Skip navigation

Category Archives: Media

Ja, ik heb gekeken naar de afscheidsplechtigheid. Ja, ik vond het groots en lang en zeer publiek, en ik had zo mijn bedenkingen…

Zoals: waarom moeten die ‘belangrijke mensen’ pas laatst binnenkomen, en moet op hen gewacht worden? De families waren op dit moment toch het belangrijkst? (maar toch, het had allemaal zijn functie en zijn bedoeling, den ik)

Maar echt, als naïeve, simpele ziel denk ik dat die families daar wel iets aan hebben. Aan gedragen worden door een natie die mee rouwt, aan woorden van steun van de koning en de koningin, aan een burgervader die zo geraakt is, aan zoveel andere dingen… ik denk echt dat die mensen daar iets aan hebben.

Maar dat ze straks, na alle plechtigheden en afscheid, thuiskomen in een donker zwart gat, dat is en blijft zo. En dan hoop ik dat ze allemaal een vangnet hebben, dat hen verder mee helpt dragen.

Dat er veel mensen zijn die een kind verliezen, en die niet zo gedragen worden, ik denk dat die mensen dat ook beseffen. Ik kan alleen maar hopen dat dit iets losmaakt, en dat in de toekomst alle mensen die het onbeschrijfelijke meemaken, veel steun en warmte mogen krijgen.

Ik vond trouwens ook dat het allemaal behoorlijk sereen in beeld is gebracht.

Tja, Gunter Lamoot. Ik ben zijn naam nog even gaan opzoeken, want zijn naam fout schrijven zou al wijzen op een omhooggevallen arroganterik, in mijn richting dan. Ahum. Maar ’t was juist.

Ik lees hier in de reacties dat de man in ’t echt dus allerminst omhooggevallen en allerminst arrogant is. Ik wil gerust mijn mening bijstellen, maar feit is dat de kans klein is dat ik de man eens in ’t echt zal ontmoeten, want ik verkeer niet in die kringen.

En ik maak natuurlijk de fout om af te gaan op wat je ziet op TV of hoort op de radio en op zijn humor, om daar conclusies uit te trekken. Natuurlijk is dat niet juist, en het is zelfs dom.

Feit is dat zijn humor me helemaal niet ligt. Nu, iemand vinden wiens humor me ligt, dat is niet simpel. Ik heb het niet zo voor comedy. Het komt allemaal nogal geforceerd op me over, de mensen aan het lachen maken. Betalen om te gaan lachen. Naar de film gaan om te gaan lachen. Lachband. Nope, zo werkt het niet voor mij. Af en toe vind ik wel eens een komiek waarmee ik kan lachen, maar dan nog, na een tijdje is de lol er meestal toch af. En er zijn komieken die ik niet (meer) kan uitstaan. Echt, die me onmenselijk irriteren. Urbanus, om er maar eentje te noemen. Mens, kan ik dié niet meer af? Niet te doen. Geert Hoste. Bráák. Heb ik nooit afgekunnen. Om maar een paar meer voor de hand liggende namen te noemen.

In De Slimste Mens vind ik de combinatie Louis Tobback – Marc Eyskens oneindig veel grappiger dan de combinatie Urbanus – Gunter Lamoot. Die twee samen, heerlijk vind ik dat. Maar ik moet toegeven, Sien Eggers en Frank Focketeyn vond ik het zaligste wat ik in tijden gezien heb. Man man man, heb ik gelachen. En wat me daarbij opvalt, is dat die twee constant met elkaar bezig zijn, en niet met het belachelijk maken van anderen.

Gunter Lamoot? Ik vind het allemaal zo gemakkelijk. Zo voor de hand liggend. Zo plat. Zo op de man, zo niet op de bal. Zo mensen belachelijk maken. En dat vind ik niet leuk.

Maar eigenlijk denk ik toch wat positiever over hem nu ik weet dat het geen slechte mens is. Dank jullie wel.

Wat een gedoe zeg, over Linda De Win in De Slimste Mens. Overal wordt erover gepraat en geschreven… en soms wordt het behoorlijk grof.

Wij kijken ook Slimste Mens, maar met een vertraging van ongeveer een week. Dus ik wist al op voorhand wat een tang Linda De Win was, wat een strever, wat een bijtertje, wat een Winner-mentaliteit, wat een slechte verliezer… en wat niet meer.

En het gekke is: ik vind dat dus niet. Ze speelt gedreven, maar wat mij betreft niet gedrevener of gebetener dan Bent Van Looy. Misschien heb ik onbewust al op voorhand besloten om tegen de stroom in te gaan, dat kan best wel wezen. Maar ik heb dus niks tegen Linda De Win, net als ik evenmin iets heb tegen Bent van Looy (*). En ik schrijf het allemaal toe aan het feit dat De Win een vrouw is, en dat vrouwen niet competitief moeten zijn. Nog steeds niet, nee. Simplistisch? Dat wel ja. Voor meer ben ik niet te porren.

(*) Gunter Lamoot daarentegen, daar heb je nu eens iemand die ik niet kan uitstaan zie. Ha! Omhooggevallen arroganterik.

Wij keken vandaag naar The Karen Carpenter Story.

Daarin werd ik ineens overvallen door een liedje (yes, I know, er zijn er vele in die film… ahum). Zoiets van, damn, dat is gecoverd… maar hoe, wat, door wie?

Ik dacht eerst in de richting van Urge Overkill, die ooit dit deden:

De feel van de cover van het liedje zat ergens in die richting, maar het klopte toch niet, want die hadden geen cover van een Carpenters-nummer gedaan. Mmmh. Even verderzoeken. Carpenters+covers in Google, en gotcha!

Het origineel is dit: (en voor alle duidelijkheid: vind je ’t niet mooi, luister dan toch even door tot het refrein)

En de cover is dit:

Focussend op de donkere kant van het nummer, maar met veel respect voor het origineel…. prachtig.

Het zijn een beetje vijgen na pasen, ik weet het, het is al bekend van vorige week. Maar toch herhaal ik het hier graag nog eens: Music for Life vindt dit jaar opnieuw plaats in Gent. Hoera!

Dat doet me echt plezier, want vorig jaar was het toch dikke fun. Het is zowat het enige minpunt van de verhuis van het werk naar de Dampoort: nu passeer ik niet meer aan de Zuid. Kan ik de opbouwwerken niet volgen, en passeer ik er niet meer als Music for Life volop in actie is. Beetje jammer wel. Maar ik zal er wel eens speciaal naartoe trekken. Ik kijk er al naar uit, en ben benieuwd wie de presentatoren zullen zijn.

Deze is toch nog altijd om je dood te lachen, toch?

Zoals zovele bloggers heb ik ook de stemtest gedaan. De eerste keer in een rappeke, en toen vergat ik te kijken welke partijen onder de 3 hoogst geplaatsten stonden. Dus even opnieuw gedaan, en voor de 3 bovenste was het resultaat hetzelfde. Groen bovenaan, Sp.a op de tweede, CD&V op de derde. CD&V vind ik bizar hoog komen, maar ik vermoed dat dat komt door een paar akkoord antwoorden hier en daar, waar ik eigenlijk beter Geen mening had ingevuld. Want die vraagstelling, tsjah. Bij sommige vragen ga ik bijna AKKOORD of NIET AKKOORD gillen, bij vele andere mis ik een nuancering tussen akkoord en niet akkoord. Want daar heb ik wel mijn bedenkingen bij.

Maar goed, LDD en Vlaams Belang netjes samen onderaan de lijst, meer moet dat niet zijn.

Twijfelen zal ik niet doen in het stemkotje: ondanks al mijn bedenkingen bij de hedendaagse politiek, blijf ik geen alternatief zien voor de partij waar ik al ettelijke jaren op stem. Het is daar ook niet allemaal koek en ei, maar wat moet je. Ongeldig stemmen doe ik uit principe niet, blanco ook niet. Ik zou voor een heel klein partijtje kunnen gaan stemmen… misschien. Maar ik vermoed dat ik zal stemmen op vrouwen en allochtonen bij mijn gewoonlijke partij.

Ik mis ze, Siska, Tomas en Sofie. We hadden de TV zowat constant opstaan. Het was verslavend. Het was sterker dan mezelf. Steeds weer wilde ik kijken. Naar die drie lieverds, die iedere gift, iedere gever, met dezelfde égards behandelden. Gaf je 10 euro, gaf je er 10.000, ze waren even enthousiast, en dankbaar, en blij. En steeds weer zwaaien naar al die mensen op de Zuid. Op het Woodrow Wilsonplein. Eindelijk zullen heel wat meer Gentenaars onthouden dat de Zuid het Woodrow Wilsonplein heet, nog nooit is dat plein zo vaak vernoemd geweest. Ik mis ze, echt waar. En ik vind Saskia Schoeters het lolligste meisje van Vlaanderen. Volgend jaar opnieuw, in Gent, graag!

Haha, ik ben helemaal verslingerd aan Music for Life! Zalig is dat gewoonweg, helemaal zalig.

Gisteren ben ik voor het werk even afgestapt op de Zuid, en heb ik de opsluiting van de presentatoren door onze burgemeester meegemaakt. Daarna snel de bus weer op richting werk. Daar is het heel druk, dus viel er niks te volgen, maar van zodra ik thuis was, is het hier nonstop Music for Life.

We zullen binnenkort wel wat liedjes aanvragen, maar ik weet niet goed wat te kiezen. Er zijn zoveel liedjes die ik nog niet gehoord heb, en die ik zou willen aanvragen.

Nu nog afwachten of ik sommige bekenden ga zien die hun actie gaan afronden aan het Glazen huis!

Dinsdag passeerde ik er, en dacht ik “oeps die hebben nog veel werk”. Maar ja, het was nog maar dinsdag, tijd zat dus. Er stond heel veel rommel, de verdwenen fietsenrekken waren teruggekeerd…

Vandaag was er veel veranderd. Veel spots aangebracht, veel panelen en doeken, en algehele bedrijvigheid. Zouden ze er klaar voor zijn, voor de start morgen?

Ik ga in ieder geval op weg naar het weg eens afstappen van de bus morgenochtend, om de sfeer eens op te snuiven. En ik ben benieuwd, of er veel volk zal zijn. En ’s middags ook.

’s Middags kan ik niet afstappen, recht naar huis om daarna naar een kerstfeestje annex oudercontact op Milan zijn school te gaan.

En dan is het vakantie! Hoera!