Skip navigation

Tag Archives: koud

  • Sneeuw is koud. En nat. Als het dooit.
  • Ik heb een boek gekocht waar tot mijn verbazing een bladwijzer in zit. Zo’n reepje om van de kaft (binnenin) af te scheuren. Heel mooi gedaan. Alle boeken zouden dat moeten hebben.
  • Een dag helemaal niets moeten, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, is de zaligheid zelve.
  • Ik wil zomer. Of lente, dat is ook al goed.
  • Mijn voet doet weer pijn. Ook al draag ik mijn steunzolen trouw. Humzie hum.
  • Zo tussendoor eens een boek in het Nederlands lezen, dat leest lekker. Maar veel te snel.
  • Ik moet weer veel te veel doen dezer dagen.
  • Wat maken idle hands nu ook weer?

Ziedewel dat het gedaan is met het mooi weer! Koud! Brrrrr! En mistig en vies en vochtig! Dat is dus even wennen. Maar dat het al lente was, dat kon niemand me toch wijsmaken. Ondanks de krokussen in ons verder winters desolaat hofke, en de vele paaslelies in de middenberm op de Citadellaan. De groendienst van de Stad Gent doet soms echt wel wondermooie dingen.

Trouwens, van wondermooi gesproken, deze namiddag tijdens het controlebezoek met Janna aan de tandarts, herkende ik ineens een deuntje op de radio. Eerst dacht ik nog even aan the Go-Betweens, maar bij het refrein viel de euro: Appetite van Prefab Sprout. Zo mooi! En verbaasd vroeg ik me af welke radio dit nog draait: neen, niet Radio 1, maar 4FM. Chapeau! Daarna kwam nog iets moois, maar ik ben al vergeten wat.

Weer een groep die ik in de jaren 80 grijsgedraaid heb, maar waar ik nog nooit een video van gezien heb. Filmpje blijkt er very 80-ish uit te zien, en de zanger zo lelijk als ik me herinnerde. Maar dat doet niets af aan zijn stem, en aan het fantastische nummer. Ik zal echt eens moeten zien voor een naald voor de platendraaier.

De herfst is nog geeneens begonnen, en ik heb het gevoel dat het al winter is. Koud ’s ochtends en ’s avonds, gisteravond hebben we uit pure ellende zelfs de verwarming opgezet. Iedereen had het koud. Vroeg is dat, andere jaren kan de verwarming gerust in zomerslaap blijven tot begin oktober.

Met z’n allen zijn we ook aan het snotteren: Janna is ermee begonnen, Milan heeft het van haar overgenomen en zit nu met onstoken sinussen (maar dat moet al langer aangesleept hebben, ik ben blij dat we eindelijk eens naar de dokter geweest zijn) en heeft al 2 dagen ziek thuis achter de rug, Jens zit met een vieze hoest, en ik heb Milan zijn miserie overgenomen. Ik voel me voos, ze kunnen me gerust inzetten als snotbom in Irak. Zo meteen naar de dokter. Blijft nog over: Nic, die het gevoel heeft dat hij verkouden gaat worden, en Lies die voorlopig nog kerngezond is.

Goed begin, zou ik zo zeggen!