Skip navigation

Tag Archives: school

Zoals beloofd, oudercontact, van Milan.

Milan gaat sedert een maand naar het middelbaar. Naar het beroepsonderwijs. Waar ik met een zéér bang hartje naar uitkeek.

Een maand verder kunnen we evalueren: het is zwaar, maar het is te doen. Hij doet het graag, hij gaat met heel veel plezier naar school. Ondanks de heavy stuff die rond zijn oren vliegt. Wat dat kind daar allemaal meemaakt, je houdt het niet voor mogelijk.

Dingen in de trant van: op vrijdag krijg ik na de schooluren een SMS van hem, “ze gaan hier vechten, ik maak dat ik weg ben”. Hadden een paar gasten over de middag boel gehad, en elkaar beloofd van het aan de bushalte uit te vechten. Op school hadden ze er lucht van gekregen, de politie gebeld, en na school stonden er 4 politiewagens aan de bushalte. Milan is dan gelukkig zo verstandig van zich uit de voeten te maken, en niet te wachten om toe te kijken.

Fysiek geweld is er genoeg, vaak zonder reden. Elkaar slaan, meppen… zomaar voor de lol. Elkaar pesten, ambeteren… noem maar op.

Maar goed, hij gaat nog steeds graag, hoewel hij tegen het einde van de week pompaf is. Hij vindt de praktijklessen de max, de theorie valt goed mee want hij zit wel een eind voor. Dat komt wel goed uit, dat hij al zijn energie kan steken in zich handhaven, en dat hij momenteel niet teveel energie moet steken in de leerstof. Anders was het echt wel te veel.

Op het oudercontact staan we in de refter te wachten tot we bij zijn klastitularis mogen gaan. Komt er een leerkracht op me afgestapt: “Mevrouw, gij hebt echt wel een crème van een zoon”. En ze is weer weg. *bloos bloos* Bij de klastitularis ook niets dan goeds, Milan is de eerste van de klas, is altijd in orde (wat van de anderen niet altijd gezegd kan worden), is altijd beleefd, doet het goed… fantastisch.

Na alle zorgen die ik me erover gemaakt heb, is dit echt wel een opluchting van jewelste. Goed begonnen is half gewonnen, en hopelijk blijft het ook zo. Het loopt niet altijd even van een leien dakje, maar het loopt wel veel beter dan ik verwacht had. Ik heb een tevreden kind, en daar ben ik blij om.

Ik zou er uren over kunnen vertellen (zoals Milan ook tegen mij doet), maar dat zal ik hier maar zo laten. Graag met z’n allen duimen dat het zo goed blijft gaan! Danku!

Jaja, het nieuwe schooljaar is begonnen, voor zover iemand nog niet mee was. En het begin is goed verlopen.

De oudste loopt niet bepaald over van enthousiasme, maar het valt best mee. En ze heeft een zálig uurrooster. 2 keer pas om 9u15 beginnen, en eindelijk, eindelijk! Na 3 jaar, op woensdag eens om 12u gedaan. Jammer dat er een nieuw uurrooster komt in oktober.

De twee jongsten hebben het ook goed gesteld, samen met z’n twee bij de nieuwe juf. Voorlopig alles nog rustig, 10 brieven mee *duh* en alleen een agenda om te kaften. Morgen wellicht meer. Véél meer.

En mijn grootste zorg: Milan zijn eerste dag in het Sint-Antonius was super. Héél goed meegevallen. Uiteindelijk is er toch een jongen van zijn oude school die hij ziet op de speelplaats, en voor de rest niets dan goeds. Hij heeft zowat een uur staan kwekken tegen me na school. Heerlijk. Goed begonnen, and all that… ik hoop dat het zo mag blijven.

Morgen helemaal terug naar normaal, dan gaan de twee grote mensen ook weer werken. Humhum.

’t Is ermee gedaan, met de zomervakantie 2008. Jammer. Ik kan er wel aan wennen, leven op dit tempo. Maar zo gaat dat nu eenmaal niet. Morgen weer voor iedereen corvee.

Eentje gaat naar de 4e humane. Ze had een goed rapport, maar het hoofdvak economie was maar slapjes (voor de hele klas, als het klasgemiddelde voor het examen maar 54% is, dan schort er iets aan het examen), en toch niet helemaal haar ding. Humane zal haar veel beter liggen.

Eentje gaat naar het eerste middelbaar. Grote stap, naar het beroepsonderwijs. Morgen ga ik nog eens mee met de bus, tot aan het hoekje. Niet tot aan de poort, zo gek ben ik niet.

Twee gaan naar het 4e leerjaar. Eentje zou normaal naar het 5e gaan, maar rekenen was te zwak. Dus zitten ze vanaf morgen in dezelfde klas. Eens benieuwd wat dat zal geven. Voor ons zal het wel overzichtelijk en duidelijk zijn, maar of het voor hen leuk zal zijn? We zien wel.

Zelf hebben we nog een dag verlof, om de overgang wat vlotter te laten verlopen. Kunnen we overdag nog een paar uurtjes zalig op ons gemak zitten. Om er daarna beter tegen te kunnen.

En vanavond iedereen vroeg naar bed!

Of toch bijna. Nog 1 dag (een uurtje rapport afhalen, een halve dag, een hele dag, al naargelang), en dan zit het schooljaar erop. Eentje hyper wegens A-attest, eentje die niet weet of hij nu blij of verdrietig moet zijn omdat zijn lagere-school-carrière erop zit, en 2 die gewoon content zijn dat het vakantie is.

En twee grote mensen die ook content zijn. Nog één dag. Het aftellen loopt op zijn einde. Bijna vakantie! Oef!

Gisteren zijn we met Milan naar de opendeurdag geweest van het Sint-Antonius, en we hebben hem daar gelijk ingeschreven.

Raar is het toch met kinderen. Op een bepaald moment zijn ze er echt aan toe naar de ‘grote school’ te gaan. In de derde kleuterklas zie je na pasen die kleutertjes ineens opschieten, en te groot worden voor de kleuterklas. Klaar voor de grote school. En blijkbaar is dat na de lagere school ook zo. Met Janna hebben we dat wat gemist, ze had zo’n fantastisch 6e leerjaar dat ze er geen zin in had, naar het middelbaar te gaan.

Maar Milan liep gisteren rond in zijn nieuwe school, met grote ogen kijkend naar alle fantastische machines, naar zijn toekomstig biotoop (loodgieterij), naar de jongens in overall, naar de oude en versleten maar best wel gezellige school, en hij was er meteen klaar voor. Laat dat nieuwe schooljaar maar komen! Broodje kopen in de refter! Spullen maken in de praktijkruimtes! Met de bus naar de grote school, in het centrum!

Hopelijk valt het allemaal zo mee als verwacht, want mama heeft maar een klein hartje. Dat zachte ventje in de beroepsschool. Zal hij zich kunnen staande houden? Toch lijkt het Sint-Antonius me de beste keus, kleine school, betrokken mensen, veel verschillende nationaliteiten… we zullen wel zien zeker? Eerst nog 2 maanden in het beschermde wereldje van zijn huidige school, dan 2 maanden vakantie en dan… het grote werk.

Foei, leerkracht van geschiedenis!

Ik zie een toets van geschiedenis op Janna’s bureau liggen. Die ik dan even doorneem. Staat daar god in de hemel toch wel een dt-fout in zeker! In de vragen, niet in Janna’s antwoorden! Daar word ik nu eens zo nijdig van, dat kan je je niet voorstellen.

NB: Janna had 8,5 op 10 voor die toets.