Skip navigation

Monthly Archives: mei 2008

Gisteren en vandaag gekeken naar The World According to Garp. En genoten.

Het was heel duidelijk een jaren 80 film, het droop er soms af. Ondanks het feit dat een een groot deel ervan zich veel eerder afspeelt. De film is trouwens nooit in Europa op DVD uitgebracht.

Ik had er een beetje een dubbel gevoel bij: het moet heel moeilijk geweest zijn het boek van Irving in een film te gieten, en dan nog werden er sommige scènes compleet bij verzonnen. Zoals de scène waarbij een vliegtuig in het huis vliegt dat Garp en Helen met een makelaarster bezoeken. Waarna Garp meteen beslist om het te kopen, het is nu “pre-disastered” en veiliger kan volgens hem niet. Sommige dingen uit het boek komen er volgens mij helemaal niet uit en zijn onduidelijk. Zo heb ik achteraf vanalles verder uitgelegd aan Nic, die het nogal overdreven vond (2 aanslagen op Jenny – in de film zit er een extra aanslag, Walt dood, Garp dood), en ook het verhaal achter Pooh komt er helemaal niet uit. Hoewel zij toch belangrijk is.

Maar: de cast is gewoonweg fantastisch. Robin Williams *is* gewoon Garp, hetzelfde geldt voor Glenn Close die Jenny Fields speelt. Mary Beth Hurt is ook heel goed als Helen Holm, maar dé ster van de film is wat mij betreft John Lithgow, die een heerlijke Roberta Muldoon neerzet.

De film stuitert, net als het boek, over en weer tussen hilarisch en in-triest. Nogal bizar, maar het was toch een aangenaam weerzien.

Advertenties

Zo. We hebben ernaast gepakt. Naast tickets voor het concert van Coldplay in het najaar in Antwerpen.

Het was het gebruikelijke geërger. De voorverkoop ging van start om 8u vanmorgen. Kort voor acht uur kon ik niet kijken, want dan breng ik de jongsten naar school. En blijkbaar is er iemand in geslaagd om 10 minuten vóór de klok van 8 tickts te kopen. Een maat van ons heeft via SMS tickets kunnen bemachtigen. Maar SMS is niet geactiveerd bij ons, onnozelaars. En hij wist niet dat hij eigenlijk voor ons ook tix mocht scoren. Dumb. Dumber. Dumbest.

Om 8u was ik paraat: site plat. Server too busy. Simpelaars. In geen uren nog op de site geraakt. Deze namiddag wel: uitverkocht.

Maar goed. We gaan hetzelfde scenario toepassen als bij Janna toen die naast Tokio Hotel tickets pakte: alle dagen gaan kijken of er misschien tickets vrijkomen. Bij haar is dat gelukt, bij ons misschien ook. Maar ik ga er niet wakker van liggen.

Ik heb met veel plezier nog eens The World According to Garp gelezen. Wat mij betreft toch het beste boek van John Irving. Met ouder en wijzer worden (jaja!) haal ik er wel meer zijn favoriete maniertjes uit, en vind ik ook hier meer stukken langdradig dan vroeger, maar het blijft een goed boek. En nu we de DVD-speler regiovrij gekregen hebben, ga ik toch maar eens op zoek naar een versie van de film, die zou ik graag ook nog eens zien.

De auto is vuil. De ruiten zijn vuil. Niets nieuws onder de zon, zou u zeggen, maar daar is het feit dat ze nog niet zo lang geleden gekuist waren. Dat was daarvoor wel even anders. Ahum. Janna zei dan deze middag dat het zo’n warm en onstabiel weer is omdat er lucht vanuit Afrika naar hier geblazen wordt. Toen viel de frank al. Saharazand! Op de auto! En op de vensters! En ja, daarna las ik het op de nieuws-site. En het zou nog een week duren. Het zal hier lekker vuil worden!

Dochterlief gaat naar haar eerste fuif vanavond. Jaja, dat van die kleine meisjes die groot worden. *slik*

Naar een schoolfuif van twee vriendinnen, samen met die vriendinnen en het lief van één van hen. Papa van de andere vriendin gaat hen na afloop halen. Niks om ongerust in te zijn dus. Hum. Ik zal toch blij zijn als ik morgen een berichtje krijg, en de verhalen hoor.

Spannend, zowel voor haar als voor mij.

Twee jongens ‘ziek’ vandaag (de ene nog altijd last van zijn maag, de andere hoofdpijn en zo wit als het spreekwoordelijke lijk), ik heb dan maar besloten hen thuis te houden en een extra dagje vakantie in te lassen. Hoewel, veel ‘extra dagje vakantie’ is daar niet aan, dat gaat gewoon af van mijnen congé payé. Na de geplande weken in het groot verlof hield ik nog een 17-tal uur over, plus ons eindejaarsverlof. Doe er daar 4 af… pfhuh, veel schiet er niet meer over om van september naar eind december te geraken. Dus denk ik dat ik een dagje congé non payé ga pakken. We zien wel.

In ieder geval, ik heb me te pletter verveeld vandaag. Het erge is: ik heb plenty te doen, maar ik had er gewoon geen zin in. De jongens hebben zich grotendeels op hun kamers beziggehouden (onder zachte dwang, ja, daar staat een bed en zo, als jullie ziek zijn, dan moeten jullie rusten), en ik had vanalles kunnen doen, maar het lukte niet. Dus heb ik maar de hangouder uitgehangen, en rondgehangen. En niet veel tastbaars uitgevreten. Tsja.

Het is niet zo mijn gewoonte om over de negatieve dingen in mijn persoonlijk leven te bloggen, maar allee how, uitzonderingen zijn er om te maken.

Ik ben een onnozele koe. Ik trek me vanalles veel te hard aan. Soms is het leven één hoop negativiteit bij elkaar. Eentje heeft miserie met zijn maag. De ander komt thuis met een combinatie misselijk-hoofdpijn-oorpijn (niemand die me nog wijsmaakt dat ooronstekingen niet besmettelijk zijn, het is al de derde op rij *grumble*). De derde is niet content omdat haar CD weer niet aangekomen is.

En ik? Ah, ik trek me dat allemaal veel te veel aan. Ik loop ook ambetant. Ik loop te piekeren. Ik zou zo graag hebben dat alles gewoon goed gaat. Maar dat gaat nu eenmaal niet, niet? Ah wee. Pfffff. Was het maar al grote vakantie.

klik

Bart Steenhaut slaat weer spijkers met koppen in een artikel in De Morgen.

Een interessant punt, hoe had België het gedaan hadden ze Sandrine gestuurd? En dan vraag ik me af: hoe had België het gedaan hadden we de Paranoiacs gestuurd? We zullen het nooit weten natuurlijk, maar speculeren is zo leuk 🙂

En zeg ‘ns, zit u nu hierna nu ook weer met dat lullige liedje in uw hoofd?

Telenet gaat dan toch iets doen aan de limieten, las ik bij PUB TIK. Nadat een aantal ISP’s hen voorgegaan zijn, en er lang op gewacht en om gezeurd werd. Het zal wel voor niemand goed zijn, dat kan je er nu al lezen in de commentaren. Te weinig, te laat, gras, groen, andere kant.

Eerder las ik al dat een Telenet-topman vond dat degenen die over de (tot nu geldende) limieten gingen, volgens hem toch illegale downloaders waren. De oude discussie. Tja. Wij zijn dan net geen illegale downloaders vermoed ik, want we zijn nog niet over onze limiet gegaan. Hoewel het vorige maand toch spande. En wij hebben dan nog het hoogste abonnement, waarmee we 35GB kunnen verzetten. Oeps, vorige maand zag ik al halverwege (ik hou het wel goed in het snotje, altijd gedaan, het is soms ook een indicatie dat er ergens iets foutloopt met een programma, een PC…) dat het niet goed zou aflopen. De rem erop dus.

Zijn wij dan zo illegaal bezig? Ik denk het niet. We zijn met 6 thuis, waarvan 2 zeer PC- en internetgeïnteresseerde volwassenen, een puber, een pre-puber en twee jongere kinderen. En we merken aan het volume dat hier verzet wordt, dat met een groot gezin met groter wordende kinderen, de noden ook veranderen. Demo’s van games, software (gratis alternatieven genoeg, zo gisteren nog GIMP gedownload voor Milan’s eerste stapjes in fotobewerking), podcasts, online gamen, ga zo maar door. Het jast er lekker door!

Waar ik maar mee wil zeggen: ik ben blij dat ons volume omhoog gaat van 35 gig naar 60. Het geeft ons weer de nodige ademruimte: die 35 gig zou nooit ruimschoots overschreden worden, maar af en toe was het toch even de broeksriem aantrekken. En dat hoeft nu niet meer!