Navigatie overslaan

Tag Archives: muziek

Een tijdje geleden ben ik gezwicht voor het fenomeen MP3-speler. Ik heb me een goedkoop klein brolding gekocht (10 euro, 128mb, meer moet dat niet zijn), en ik wissel regelmatig van MP3’s. Zo heb ik op de bus naast mijn gazet nu ook muziek (ik vind het altijd aangenaam me af te sluiten van het buspubliek, heel asociaal ik weet het, maar sociaal doen op de bus geeft alleen maar gedoe), en zo kan ik ook met aangename muziek naar het werk fietsen.

En daar zit hem wat ik niet snap. Ik kan het niet laten om mee te swingen met die muziek, op mijn fiets. Ik kan me nu eenmaal niet stilhouden. Je ziet heel veel mensen op de fiets met oortjes, en dan neem ik aan dat dat ook muziek is. Maar de meeste mensen fietsen als zoutzuilen. Het is net alsof die muziek hen helemaal onberoerd laat. Geen tappend handje kan eraf, geen beetje meewiebelen, geen tikkende voet bij het wachten voor het rood licht. Behalve eens hier en daar een uitzondering. En dat snap ik niet. Zo van die onbewogen mensen.

Advertenties

Omdat mijn vorig bericht over muziek die ik haat met passie nogal succesvol was, brei ik er een vervolg aan. Er is nog genoeg muziek waar ik een hekel aan heb. Veel berichtjes om te vullen dus. Voorlopig blijft het bij mainstream muziek, want in de mainstream muziek kan ik behoorlijk mijn gram halen. Ik zou zo ook eens wat alternatieve muziek moeten bovenhalen die ik haat. Misschien voor een later bericht. Want ik beperk het tot 5 artiesten per bericht.

Deze hieronder vind ik allemaal even verwerpelijk, er staat niet echt zoals de vorige keer iets met stip op één.

Bon Jovi. Urgh. En bij uitbreiding veel meer van die hair rock wangedrochten. Maar Bon Jovi slaat alles. Fake, plastic, nep geblondeerde krullen, opgeblazen mediocriteit, noem maar op. Ik hou niet van dat soort bombast. Hoewel een goeie portie bombast bijwijlen best wel aan mij besteed is. Maar niet deze bombast.

Tina Turner. I hate you, woman. Dat zenuwslopende kattengekrijs, dat goedkope gewiebel met haar kont, en kijk eens hier met dat plastieken kleedske en dat haar! Blurgh. De ouwe (dus jonge) Tina vond ik wel goed. De nieuwe (dus ouwe) Tina Turner mag wat mij betreft zo snel mogelijk met pensioen gaan. Da-aag!

Bruce Springsteen. Zagevent. Saai politiek correct. Brulboei. Dat gedoe met die Amerikaanse vlag. Bweikes. Next!

Queen. Man man man. Ik geef toe: als kind keek ik met grote ogen naar het clipje bij Bohemian Rhapsody. Vond ik het fantastische muziek. Het wás ook fantastische muziek. Eén van de eerste platen die ik kocht (of kreeg, het moet de 5e of zo geweest zijn) was die verzamelaar van Queen. Maar, ergens onderweg zijn ze het kwijtgeraakt. Radio Ga Ga, I’ve Got to Break Free… bráák. The Show Must Go On… help! Vreselijk! En daardoor zijn die oude nummers ook verknoeid voor mij. En door het feit dat ik ze veel te veel gehoord heb. Zo is dat eigenlijk wel met veel populaire muziek uit mijn kinderjaren: beugehoord. Grijsgedraaid. Jammer.

Metallica. Ik haat die zeikerds echt met een passie van hier tot ginder. Kan ze niet horen. Moh zeg, zo’n fantastische drumbeat. Ga weg met je computergestuurd-precieze-koude-cleane drumbeat. En neem die lul van een zanger gelijk mee.

Neh. Dat lucht op!

Ik heb nogal uitgesproken meningen wat muziek betreft. Ik kan zeer uitermate dol op iets zijn (er zijn periodes dat ik eenzelfde CD uitentreure draai), en daar ook helemaal vol van zijn.

Daartegenover staat dat ik muziek kan haten met passie. En dat ik mijn mening daarover met graagte verkondig. Sommige artiesten kan ik écht niet hebben. En daar zal ik nu eens een paar voorbeelden van geven. Songs I hate with a passion. Here we go!

Op één met stip: Phil Collins. Mannekes mannekes, wat haat ik dat ventje. Mamaaaaah! En bij uitbreiding alles van Genesis met hem. Rukker! Ik heb er zelfs niets substantiëlers over te melden dan scheldwoorden. Gna!

A close second: Bryan Adams. Ooit vond ik ‘m wel goed, zo ooit, heel lang geleden, in de tijd van Run to You. Maar alles daarna, jongens toch. Summer of 69, zum kotzen. Everything I do… yuckie. Mediocriteit ten top.

Chris De burgh, Lady in Red. Snik. Snotter, Waaaaaaah. Zo’n zaagnummer.

Alanis Morissette. Hier ten huize wordt steeds naar haar gerefereerd als Analis. Trut. Brulboei. Leer eens zingen kind.

Dire Straits. De geïncarneerde saaiheid. Boring! Skip!

Zo, ik zal het bij 5 houden. Er is meer, veel meer. Maar genoeg negativiteit en slechte muziek voor vandaag!