Skip navigation

Monthly Archives: december 2008

…. wensen we jullie al wat jullie willen, en nog veel meer!

Ik mis ze, Siska, Tomas en Sofie. We hadden de TV zowat constant opstaan. Het was verslavend. Het was sterker dan mezelf. Steeds weer wilde ik kijken. Naar die drie lieverds, die iedere gift, iedere gever, met dezelfde égards behandelden. Gaf je 10 euro, gaf je er 10.000, ze waren even enthousiast, en dankbaar, en blij. En steeds weer zwaaien naar al die mensen op de Zuid. Op het Woodrow Wilsonplein. Eindelijk zullen heel wat meer Gentenaars onthouden dat de Zuid het Woodrow Wilsonplein heet, nog nooit is dat plein zo vaak vernoemd geweest. Ik mis ze, echt waar. En ik vind Saskia Schoeters het lolligste meisje van Vlaanderen. Volgend jaar opnieuw, in Gent, graag!

Ik ben gisteren eens op Het boekenfestijn geraakt in Flanders Expo. Zalig! Boeken boeken boeken boeken en nog boeken! Daar ga ik spontaan van kwijlen.

Ik ben er uiteindelijk vertrokken met een oogst van 19 boeken, veel thrillers, ongeveer de helft Nederlandstalig en de rest Engelstalig. Want Nederlanstalige boeken lees ik gewoon veel te snel uit. Boeken van Harlan Coben, Robert Ludlum, Ian Rankin, ook wat minder bekende thrillerschrijvers. Maar ook The Hobbit van Tolkien, iets van Marilyn French, wat romans in het Engels, wat Harry Potter en Roald Dahl voor dochterlief… ik ben vreenselijk tevreden. Want de prijzen zijn echt wel heel democratisch.

En vermits we nu eenmaal ter plaatse waren, zijn we achteraf iets gaan eten in de nieuwe Ikea. We wilden dat daar wel eens zien (groot dat dat daar is, maar groot, mens toch!), en hebben een half uurtje moeten aanschuiven om aan ons eten te geraken. Maar dat hadden we wel verwacht, geen probleem dus.

Eenmaal thuis was ik wel blij mijn voetjes in de zetel ten ruste te kunnen leggen!

Haha, ik ben helemaal verslingerd aan Music for Life! Zalig is dat gewoonweg, helemaal zalig.

Gisteren ben ik voor het werk even afgestapt op de Zuid, en heb ik de opsluiting van de presentatoren door onze burgemeester meegemaakt. Daarna snel de bus weer op richting werk. Daar is het heel druk, dus viel er niks te volgen, maar van zodra ik thuis was, is het hier nonstop Music for Life.

We zullen binnenkort wel wat liedjes aanvragen, maar ik weet niet goed wat te kiezen. Er zijn zoveel liedjes die ik nog niet gehoord heb, en die ik zou willen aanvragen.

Nu nog afwachten of ik sommige bekenden ga zien die hun actie gaan afronden aan het Glazen huis!

Mannekes, mannekes, wie had gedacht dat het zó erg zou worden? Degene die dát dacht, steekt uw vinger maar op.

Kijk, ik vind het niet erg dat Leterme weg is. Dat had je wel gedacht. Dat hij de hele regering met zich meetrekt omdat hij niet alleen de verantwoordelijkheid voor zijn stommiteiten wil dragen, dat vind ik veel erger. Ik heb trouwens genoten van de artikels in notoire-anti-Leterme-gazet de laatste dagen. Heel verhelderend.

Maar wat ik zelf ook nog erg vind? Dat alles gewoon plat ligt. Dit in tijden van economische crisis, het is niet evident. Maar het is niet het enige hoor. Er worden in het parlement nog andere dingen gedaan, en die dingen worden wellicht nu niet gedaan. En voor mijn werk zou er net een belangrijke beslissing genomen worden. Als die niet genomen is, tja, wat dan? Triestige bedoening.

Dinsdag passeerde ik er, en dacht ik “oeps die hebben nog veel werk”. Maar ja, het was nog maar dinsdag, tijd zat dus. Er stond heel veel rommel, de verdwenen fietsenrekken waren teruggekeerd…

Vandaag was er veel veranderd. Veel spots aangebracht, veel panelen en doeken, en algehele bedrijvigheid. Zouden ze er klaar voor zijn, voor de start morgen?

Ik ga in ieder geval op weg naar het weg eens afstappen van de bus morgenochtend, om de sfeer eens op te snuiven. En ik ben benieuwd, of er veel volk zal zijn. En ’s middags ook.

’s Middags kan ik niet afstappen, recht naar huis om daarna naar een kerstfeestje annex oudercontact op Milan zijn school te gaan.

En dan is het vakantie! Hoera!

Ik was een beetje negligent in het verder beschrijven van de opbouw van het glazen huis, waarvoor mijn excuses.

Donderdag stond het glazen huis er op zijnen helen, met de ramen afgedekt met zwart plastiek.

Vrijdag waren er vlaggenmasten opgetrokken, met Music for Life Stubru vlaggen. Veel was er verder niet veranderd. Alles is nog afgeschermd met dranghekkens.

Op  Gentblogt staat een duidelijke foto.

Op woensdag passeer ik niet met het busje aan de zuid en het glazen huis, dan speelt mijn teerbeminde namelijk taxichauffeur voor mij.

Morgen meer! 😉

Er stonden véél camionettekes deze middag, en er was toch al een deel van het glazen huis te zien, naast veel containers. Voor het dienstencentrum, niet voor de bibliotheek zoals ik dacht dat het zou zijn. Wordt wel nog interessant, met die fontein daar vlakbij. Ze zullen die wel droogleggen zeker?

Nadeel van het wonen naast mensen die deel uitmaken van het lesgevend heir?

Die hebben tijdens de examens blijkbaar veel tijd. Om te verbouwen. Om te kloppen, hameren, dagenlang te schuren met een elektrisch machien (dat alles de vorige 2 of 3 examenperiodes), en chappe te gieten, uren aan een stuk met een lawaaierige camion voor de deur (vandaag).

Dat is vooral een nadeel als je zelf een studerende dochter midden in de examens hebt. Die de PC uit laat, en dus ook geen muziek opzet. En zich al studerend zit te ergeren aan het lawaai. En wij met haar.