Skip navigation

Monthly Archives: juni 2007

Het is zomervakantie, wat betekent dat we het een beetje rustig aan kunnen doen. Niet echt veel verlof, maar de kinderen verblijven vaak elders.

Zo zijn Jens, Lies en Milan deze ochtend vroeg met mémé en opa naar Tsjechië vertrokken, voor 2 weken. Dat vinden ze heel fijn, dus wij voelen ons daar ook goed bij. Alleen Janna is thuis, en zij is dan weer content dat ze mag thuisblijven, dus daar voelen we ons ook goed bij. Dit weekeinde is ze even naar papa, dus leven wij nu een beetje op ons rustig eilandje, ver van de hectische buitenwereld. Morgenavond is Janna terug.

Over 2 weken zijn de anderen terug, om na één dagje thuis allemaal naar respectievelijk hun mama (Jens en Lies) en hun papa te vertrekken, weer voor 2 weken. Dan hebben Nic en ik 2 hele weken het kot voor ons alleen.

Op het eind van de maand zijn ze terug, voor 2 weken, en dan nemen Nic en ik afwisselend verlof. Waarna ze nog eens voor 2 weken naar hun mama en papa vertrekken.

Die twee maanden zullen dus voorbijvliegen. En voor je ’t weet is het weer september! En kunnen we er met verse moed weer tegenaan.

Deze vakantie is de Scheldestraat speelstraat. Elke zondag, van 14 tot 19u, is onze straat kinderparadijs. Met allerlei activiteiten. Onze kinderen zullen er, wegens weinig thuis, maar een keer of 3 van kunnen meegenieten, maar ik ben toch content dat we eindelijk ook eens een speelstraat hebben. En kijk eens aan, er is zelfs een weblog!

Vandaag startte de voorverkoop van het concert van Crowded House op 19 oktober in Vorst Nationaal. Onze tickets zijn alvast besteld!

Het schooljaar 2006-2007 zit erop. Iedereen blij, vakantie! Janna heeft tot haar grote opluchting (waarom weet ik niet, ik was er op voorhand al zeker van) een A-attest, de rapporten van de andere drie gaan van uitstekend tot goed. Nu worden school, huiswerk, sommen, tafels, geschiedenis, aardrijkskunde… voor 2 maanden begraven. 2 maanden niks moet alles mag. Joepie!

Een tijdje geleden stond op kokeneten een receptje voor aardbeienmuffins. Janna had al lang zin om zelf eens iets klaar te maken, en na de examens was het dus hét gepaste moment om daaraan te beginnen. Helemaal alleen. Zelf naar de winkel om de ingrediënten die we niet in huis hadden, en aan de slag. Met af en toe wat steun vanuit de zetel van mama. Het eerste baksel verliep (met de nadruk op *liep*) niet echt vlot, omdat de papieren vormpjes te dun en te slap waren. Voor het tweede baksel hebben we een vormpje of 4 à 5 in elkaar gezet, en toen waren de muffins gewoon perfect. En lekker! Lekkerrrrrrrrr!! Haar eerste experiment in de keuken is goedgekeurd!

Ik dreigde weer even zonder leesvoer te vallen, dus ben ik bij Janna een boek gaan vragen. ’s Avonds lag Hoe overleef ik mijn ouders? (en zij mij!) van Francine Oomen naast mijn bed, met een briefje erop: “echt iets voor ons hé?! LOL 🙂 xxJ”. Wat me al even een lachstuip bezorgde.

Af en toe informeerde ze hoe het met het boek zat. Maar het Engelse boek waarmee ik bezig was, duurde langer dan verwacht. Heeft iets te maken met hoe snel ik ’s avonds in slaap val.

Maar deze namiddag was het zover. En in een uur of 3 heb ik het boek uitgelezen. Leuk! Heel fijn geschreven, vol humor, echt grappig, herkenbare dingen ook. Zeker voor een gescheiden mama van een tienerdochter. En nu weet ik ook waarom Janna de boeken van Francine Oomen zo graag leest. Alhoewel er al een tipje van de sluier ging, toen ik Oomen ooit eens, in De Laatste Show denk ik, samen met Guy Mortier gedichtjes zag voordragen.

Ik wil nu wel de Lena Lijstje boeken lezen, tussen de thrillers door die ik in Dunaldy gekocht heb.

Bloggen is soms toch moeilijk. Er is vanalles waarover ik zou willen schrijven, maar mijn zelfgecreëerde censuurregel zit in de weg. Sommige dingen zullen later nog wel opduiken, als alles meer in kannen en kruiken is. Sommige dingen moet ik gewoon voor mezelf houden. Zo gaat dat nu eenmaal. Ah ja.

Het schooljaar loopt op z’n einde. De examens van Janna zijn gedaan, die is moe in haar bed gekropen. Tevreden? Dat zal ze pas volgende week weten. Dan moet ze maar een paar uurtjes naar school, om resultaten te bespreken, boeken in te leveren en rapport op te halen. Voor de rest is ze zo vrij als een vogeltje, en dat ziet ze goed zitten! Alhoewel ze het nog niet goed beseft: na 2 weken examens zit het hoofdje nog wat te vol.

De andere drie moeten nog een weekje naar school. Maar dat wordt een leuk weekje. Milan: spelen en opruimen, opruimen en spelen. En ergens tussendoor nog een eucharistieviering, iets wat hij minder ziet zitten. Jens en Lies: spelen, schoolreis, opruimen, koude schotel maken. En dan is het gedaan. Voor Jens en Lies wordt het een groot afscheid, want volgend jaar gaan ze naar een andere school. De school van onze keuze, jaja, het is gelukt! Wij blij, en opgelucht.

En voor ons? Gewoon gaan werken, ah ja, want wij zijn geen schoolgangertjes meer!

Het zomerseizoen is nog niet goed bezig, of er is al niks, maar dan ook niks op TV meer dat ik leuk vind. En ik heb zo eens zin om op het gemakje naar de TV te kijken, een serie, een goeie film (en als het echt moet erbij in slaap te vallen, maar dat is geen indicatie hoe goed iets is, of hoe spannend iets is)… maar nee dus. Sport langs alle kanten, belegen films, series die me niet interesseren… blaaargh. Dan hoor ik soms wel eens van de collega’s dat er een goeie docu was op Canvas, maar die mis ik dan altijd natuurlijk. Of ik vergeet te kijken. Of op te nemen. Droopie.

We zijn met zoveel bezig, dat ik er een beetje zenuwachtig van word.

  • Druk doende om het huis dat half van mij is, een huis dat van ons beide is te maken. Meer daarover later. Als het in orde is, hoop ik.
  • Trouwen. Keep it simple is toch niet gemakkelijk. Maar er ligt een datum vast, en we zijn erin geslaagd om het toch nog naar ons goesting te doen verlopen. Althans, zo is het toch gepland.
  • School voor de twee jongsten. Loopt iets minder van een leien dakje dan ik verwacht had. Morgen eens bellen.
  • Decoratieplannen. Eerst de living, nieuw tapijt en schilderen. In de zomer. Janna’s kamer schilderen. In de zomer. Onze kamer schilderen. In het herfstverlof. (de laatste twee zouden in omgekeerde volgorde kunnen gebeuren). Milans kamer. Krokusverlof volgend jaar? Ergens tussendoor nog de keuken. En dan, de gang. Daarvoor is van een vijfjarenplan al lang geen sprake meer. Ik hoop dat die ook volgend jaar gedaan raakt. Maar daar zie ik een heel klein beetje tegenop. Hoogtevrees en al.

Zo. Ik slaap nog goed, maar het maakt me toch wat zenuwachtig.