordelijke lijk), ik heb dan maar besloten hen thuis te houden en een extra dagje vakantie in te lassen. Hoewel, veel ‘extra dagje vakantie’ is daar niet aan, dat gaat gewoon af van mijnen congé payé. Na de geplande weken in het groot verlof hield ik nog een 17-tal uur over, plus ons eindejaarsverlof. Doe er daar 4 af… pfhuh, veel schiet er niet meer over om van september naar eind december te geraken. Dus denk ik dat ik een dagje congé non payé ga pakken. We zien wel.

In ieder geval, ik heb me te pletter verveeld vandaag. Het erge is: ik heb plenty te doen, maar ik had er gewoon geen zin in. De jongens hebben zich grotendeels op hun kamers beziggehouden (onder zachte dwang, ja, daar staat een bed en zo, als jullie ziek zijn, dan moeten jullie rusten), en ik had vanalles kunnen doen, maar het lukte niet. Dus heb ik maar de hangouder uitgehangen, en rondgehangen. En niet veel tastbaars uitgevreten. Tsja.

Mannekes, ik ben ziek. Serieus ziek. En het wordt voorlopig alleen maar slechter. Mijn sinussen zijn ontstoken, dat wist ik al, maar ondertussen denk ik dat ik ook griep heb. Overal pijn, wat koorts, verschrikkelijk mottig en moe en futloos, hoesten… een vuile voze hoest waarbij mijn longen er bijna mee uitkomen en mijn keel ook al deftig zeer doet. En mijn stem weg is. Not funny. NOT funny.

De herfst is nog geeneens begonnen, en ik heb het gevoel dat het al winter is. Koud ’s ochtends en ’s avonds, gisteravond hebben we uit pure ellende zelfs de verwarming opgezet. Iedereen had het koud. Vroeg is dat, andere jaren kan de verwarming gerust in zomerslaap blijven tot begin oktober.

Met z’n allen zijn we ook aan het snotteren: Janna is ermee begonnen, Milan heeft het van haar overgenomen en zit nu met onstoken sinussen (maar dat moet al langer aangesleept hebben, ik ben blij dat we eindelijk eens naar de dokter geweest zijn) en heeft al 2 dagen ziek thuis achter de rug, Jens zit met een vieze hoest, en ik heb Milan zijn miserie overgenomen. Ik voel me voos, ze kunnen me gerust inzetten als snotbom in Irak. Zo meteen naar de dokter. Blijft nog over: Nic, die het gevoel heeft dat hij verkouden gaat worden, en Lies die voorlopig nog kerngezond is.

Goed begin, zou ik zo zeggen!