Skip navigation

Category Archives: Familie

Advertenties

… volgens Milan dan toch. Dat mama het niet erg vindt dat hij race-spelletjes speelt op de computer. Beter nog, dat mama zelf rally racet, en dat (volgens hem) nog goed kan ook! Zo zijn er niet veel mama’s te vinden, en hij is content. Toch leuk om dat eens te horen!

Ik zit, ik lees, ik zie. Ik lees aan noodtempo een boek uit. Ik zie en hoor over de bochten van CD&V & N-VA. Ik lees allerlei interessante dingen op verschillende blogs, fora, websites, in de krant. Maar ik heb geen zin om er commentaar op te geven. Ik slorp op, maar er komt niet veel uit. Eigenlijk wel zin om commentaar te geven, maar de puf niet om het allemaal in zinnen te gieten. Gaan werken, koken, wassen, strijken, opruimen, kinders naar school brengen, kinders halen, ruzies beslechten, onze mini-samenleving een beetje proberen stroomlijnen. Veel meer gebeurt er momenteel niet. Het leven zoals het is met 4 kinderen, het is soms best wel zwaar.

Ik ga een spelleke spelen.

En straks, straks eten we ballekes van Ikea. Thuis, haha.

Ik keek al een tijdje uit naar het herfstverlof. Bij ons zijn het niet enkel de kindjes die moe en kribbig worden en aan vakantie toe zijn, ook mama heeft daar last van. Dan kijk ik uit naar een week geen kindjes naar school brengen, geen huiswerk, geen muziekschool, geen judo, niet moeten zien dat het eten op tijd klaar is, enzovoort.

Deze keer ben ik door de constante pijn aan mijn voet (die nu blijkbaar toch iets betert) nog vermoeider dan anders, de voorbije weken was ik tegen 8u, half 9 ’s avonds compleet uitgeteld. Want pijn, daar word je zo moe van.

Dit weekeinde was ik echt wel de gezelligste thuis: vrijdagavond in slaap gevallen tijdens de Provincieshow, gisteren tijdens Midsomer Murders. Ik vond dat laatste nochtans heel goed, een goed verhaal… maar het mocht niet baten. Ergens halverwege ben ik in slaap gevallen, om rond half 12 weer wakker te worden. Waarna ik mottig als de pest ben.

Maar goed, 2 avonden in de zetel liggen slapen, deze nacht een uurtje extra, veel minder stress, ik voel me zo opknappen. Een rustige week op het werk en geen kinderschema’s zijn ook zeer aanlokkelijk.

Lang leve de schoolvakanties!

Gisteravond toch goed in een deuk gelegen. Ik was, naar aanleiding van Janna’s eerste concert en de TMF awards, aan het rommelen in mijn oude concerttickets. Bij al die spullen zitten ook nog wat memorabilia aan de dood van mijn vader, meer dan 25 jaar geleden. Een doodsprentje, een artikeltje uit de krant, een paar hele oude foto’s… en ook een bon die ik ooit eens van hem kreeg. Janna begon luidop te lezen, zonder al stilletjes verder te lezen. Waardebon – goed om een keer in het bos te… en toen lag ze plat van het lachen. Plat inderdaad, maar wel grappig. Het soort grapjes waar mijn vader heel erg voor te vinden was. En blijkbaar heb ik dit al die jaren bijgehouden.

bon

Het lijkt erop dat we deze winter een abonnement bij de dokter zullen hebben. Vorige week zaten Milan en ik al samen bij de huisarts, en kregen we kwantum-korting. Morgen moeten we er nog eens langs, voor een medisch attest zodat Jens kan deelnemen aan de judo-competitie. Dat moet dan zowat het 6e bezoek of zo in een 4-tal weken tijd zijn. Hoera. Morgen moet ik naar het ziekenhuis mijn voet laten onderzoeken. Milan heeft ondertussen bloedneuzen van de medicatie voor zijn sinussen die hij neemt. Help! Ik hoop dat het daarna gedaan mag zijn met de doktersbezoeken!

De herfst is nog geeneens begonnen, en ik heb het gevoel dat het al winter is. Koud ’s ochtends en ’s avonds, gisteravond hebben we uit pure ellende zelfs de verwarming opgezet. Iedereen had het koud. Vroeg is dat, andere jaren kan de verwarming gerust in zomerslaap blijven tot begin oktober.

Met z’n allen zijn we ook aan het snotteren: Janna is ermee begonnen, Milan heeft het van haar overgenomen en zit nu met onstoken sinussen (maar dat moet al langer aangesleept hebben, ik ben blij dat we eindelijk eens naar de dokter geweest zijn) en heeft al 2 dagen ziek thuis achter de rug, Jens zit met een vieze hoest, en ik heb Milan zijn miserie overgenomen. Ik voel me voos, ze kunnen me gerust inzetten als snotbom in Irak. Zo meteen naar de dokter. Blijft nog over: Nic, die het gevoel heeft dat hij verkouden gaat worden, en Lies die voorlopig nog kerngezond is.

Goed begin, zou ik zo zeggen!

Gisteren een heel fijne namiddag gehad. Nichtje Marijke, die er tot haar spijt niet bij kon zijn op onze trouw, is haar schade komen inhalen, samen met Sam en Li.

Na cake en muffins zijn we erop uitgetrokken, naar het vernieuwde Sint-Baafskouterpark. Drie straten van ons, vlak achter de school van de kinderen, en schaam op ons, we waren er nog niet eens eerder geraakt. En we hadden dit al veel eerder moeten doen, want de kinderen hebben er zich ongelooflijk geamuseerd.

Een soort natuurlijke speeltuin voor wildebrassen, een brede brug over een waterpartij, mooie wandelpaden voor mama’s met Liekes in de buggy, zandbakken, veel hoekjes en verborgen plekjes voor de kinderen om te ontdekken, de klassieke speeltuin in de buurt van het zwembad… de kinderen holden van het ene naar het andere en verveelden zich geen moment. Li kreeg in de speeltuin haar vieruurtje, en mocht dan ook even de buurt verkennen, lekker kruipen in het gras en zand. Daarna traagjes weer terug richting uitgang bij de Wijze Boom, de kinderen wilden nog veel langer blijven, maar we zullen dit nog eens herhalen. Want we hebben de helft van het park nog niet eens gezien.
En zo weten Jens en Lies meteen dat hun tweewekelijkse tripjes met de klas naar het zwembad ook een plezier zullen zijn!

… de eerste schooldag. Een pak boeken en agenda’s zijn gekaft, stapels formulieren zijn ingevuld (lang leve grote kinderen die dat zelf al kunnen) en ondertekend, extra brooddozen zijn gekocht.

Janna heeft een rot lessenrooster (hoe kan dat ook anders), Milan heeft eindelijk nog eens een meester, Jens heeft het vrij goed gesteld in de nieuwe school, Lies heeft het heel goed gesteld in de nieuwe school, ondanks de traantjes ’s morgens.

Jammer genoeg begon die eerste schooldag in de gietende regen, maar het was toch leuk om allemaal samen Jens en Lies af te zetten in hun nieuwe school, c.q. de oude school van Janna en Milan.

Morgen mogen ze al meteen spijbelen 🙂

Het verschil is groot: de afgelopen jaren vertrok Nic op de laatste dag van de grote vakantie met heel zijn hebben en houden weer naar zijn eigen kot. En zat ik hier vreselijk ongelukkig te zijn, na een happy summer together.

Niks daarvan dit jaar: daarnet is hij vertrokken om de kinderen te halen, en komen ze straks lekker samen terug. Om te blijven. En brengen we ze samen naar school morgen. En trouwen we zelfs overmorgen! Groot verschil, toch?

Ik ben een beetje opgewonden, net zoals de kinderen denk ik. Morgen gaan we allemaal samen Jens en Lies naar school brengen, Janna moet pas om 9u15 beginnen, en Milan kunnen we ook nog op het gemakje naar school brengen. Dus kunnen we allemaal samen naar De Wijze Boom. Ik zie het zitten! En de dag nadien gaan ze al meteen een dagje spijbelen, want natuurlijk moeten ze erbij zijn als we trouwen!

Het wordt een leuke week, onze wittebroodsweek 🙂