Skip navigation

Tag Archives: de slimste mens

Tja, Gunter Lamoot. Ik ben zijn naam nog even gaan opzoeken, want zijn naam fout schrijven zou al wijzen op een omhooggevallen arroganterik, in mijn richting dan. Ahum. Maar ’t was juist.

Ik lees hier in de reacties dat de man in ’t echt dus allerminst omhooggevallen en allerminst arrogant is. Ik wil gerust mijn mening bijstellen, maar feit is dat de kans klein is dat ik de man eens in ’t echt zal ontmoeten, want ik verkeer niet in die kringen.

En ik maak natuurlijk de fout om af te gaan op wat je ziet op TV of hoort op de radio en op zijn humor, om daar conclusies uit te trekken. Natuurlijk is dat niet juist, en het is zelfs dom.

Feit is dat zijn humor me helemaal niet ligt. Nu, iemand vinden wiens humor me ligt, dat is niet simpel. Ik heb het niet zo voor comedy. Het komt allemaal nogal geforceerd op me over, de mensen aan het lachen maken. Betalen om te gaan lachen. Naar de film gaan om te gaan lachen. Lachband. Nope, zo werkt het niet voor mij. Af en toe vind ik wel eens een komiek waarmee ik kan lachen, maar dan nog, na een tijdje is de lol er meestal toch af. En er zijn komieken die ik niet (meer) kan uitstaan. Echt, die me onmenselijk irriteren. Urbanus, om er maar eentje te noemen. Mens, kan ik dié niet meer af? Niet te doen. Geert Hoste. Bráák. Heb ik nooit afgekunnen. Om maar een paar meer voor de hand liggende namen te noemen.

In De Slimste Mens vind ik de combinatie Louis Tobback – Marc Eyskens oneindig veel grappiger dan de combinatie Urbanus – Gunter Lamoot. Die twee samen, heerlijk vind ik dat. Maar ik moet toegeven, Sien Eggers en Frank Focketeyn vond ik het zaligste wat ik in tijden gezien heb. Man man man, heb ik gelachen. En wat me daarbij opvalt, is dat die twee constant met elkaar bezig zijn, en niet met het belachelijk maken van anderen.

Gunter Lamoot? Ik vind het allemaal zo gemakkelijk. Zo voor de hand liggend. Zo plat. Zo op de man, zo niet op de bal. Zo mensen belachelijk maken. En dat vind ik niet leuk.

Maar eigenlijk denk ik toch wat positiever over hem nu ik weet dat het geen slechte mens is. Dank jullie wel.

Wat een gedoe zeg, over Linda De Win in De Slimste Mens. Overal wordt erover gepraat en geschreven… en soms wordt het behoorlijk grof.

Wij kijken ook Slimste Mens, maar met een vertraging van ongeveer een week. Dus ik wist al op voorhand wat een tang Linda De Win was, wat een strever, wat een bijtertje, wat een Winner-mentaliteit, wat een slechte verliezer… en wat niet meer.

En het gekke is: ik vind dat dus niet. Ze speelt gedreven, maar wat mij betreft niet gedrevener of gebetener dan Bent Van Looy. Misschien heb ik onbewust al op voorhand besloten om tegen de stroom in te gaan, dat kan best wel wezen. Maar ik heb dus niks tegen Linda De Win, net als ik evenmin iets heb tegen Bent van Looy (*). En ik schrijf het allemaal toe aan het feit dat De Win een vrouw is, en dat vrouwen niet competitief moeten zijn. Nog steeds niet, nee. Simplistisch? Dat wel ja. Voor meer ben ik niet te porren.

(*) Gunter Lamoot daarentegen, daar heb je nu eens iemand die ik niet kan uitstaan zie. Ha! Omhooggevallen arroganterik.

Dit jaar niet één keer gekeken. Niet één keer. Zelfs al hebben we een DVD-recorder. Die ene keer dat we het wilden opnemen (met Daniel Termont, Helmut Lotti en Annelies Rutten) stond de DVD-recorder nog op het zomeruur, en hebben we dus een uur iets anders opgenomen. Zeg, daar, lach niet zo! Ik vond het echt niet grappig. Nu is het finale, en vind ik het al ruimschoots vijgen na pasen om te kijken. Duh.