Skip navigation

Tag Archives: werken

Zoals beloofd, een verslagje van het kastje op het alleetje.

Op het tweede verdiep, waar de kamers van Milan en Jens en Lies uitkomen, daar is een klein overloopje, waar een trap bovenkomt maar dan niet meer verdergaat. Iets van 1m30 op 1m30 of zo.

Op één of andere manier waren we erin geslaagd het daar ook tot een hoop stoffige rommel te laten verworden. Een kastje, totaal ondergesneeuwd onder gezelschapsspellen, boeken, stripverhalen, en rommel, pure rommel. Toen we de kelder opkuisten, vond ik dat we dat tegelijkertijd moesten aanpakken, dan was het daar ook netjes, en konden we daar een kast zetten zodat ik nog wat extra bergruimte had.

Gelukkig is het daar zo groot niet als in de kelder, want hier moesten alle spullen wel 2 verdiepingen naar beneden… 38 treden. Erg, heel erg. Maar ’t is gelukt, alles is opgeruimd (Marijke, hier staat een curverbak met boeken en spelletjes voor Sam en Li!), de kast gedemonteerd, de spiegel van de kast gerecupereerd op Milan zijn kamer, de kast uit elkaar gehaald en naar het containerpark gebracht.

En het nieuwe kastje staat er. Het was even zoeken en meten om iets geschikts te vinden, maar we zijn er geraakt. Zie foto van miserabele kwaliteit hieronder. En hier geldt hetzelfde als voor de kelder, jammer en oef dat er geen before foto bestaat…

En voor wie er op deze slechte foto in slaagt te onderscheiden hoe de muur eruit ziet: wel, dat is een plan voor volgende zomer. Gang behangen en schilderen. Iep!

Zoals beloofd, een verslag van onze werken in de kelder.

Foto’s van before zijn er niet. Beetje jammer, maar ook een beetje oef. Beetje jammer, want het had wel leuk geweest de totale metamorfose te zien. Beetje oef, want eigenlijk was het te schaamtelijk voor woorden.

Het was daar een nest, een nést, niet te geloven. Een jaar of 7 geleden had ik die kelder eens volledig opgeruimd (een beetje een purgerende oefening na de echtscheiding), maar sedertdien was daar niet veel meer gebeurd. En dan krijg je een beetje rommel. Wat meer rommel. Nog wat meer rommel. En na een tijd denk je, zwier het er maar bij, het kan geen kwaad, het is daar toch al om zeep.

Tot het teveel wordt, en je denkt dat er toch eens iets aan gedaan moet worden. Dat denken sleept een paar maanden aan, tot het echt niet meer kan. En dan maak je plannen. We gaan dit en dat en zus en zo.

En dan begin je eraan. Terwijl het warm is buiten. Lekker, want in de kelder is het koel. Verdelen, sorteren. Boel naar boven sleuren voor het containerpark. Een hele gang vol. Trap op, trap af. Goed voor een stevige poep, zegt Janna dan. Haha. Twee keer over en weer naar het containerpark. Sorteren. Verdelen. Opruimen. Beetje per beetje, dag per dag. Tot er weer wat klaarheid komt in de nest.

Naar Ikea, een rek halen. Kuisen, opruimen, sorteren, verdelen. Rek plaatsen. Alles weer netjes vullen. Plaatsjes zoeken.

En dan: oef, ’t is gedaan! Eindelijk! In opperste tevredenheid kunnen terugkijken op al dat werk, want het heeft een nette, ruime, propere, ordelijke kelder opgeleverd. En dat gaan we nu zo houden. Voor altijd! (het staat hier wit op zwart, dus… het moet wel)

Die fiets moet nog weg, voor de rest netjes in orde. En ons lawaaierig serverke, dat mag nu lawaai maken in de kelder, heerlijk stil is het in de woonplaats!

Netjes en georganiseerd, net als wij!

Ergens onderaan in een bak zat nog een James Dean poster, die mocht natuurlijk niet weg, hij kan de mannen aan de werkbank maar inspireren!

… zegt Jan Becaus. Ja, dat zal, met buren die nog steeds heel lawaaierig aan het werken zijn. Na de vorige rush tijdens de examens in juni, bleef het een hele tijd stil. Slechts sporadisch werd er gewerkt in het leegstaande huis naast ons. Tot onze opluchting, alhoewel, ooit moet er toch gewerkt worden, wil men er eens komen wonen. Stilaan begon ik te denken: wacht, als het examens zijn, dan gaan ze wel werken. En wat raad je? De examens zijn bezig en kijk (of beter: luister), gisteren begonnen ze er weer aan. Lekker veel lawaai. Een schuurmachine, vermoed ik, om de plankenvloeren te schuren. Vandaag, de hele dag. Gelukkig zijn het geen vroege vogels, en kunnen we uitslapen. Maar nu, het is half acht gepasseerd, en ze zijn nog bezig. Janna is zo stilletjesaan gek, van rustig leren komt niet veel in huis. Ik hou mijn hart al vast voor morgen.

Ik ben weer bezig, met aftellen. Nog 3 weken, en het is kerstverlof. Nog drie weken en een dag werken, en ik heb ook verlof. Voor een dikke week. Nog 4 weken, en het is hier heerlijk rustig.

Hoe dat komt? School. Alle dagen over en weer. Judo. En examens. Help, twee weken examens! Het wordt nog stressy, voor we verdiend de kerstvakantie mogen induiken. Gelukkig heeft het examenmonster een extra week waarin ze nog nauwelijks iets moet doen voor school. Dus drie weken kerstvakantie.

Maar eerst: doorploeteren.