Skip navigation

Tag Archives: fiets

Ik zal eens een Fietsbultje doen.

Sinds kort werk ik aan de Dampoort. Ik woon in de buurt van het Heirnispleintje. Mijn woon-werkverplaatsingen doe ik met de fiets.

Doorrijden: geen probleem. Fijn zelfs. Via de straatjes achter de Dendermondsesteenweg kom ik uit naast Het Vuil Geebeetje, steek daar op het fietspad de Land van Waaslaan over, rij via de Pilorijnstraat (denk ik toch? Ik kan er niet goed meer aan uit op Google Maps), de Antwerpsesteenweg en het Antwerpenplein naar de Koopvaardijlaan.

Maar. Het terugkeren. Dat is wat anders. Ik kom dus van de Koopvaardijlaan, en moet richting Dendermondsesteenweg. Richting Dendermondsesteenweg, want om dat kreng van een steenweg te vermijden, rijd ik liever weer via Het Vuil Geebeetje de kleine straatjes tussen Land Van Waaslaan en Dendermondesteenweg in, om zo uit te komen aan het Heirnisplein.

En daarvoor kan ik kiezen tussen de cholera en de pest.

Laten we van de reglementaire weg de cholera krijgen. We komen de Koopvaardijlaan uit, rijden naar rechts en toeren met ons veelootje de hele Dampoort rond. Dus we passeren Dok Zuid, de Dampoortstraat, de Hagelandkaai, de Schoolkaai, de Kasteellaan, het station, het gezellige stukje fietspad aan de lichten en de Midas, en dan begin Dendermonsesteenweg steken we die over om op de kassei te belanden en zo uiteindelijk aan het Vuil Geebeetje naar rechts te gaan. Fijn!

Laten we dan eens van de niet-reglementaire weg de pest krijgen. Ik kom de Koopvaardijlaan uit, en sla linksaf. Vroeger mocht je dit stukje fietspad nog in twee richtingen berijden tot aan de verkeerslichten onder de brug, maar nu niet meer. Dus ben ik al niet meer reglementair bezig. Vroeger mocht je ook niet verder fietsen richting Antwerpsesteenweg, dat mag nu nog steeds niet. Ik blijf nog even niet-reglementair bezig tot ik aan het zebrapad op de Antwerpsesteenweg kom, daar stap ik af en steek ik te voet de Antwerpsesteenweg en de Land Van Waaslaan over. Waarna ik op het plein weer mijn fiets opwip, richting Het Vuil Geebeetjes en mijn favoriete straatjes om dat onding van een Dendermondsesteenweg te vermijden.

Tof hè. Tja, ik kies dus voor de pest en vat mijn rit naar huis niet-reglementair aan. Want de hele Dampoort rondfietsen, aan die dagelijkse aanslag op mijn leven heb ik echt geen behoefte.

Die Dampoort, kan dat écht niet wat fietsvriendelijker?

Advertenties

Waar had ik het over in mijn vorige bericht? Dat het een overwinning was voor Milan én voor mij dat hij ’s vrijdags met de fiets naar school mocht.

En het ging goed. Heel goed. Ging. Tot vandaag. Om kwart voor vier was hij nog steeds niet thuis, daar waar hij normaal iets voor half vier thuis is. Ikke behoorlijk zenuwachtig. Dan hoor ik de deur opengaan. Oef. Hij is er. Dan zie ik hem binnenstappen.

Met een grote witte plakker op zijn kin. Mjah. Hij is gevallen. Op zijn kin. Gelukkig heeft een mama hem goed geholpen, zij heeft hem terug naar het secretariaat gebracht (hij was nog niet ver), en de zoon heeft zijn fiets teruggebracht. Op het secretariaat hebben ze zijn geschaafde kin ontsmet, een pleister op zijn geschaafde vinger gedaan, hem papieren meegegeven voor de verzekering, en hem verzekerd dat hij best naar de dokter zou gaan. Waarna hij erop stond dat ze niet naar huis zouden bellen, hij wilde met de fiets naar huis.

Hop naar de dokter, zijn kin was niet alleen geschaafd, er moest ook één draadje in. En dan was het ergste leed geleden. Behalve dat zijn kaak nog pijn doet van de schok, en hij niet goed kan eten van de pijn.

“Waarom moet mij dat toch altijd overkomen?”, vraagt hij zich dan vertwijfeld af. Zo zielig, het mannetje.

Na deze tip bij Koen was ik behoorlijk enthousiast. Een fietsenhersteller aan huis, zo’n hip idee! Niet meer met de fiets naar de fietsenmaker zeulen, fiets niet meer dagenlang kwijt, beter kan toch niet?

Janna en ik hadden afgesproken dat we onze fietsen samen binnen zouden doen voor nazicht in de grote vakantie, want zeker zij (en ik eigenlijk ook) heeft haar fiets dagelijks nodig wegens grote hekel aan met de bus naar school. Na wat geklaag van harentwege over gereutel en lawaai van haar fiets, de fietsenmaker aan huis besteld.

Dinsdag was hij er dan, en we zijn wreed content! Ik heb eindelijk nieuwe handvaten (oef, niet meer elke keer als ik gefietst heb plakkerige en vieze handen), een nieuwe ketting en nieuwe achterste tandwielen, en nieuwe remblokjes achteraan. Mijn fiets snort weer als een content katje en niet als een overjaarse kater, en dit voor een heel eerlijke prijs.

Voor Janna’s fiets moet hij nog eens terugkomen (en dan moeten we geen verplaatsingskosten meer betalen), de arme man heeft zijn tang kapotgeknepen op haar taaie kettingkast!

Ik ben vandaag flink geweest. Ik heb mijn banden van mijn fiets opgepompt, en ben met de fiets naar het werk gereden. Flink toch, hè? En het was nog aangenaam ook. Lekker weertje, niet te veel ambetante zotten op de baan, de Sint-Pietersnieuwstraat-Plateaustraat vervangen door de Bagattenstraat-Nederkouter (liever hots-bots dan gevaarlijk en steil en ook nog hots-bots), en het nieuwe fietspad aan de Neermeerskaai is ook goed te pruimen. Nu flink volhouden, en bij goed weer altijd met de fiets heen en terug!

Van idioten gesproken, ik kan er ook wel weg mee. Vandaag op het werk was ik zowat kapot van de zeer aan mijn voeten, en had ik bedacht dat ik naar huis zou gaan, en heerlijk met mijn voetjes in de lucht in de zetel zou gaan liggen. Stap ik van de bus, wil ik het sleuteltje van mijn fiets uit mijn jaszak halen… niks. Geen sleuteltje. Alleen mijn tellertje. De hele boel afgezocht. Niks. Nog eens rond het fietsenrek en het zebrapad en de bushalte aan de overkant gekeken. Niks. Shi-hi-hi-hit. Dan maar te voet naar huis. Pfff, pijn. Waar kan mijn sleuteltje zijn? Geen idee. Ergens uit mijn jaszak gevallen terwijl ik mijn sleutelbos eruit haalde misschien? Kan zijn. Soit. Halfdood thuisgekomen. Daar een bos reservesleutels gevonden. Met Nic naar de bushalte gereden, en godzijdank, één van de sleutels was de reservesleutel van mijn fiets. Opluchting, niet te doen. Want momenteel kan ik mijn fiets echt niet missen.