Skip navigation

Monthly Archives: februari 2011

Een korte week, wegens de kinderen van vrijdag tot en met zondag naar de andere ouders.

Maandag: de luie-wijven-kost mix paysanne met gemarineerde runderreepjes. Het moet maar zo lekker niet zijn.

Een heel gemakkelijk kostje: gemarineerde runderreepjes bakken, uit de pan halen. Mix paysanne (aardappeltjes, paprika, ajuin, witte boontjes, sperzieboontjes, wortel, broccoli) erin zwieren, na een tijd de runderreepjes eronder mengen, en klaar is kees.

Dinsdag: kabeljauwburgers (in de halogeenoven), rösti (in de oven), mix forestière (in de pan).

Kabeljauwburgers zijn ideaal voor in de halogeenoven. Geen extra vet. En die burgers van de Colruyt zijn veel beter dan fishsticks, veel meer vis en veel minder brol. Rösti in de oven, superlekker. En weer zo’n groentemix van de Colruyt, met boontjes, paprika, ajuin, euh… dat is het denk ik. Lekker.

Woensdag: ik had het gezworen en het zal zo zijn. Rode kool met patatjes en worst.

Wat valt daar nu nog over te vertellen. Lekkere winterkost.

Donderdag: chop suoy. Een receptje zoek ik wel op het net.

Receptje had ik gevonden, maar ik was er toch niet echt content van. Het was lekker, daar niet van, maar een beetje te eentonig. Ik had er nog bamboescheuten aan toegevoegd, maar de volgende keer zorg ik voor een rode paprika, eventueel een fijngesneden prei… je kan daar toch ingooien wat je wil. En ik serveerde niet met rijst, maar met Chinese mie.

Rest van de week: zonder kinders, zonder plannen. Het is geworden: frieten van ’t frietkot, overschot van de donderdag, en pizza van de slager.

Advertenties

Daar had ik al lang zin in, in preisoep. Toegegeven, eigenlijk heb ik daar geen recept voor nodig. Maar ik ben toch maar eens gaan zoeken op het grote wijde wilde internet, omdat ik grootmoeders preisoep zo dicht mogelijk wilde evenaren. En: dat is gelukt.

Het recept waarop ik me baseerde:

Ingrediënten

  • 2 1/2 liter water
  • 2 uien
  • 2 eetlepels vetstof
  • 3 a 4 preien
  • 4 aardappeltjes
  • 1 eetlepel rijst
  • p + z

Bereidingswijze
Snipper de uinen fijn en laat ze fruiten in de hete vetstof. Voeg de gewassen en kleingesneden prei toe, laat deze even meestoven. Voeg water toe en breng de soep aan de kook. Voeg de geschilde en in stukken gesneden aardappelen toe alsook de rijst. Kruid met zout, laat 30 min zachtjes koken. Pureer de soep met de mixer en laat ze nadien nog 5 min koken. Proef de soep en breng ze desnoods op smaak met nog wat zour en peper. U kan ook wat fijn gesnipperde prei stoven in boter en dit als afwerking bij de soep voegen. Het versiert de soep en geeft er een extra smaak aan.

Daar moest wat mij betreft wel één en ander aan veranderd worden:

Ik voegde er om te beginnen 3 bouillonblokjes aan toe (groentenbouillon, maar eigenlijk is het gelijk welke je gebruikt, zelfgemaakte bouillon is nog beter maar daar kom ik de laatste tijd niet meer toe). Daardoor mocht het zout al weg, want in bouillonblokjes zit al meer dan genoeg zout. De rijst heb ik ook niet toegevoegd, wel een aardappeltje meer om te compenseren.

En uiteráárd hield ik een prei apart om in kleine stukjes te stoven, en na het mixen aan de soep toe te voegen. Dat is een must bij preisoep!

Voor een keer gebruikte ik ook gewone boter in plaats van olijfolie, want met olijfolie evenaar je de smaak van grootmoeders soep niet…

Het uiteindelijke receptje vind je hier (het originele recept vond ik daar), de soep is geproefd en goedgekeurd!

Vermits er toch enig enthousiasme is om mijn weekmenu’s ook hier te publiceren, doe ik dat dan ook maar 🙂 Maar om het absolute herkauwen te vermijden, bedacht ik er toch een variant op. Het zal niet helemaal hetzelfde zijn als op weekmenuten, hier schik ik een weekje achter te lopen. Dus:

  • op Weekmenuten verschijnt op woensdag mijn menu van de lopende week.
  • op Satur9’s World verschijnt mijn menu van de afgelopen week, nu nog wat vroeger maar vanaf volgende week ook op woensdag, eventueel uitgebreid met commentaar over hoe het eten bevonden werd door de huisgenoten, en meer receptjes (zoals ik in mijn weekmenu van week 7 zei dat ik wel een recept van chop suoy online zou vinden).

Daar gaat ie dus.

Maandag: ik was de 1x-per-week-vis-regel een beetje uit het oog verloren, maar dat euvel is nu weer verholpen. Zalm in de halogeenoven (zonder vet, met kruiden), penne, spinazie.

Welke kruiden gaan er op die vis? Ik doe er redelijk wat viskruiden van Topaz op, en dan nog basilicum en oregano.

Dinsdag: spruitenschotel. Zo’n klassieker hier ten huize dat ik er eigenlijk weinig over te vertellen heb. Behalve dat het dé manier is om alle kinderen (en moeder incluis, want eigenlijk lustte ik er tot voor deze schotel ook geen)  spruiten te doen eten.

Woensdag: nasi goreng maison. Ofte: Vlaamsche Chinees. Rijst, ui, prei, wortel, kip, hespblokjes, ei. En verder zal het improviseren worden wat daar nog allemaal ingekiept moet.

Dit was een instant klassieker. Schot in de roos. Iedereen vond het lekker of zeer lekker of superlekker. Sommigen misschien doordat ze het wat pikant konden maken met sambal oelek, maar dat doet er niet toe. Ik wokte de groentjes even en liet ze daarna nog wat stoven in sojasaus, wat het geheel een stuk smaakvoller maakte zonder zout te moeten toevoegen. Het recept vind je ondertussen op onze receptensite.

Donderdag: gevulde paprika’s. Wordt bij ons vaak gegeten op donderdag, Jens en Lies eten dit niet zo graag maar die eten op donderdag warm op school, dat komt goed uit.

Vrijdag: lasagne. Homemade. Met saus uit de diepvriezer, ik maak altijd teveel spaghettisaus zodat ik overhoud om dan eens lasagne te maken. De bechamelsaus was heel goed gelukt. Ik had drie literpotten spaghettisaus uitgehaald, een grote kom lasagne dus, er at een kind minder mee, en nog was het nauwelijks genoeg. De eetlust van zo’n stel tieners varieert nogal, en het is moeilijk om daarop in te spelen. De ene keer te weinig, de andere keer veel te veel. Maar ik zal dus meer lasagne moeten maken.

Zaterdag: hoef ik niet te koken. Elders voetjes onder tafel steken. Lekker gegeten bij la mama, stoverij met pureepatatjes, tongskes (de vis hè, niet die van de koe), erwtjes en worteltjes en appelmoes en zuiderse groentjes, en superlekkere taart na.

Zondag: ik ben opeens helemaal verslingerd geraakt aan de keuken van Jeroen Meus. Gehakt in pakjes ga ik uitproberen. Gehakt, groene kool, bier, patatjes gebakken in de oven… hmmm, ik zie het helemaal zitten!

Het klaarmaken vond ik eigenlijk vreselijk plezant. Vroeg begonnen, zodat ik me niet moest opjagen. Alleen aan het blancheren van de koolbladeren had ik me wat mispakt. Ik had het zien aankomen dat ik er teveel had om in 1 keer te doen, na even twijfelen tóch maar gedaan, en het waren er dus echt teveel voor 1 keer. Nog raprap wat blaren uit de pan gevist, en toch in 2 keer geblancheerd 🙂

Het resultaat mocht er best wel zijn, hoewel ik niet helemaal tevreden was. Het bier smaakte té dominant, de smaak van de kool was helemaal weg. En dat vond ik jammer. Daardoor smaakte het ook wel wat te speciaal voor de kinderen. Die alles netjes opgegeten hebben, maar toch niet helemaal enthousiast waren. (Milan toen hij zag wat we gingen eten: “is het de dag van het rare eten misschien?”, haha). Een volgende keer dus veel minder bier, en meer bouillon. De patatjes waren gewoon superlekker, die ga ik nog klaarmaken. Ik heb daarstraks een receptje gezien dat ik volgende week misschien ga klaarmaken, en daarbij zouden ze fantastisch zijn. Het waren trouwens Belle de Fontenay krieltjes, bij de Collect & Go hadden ze zich een beetje verslikt in mijn bestelling van aardappelen, en ongevraagd twee kilo daarvan meegegeven. Kwam best wel goed uit: overlangs doorgesneden, niet geschild… njammie.

Mijn blog is zo dood als een pier. Feit. Op een occasionele schop in de kont na. Feit. Dat is wel duidelijk. Nu vraag ik me al een tijdje af of ik daaraan iets zou doen in de zin van de posting die ik er net opgezet heb. Eten. Bloggen over eten. Zou ik? Ik weet het niet.

Het is namelijk zo: ik weekmenu al een tijdje. Ik weekmenu al lang, maar deed dat tot voor kort enkel op een papiertje dat onder mijn toetsenbord resideerde. Via Facebook belandde ik bij weekmenuten, een blog waar een aantal dames hun weekmenu online zetten. Ik heb er na wat sukkelen mijn draai in gevonden, en zet nu op mijn vrije woensdag ons weekmenu online.

En nu vraag ik me af of ik dat weekmenu ook hier zou publiceren. Ik twijfel wat, want uiteindelijk is het herkauwen. Anderzijds, het is mijn weekmenu, en ik doe ermee wat ik wil, toch? En misschien kan ik er af en toe wat meer commentaar bij geven. En elke week van woensdag soepdag doen.

Ik twijfel dus, hoewel ik normalerwijs niet zo’n twijfelaar ben.

Wat denkt u, allerliefste volhoudende lezer die hier toch soms nog eens terechtkomt?

De soep staat te dampen in de keuken, en ze ruikt lekker. Beter nog: ze is geproefd, en ze ís lekker.

Uit het boekje 500 soepen: minestrone met verse groenten.

Zoals altijd in dit boekje is de hoeveelheid groenten gigantisch, dus mag er gerust wat meer bouillon in. Ik stoofde de wortels ook mee met de ajuin en look, ik had geen zin in harde blokjes wortel in de soep. De look geeft het geheel een aparte toets.

Minestrone is wel behoorlijk wat werk (vooral als je, zoals ik, voor 8 personen maakt): de groenten schoonmaken en snijden kost veel tijd, en vooral dan het ontvellen, ontpitten en fijnsnijden van de tomaten. Die kan je wellicht wel vervangen door tomaten uit blik. Ik gebruikte ook gewone tomatenpuree, is ook lekker.