Skip navigation

Vanmorgen stond een wenende Janna beneden. En geloof me, wenen doet zij niet vaak meer. Ze had pijn, ze kon haar hoofd bijna niet meer draaien en haar arm niet meer opheffen van de pijn, na een luide krak in haar nek toen ze opstond. Huilen van de pijn deed ze, en bleef ze doen. Dan maar besloten om nóg een bezoekje aan de groepspraktijk te brengen. Resultaat: een ontstoken monnikskapspier, heel erg pijnlijk maar kan weinig kwaad. Pijnstillers nemen, warm houden, proberen te ontspannen en in beweging te blijven. En morgen zou het al veel beter moeten zijn.

Who’s next in ons ziekenhuis hier?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: