Skip navigation

Tag Archives: coldplay

Op onze trouw geen liedjes, het was gewoon een simpele ceremonie in het stadhuis. En iets drinken en iets eten. Meer moest dat niet zijn. Onder de fotomontage die gemaakt werd, was wel dit liedje gemonteerd. Ik doe niet zo graag plastiekerig sentimenteel door te zeggen dat dit “ons” liedje is, maar het is het wel 🙂

[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=5KkWGy7W3_o%5D

Dit nummer (en de hele CD) herinnert me aan de auto, de ritjes die Nic en ik maakten in het begin dat we elkaar kenden, in die zalige zomer van 2003. Auto, zon, landelijke wegen, en samen luidkeels en welgezind meezingen.

[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=B8wCJ9A0TUg%5D

“This is a thank you to our fans”. Dat vind ik nu eens zó lief. De gratis live-CD was eerst voor de concert-gangers in Amerika, maar kan nu ook gedownload worden op de site van Coldplay. Een geste die hier alvast uitermate geapprecieerd wordt. Klik!

(maar ik ben wel vreselijk jaloers op zij die Elbow als voorprogramma krijgen)

Bart Steenhaut was een beetje enthousiast precies 🙂 Hij niet alleen, ik hoor zowat van iedereen die er was zeer enthousiaste geluiden.

Onze tickets waren al lang aangeschaft, en zaten op een plekje waar ik ze deze keer echt niet kwijt kon geraken. Maar nu was ik een beetje ziekjes, dus echt uitkijken naar het concert deed ik niet. Ik zag er zelfs wat tegenop. Maar niet zo erg dat ik niet wilde gaan, daarvoor moet ik wel al doodziek zijn.

En uiteindelijk is het een heel fijn avondje uit geworden. Een totaalpakket, samen met een bevriend koppel die de ideale concertcompagnons bleken te zijn. Ze kwamen ons oppikken rond half zes, en het Sportpaleis ligt in de achtertuin van L., dus zij wisten daar precies hoe we alles netjes konden timen. Eerst nog een lekker hapje gaan eten (eindelijk nog eens paling gegeten, ha!), nog snel een koffietje na, en hup naar het Sportpaleis. Zonder parkeer- of fileproblemen. En er achteraf ook zonder fileproblemen weggeraakt, haha.

Het voorprogramma was al bezig toen we binnenkwamen, maar dat vond ik niet zo erg… we vonden er maar niks aan. Achteraf nog uitgepuzzeld (tijdens het nieuwe nummer in de bisronde, waarop Albert Hammond Jr. meespeelde) dat het The Strokes waren, maar die vielen me vies tegen, Goldfrapp de vorige keer was véél beter. Maar goed, ze hebben toch altijd klinkende namen als voorprogramma mee.

We hadden staantickets op het balkon, en hebben een goed maar ver plaatsje gevonden. Gewoon recht tegenover het podium. Waar nog geen mensen stonden, dus konden we tegen de balustrade staan, waardoor de vermoeidheid achterwege bleef. Ik had mijn verrekijker weer mee, en heb er heel veel geniet van gehad.

We vonden het concert fantastisch. Het geluid in het begin iets minder, maar dat was snel bijgeregeld. Al heel snel klonken een paar nummers door de zaal die ik veel later verwacht had: Clocks, In my Place… maar zo was het publiek ook al heel snel vollen bak mee.

Ik heb een hele avond genoten, veel gezien door de combinatie van verrekijker en schermen, genoten van de lichtshow ook, en alle nummers gehoord die ik wilde horen. Het ingestudeerde Nederlands van Chris Martin was grappig, en net toen Nic begon te klagen dat hij interactie met het publiek miste, begon Martin met zijn rondjes publiek charmeren.

Verder voel ik me nog altijd flut en heb ik weinig zin in een meer uitgebreide review, dus geef ik hier even de recensie van De Standaard, met setlist, mee.

In het kort: het was een zalige avond!

Wij hebben het leukste woord van de wereld: ongelofelijk. Ha!

Ja, ik leef nog. Niet veel goesting om te schrijven de afgelopen week, te druk, en te ‘plat’.

4 schoolgaande kinderen eisen bijwijlen nogal veel energie, vooral als ik me zelf niet lekker voel, en als er tussen die 4 een paar rondlopen die zich ook niet lekker voelen.

Milan is maandag begonnen met een stevige verkoudheid, en Janna en ik hebben het woensdag overgenomen. Janna zit ondertussen met een oorontsteking en lichte keelontsteking (haar vader mocht eens met haar naar de groepspraktijk trekken, ha!), bij mij blijft het bij een stevige verkoudheid, waarbij ik verwoede pogingen doe om te voorkomen dat het zich op mijn sinussen zet.

Donderdag was het oudercontact voor Milan (waarover in een later bericht meer), én het was zijn verjaardag (waarover later meer). Het stakingsprobleem is ondertussen opgelost: hij blijft gewoon thuis. Samen met Janna, die mag maandag nog thuisblijven van de dokter.

En vanavond gaan wij naar Coldplay. Door mijn ‘plat gevoel’ slaag ik er niet echt in om me op te laden, maar het zal wel meevallen zeker? Wellicht hierover ook later meer.

Yes kids, I’m back!

Ik heb ze in mijn handjes, de tickets van Coldplay. Nu is het concreet. Wahey!

We hadden geen tickets. Maar binnenkort hebben we wel tickets. Haha! Op de schoolverlatersavond van Milan zijn school op de kop getikt. Bizarre plaats om tickets te scoren, but who cares. We got tickets, we happy!

Zo. We hebben ernaast gepakt. Naast tickets voor het concert van Coldplay in het najaar in Antwerpen.

Het was het gebruikelijke geërger. De voorverkoop ging van start om 8u vanmorgen. Kort voor acht uur kon ik niet kijken, want dan breng ik de jongsten naar school. En blijkbaar is er iemand in geslaagd om 10 minuten vóór de klok van 8 tickts te kopen. Een maat van ons heeft via SMS tickets kunnen bemachtigen. Maar SMS is niet geactiveerd bij ons, onnozelaars. En hij wist niet dat hij eigenlijk voor ons ook tix mocht scoren. Dumb. Dumber. Dumbest.

Om 8u was ik paraat: site plat. Server too busy. Simpelaars. In geen uren nog op de site geraakt. Deze namiddag wel: uitverkocht.

Maar goed. We gaan hetzelfde scenario toepassen als bij Janna toen die naast Tokio Hotel tickets pakte: alle dagen gaan kijken of er misschien tickets vrijkomen. Bij haar is dat gelukt, bij ons misschien ook. Maar ik ga er niet wakker van liggen.