Skip navigation

Category Archives: werk

De inspiratie was terug. Niet dat er zoveel nieuwe en spectaculaire gerechten op komst zijn, maar het was niet meer zo hard zoeken en wringen om te bedenken wat we nu weer moeten eten. Als de inspiratie zoek is, ben ik blij met mijn weekmenu, want dan beperk ik dat piekeren over eten tot één moment per week. Anders zou ik er elke dag wel wat uurtjes mee zoekmaken.

  • Maandag

Hamburgers

Broodjes van bij den Turk, zelfgemaakte hamburgers, sla, tomaat, komkommer. Wij doen niet mee aan die hysterie over verse groenten, neen. En ’t was verdorie lekker.

  • Dinsdag

Zalm en spinaziepatatjes

Het is weer wat minder warm, dus gaat het wel met die spinaziepuree. En zalm is goed voor de hersentjes van de studerende kindertjes.

  • Woendag

Stoofpotje met gehakt en venkel

Hier had ik nog eens vreselijk veel zin in. Uiteindelijk waren we maar met 4 thuis, had ik 2 venkelknollen, maar wel minder gehakt. De venkel domineerde dus wat meer, maar dat was absoluut geen probleem. Klaargemaakt met spaghetti, ook geen probleem, want eigenlijk lijkt dit een beetje op spaghettisaus.

  • Donderdag

Couscous met groentenstoofpotje en kalkoen-kaas-prei

Weer van die dikkere, niet voorgegaarde couscous. Maar die is wel smaakvoller. Met gestoofde ajuin, paprika, courgette en tomaat. En een stukje vlees van bij de slager op de hoek.

Toen was het voor ons weekend, gingen we naar Ikea maar aten we geen balletjes. Frietjes van bij de frituur. En voor de rest van het weekend hadden we allerlei overschotten in de diepvriezer. Goedkoop maar lekker. Volgende week: de week der tomaat!

Ik zal eens een Fietsbultje doen.

Sinds kort werk ik aan de Dampoort. Ik woon in de buurt van het Heirnispleintje. Mijn woon-werkverplaatsingen doe ik met de fiets.

Doorrijden: geen probleem. Fijn zelfs. Via de straatjes achter de Dendermondsesteenweg kom ik uit naast Het Vuil Geebeetje, steek daar op het fietspad de Land van Waaslaan over, rij via de Pilorijnstraat (denk ik toch? Ik kan er niet goed meer aan uit op Google Maps), de Antwerpsesteenweg en het Antwerpenplein naar de Koopvaardijlaan.

Maar. Het terugkeren. Dat is wat anders. Ik kom dus van de Koopvaardijlaan, en moet richting Dendermondsesteenweg. Richting Dendermondsesteenweg, want om dat kreng van een steenweg te vermijden, rijd ik liever weer via Het Vuil Geebeetje de kleine straatjes tussen Land Van Waaslaan en Dendermondesteenweg in, om zo uit te komen aan het Heirnisplein.

En daarvoor kan ik kiezen tussen de cholera en de pest.

Laten we van de reglementaire weg de cholera krijgen. We komen de Koopvaardijlaan uit, rijden naar rechts en toeren met ons veelootje de hele Dampoort rond. Dus we passeren Dok Zuid, de Dampoortstraat, de Hagelandkaai, de Schoolkaai, de Kasteellaan, het station, het gezellige stukje fietspad aan de lichten en de Midas, en dan begin Dendermonsesteenweg steken we die over om op de kassei te belanden en zo uiteindelijk aan het Vuil Geebeetje naar rechts te gaan. Fijn!

Laten we dan eens van de niet-reglementaire weg de pest krijgen. Ik kom de Koopvaardijlaan uit, en sla linksaf. Vroeger mocht je dit stukje fietspad nog in twee richtingen berijden tot aan de verkeerslichten onder de brug, maar nu niet meer. Dus ben ik al niet meer reglementair bezig. Vroeger mocht je ook niet verder fietsen richting Antwerpsesteenweg, dat mag nu nog steeds niet. Ik blijf nog even niet-reglementair bezig tot ik aan het zebrapad op de Antwerpsesteenweg kom, daar stap ik af en steek ik te voet de Antwerpsesteenweg en de Land Van Waaslaan over. Waarna ik op het plein weer mijn fiets opwip, richting Het Vuil Geebeetjes en mijn favoriete straatjes om dat onding van een Dendermondsesteenweg te vermijden.

Tof hè. Tja, ik kies dus voor de pest en vat mijn rit naar huis niet-reglementair aan. Want de hele Dampoort rondfietsen, aan die dagelijkse aanslag op mijn leven heb ik echt geen behoefte.

Die Dampoort, kan dat écht niet wat fietsvriendelijker?

Vanop het werk kijk ik nu alle dagen uit op een prachtige Gentse skyline:

Ik ben een gelukzak, ik weet het.

Ik heb een weekje van vzw’tje verhuizen gedaan. En nu ben ik dood. Overal pijn. Blauwe plekken op mijn armen. Beurse handen. Rode voeten. Overal pijn.

Maar maandag kunnen we weer aan het werk. En dan moet ik maar 5 minuten fietsen om op het werk te arriveren. Hoezee! En die nieuwe locatie bevindt zich in een zeer hippe buurt, als we al die plannen mogen geloven. Hah!

Ik ga een beetje verder sterven, als het niet geeft. Slaapwel.

Vandaag met een collega naar het UZ Gent geweest, om wat boeken af te geven bij de Vakgroep Huisartsgeneeskunde.

En we werden daar lichtelijk niet goed. Heel dat gebouw K3 ziet er compleet onderkomen uit, oeroude ramen en raamlijsten, onderkomen ingang… de gang op de eerste verdieping ziet er vintage jaren 70 uit. Niet onderhouden, vieze kleurtjes, bejaarde lichten… een ziekenhuisgang, maar wellicht omdat er geen patiënten komen, is vernieuwing er geen prioriteit.

En dan denk ik, een beetje elitair wellicht, “is dat de manier waarop wij onze intelligentsia stimuleren om aan de medische vooruitgang te werken?” Een aangename werkomgeving helpt toch om plezier te hebben aan je werk?

Collega en ik waren meteen al bezig met herinrichten… mooie kleurtjes aan de muren en deuren, aangename verlichting, die hoek zou toch een fantastische lounge kunnen zijn… maar ja, wie zijn wij, en waar zijn de centen.

Triestig vond ik het.

Overal lees ik klachten over de algemene spoorstaking van vandaag. Blijkbaar gaan veel bloggers met de trein werken. Maar natuurlijk hebben niet alleen zij er last van, ook degenen die met de wagen gaan werken, moest vroeger uit hun warme zachte nest om op tijd op het werk te geraken, want er werden giga-files voorspeld.

Zelf prijs ik me gelukkig tijdens de warmere maanden met de fiets naar het werk te kunnen, zodat ik helemaal nergens last van had. Ook het verwachte drukkere verkeer bleef uit vanmorgen: Gent liet zich doorfietsen als op een doodgewone ochtend. Via de verkeersite zag ik dag het wel meeviel met de files overal in het land, en mijn collega die haar dinsdag verzet had naar vrijdag, dook ineens toch op. Ze had naar de verkeersinfo geluisterd, en het er dan toch maar op gewaagd.

Afwachten wat het vanavond wordt edoch. Gelukkig is mijn wederhelft een vroege werkvogel, en is hij de files zowel ’s morgens als ’s avonds ruimschoots voor.

Ik ben vandaag flink geweest. Ik heb mijn banden van mijn fiets opgepompt, en ben met de fiets naar het werk gereden. Flink toch, hè? En het was nog aangenaam ook. Lekker weertje, niet te veel ambetante zotten op de baan, de Sint-Pietersnieuwstraat-Plateaustraat vervangen door de Bagattenstraat-Nederkouter (liever hots-bots dan gevaarlijk en steil en ook nog hots-bots), en het nieuwe fietspad aan de Neermeerskaai is ook goed te pruimen. Nu flink volhouden, en bij goed weer altijd met de fiets heen en terug!

Jongens toch, wat vliegt dat toch. Meer dan een week vakantie (laatste werkdag op 24 december, om precies te zijn), en dat is alweer voorbij. Morgen weer aan de slag. Het zijn heerlijke dagen geweest, met gezellige feesten, veel lekker eten, veel goeie compagnie, en ook veel rust, op de PC klooien, boeken lezen…

De komende 2 dagen moet ik wel werken, maar rust zal er nog zijn, zolang de kinderen er niet zijn en de kerstvakantie niet afgelopen is. En ik ga ervan genieten, da’s een feit! Om er daarna hopelijk weer met volle moed tegenaan te kunnen. Nu ja, voor lang is het niet, want het is maar drie of vier weken voor het krokusverlof zich aandient, en de riem er dan ook weer een beetje af mag. En zo leven we een beetje van vakantie naar vakantie!

Het OCMW was dicht vandaag, wegens dag van de dynastie. En dat zullen we geweten hebben op het werk: er hing een briefje aan de deur: stroomonderbreking van 13u tot 16u. Na enig navragen bij andere actieve vzw’s in het gebouw bleek dat ze gebruik zouden maken van het feit dat ‘toch niemand werkt’ (haha) om onderhoud van de servers en telefooncentrale te doen. En daarvoor gingen ze de electriciteit uitzetten. 3 uren. Fun!

Maar, rond 13u ga ik naar huis, dus heb ik allen daar een zalige dag van de dynastie en een gelukkige stroomonderbreking gewenst. Ha!

De zonnewering werkt weer! Maar de zon schijnt niet.