Skip navigation

Monthly Archives: mei 2007

’t Is een beetje van stressy, zo van naar Notaris en inkopen en uitkopen en lening zus en lening zo en registratierechten zus en kosten zo… pfwoeh. Ik zal blij zijn als het ergste gepasseerd is!

Janna is fan van de Pirates of the Carribean films. En van Orlando Bloom. En van Johnny Depp. Helemaal ongelijk kan ik haar niet geven 😉

Gisteravond kwam ze dan af dat ze een forum wou beginnen. En zie, wat hebben we hier? Een forum! Over Pirates of the Carribean! Ondanks het feit dat Nic en ik ook admins zijn, heeft zij wel alle werk verzet om het te maken wat het is. Een paar finetuning tips daargelaten.

We hebben nog eens van stemtest gedaan. En kijk kijk, daar kwam toch ongeveer hetzelfde uit zekerst als bij het Kieskompas zekerst? In verdere in depth analyses heb ik geen zin, ik vul in, kijk waar ik uitkom, ik volg wat debatten, lees de gazetten, lees op tinternet (van meer gazetten en artikels en blogs en feiten en meningen), en stem verstandig (mijns inziens toch hè, haha) in het kieskotjen. Els, ga jij met deze stemtest ook nog wat ronddollen? 🙂

En kijk kijk, deze keer was mijn brein wakker genoeg om een prentje te maken:

Doe de stemtest

De kinderen hebben nu echt ontdekt dat buiten spelen hier ook fijn kan zijn. De hele namiddag waren ze buiten, samen spelen met de buurtkinderen. Veel lawaai, veel gekwetter, veel geroep, veel gelach. En af en toe wat gehuil, als er eens gevallen werd. Milan mocht (en wilde) niet meedoen, hij heeft een keelontsteking. Maar hij heeft zich perfect vermaakt in zijn eentje, binnen. Hij zal wel weer meedoen als hij beter is. Het zal leuk zijn deze zomer, als ze hier van speelstraat doen. Hopelijk hebben ze de 66% handtekeningen kunnen verzamelen.

’t Was weer skeelerfestijn vandaag. En toen vroegen de kinderen of ik dat ook kan. Euh nee, rolschaatsen kan ik, maar skeeleren, dat niet. Toen vroeg Lies of ik ook eens wilde rolschaatsen. Hm, ik zou wel willen, maar ik weet niet waar ik mijn rolschaatsen gelaten heb? Ah, ik weet dat, aldus Lies, in de kelder! Ha, als jij mijn rolschaatsen wil halen, dan haal ik een lange broek voor jou (korte rokjes en skeelers, dat geeft geschaafde knietjes), en dan ga ik rolschaatsen. En zo heb ik een uurtje mee gerolschaatst met de kinderen. Tot hun grote verbazing kon ik dat veel beter dan ze ooit verwachtten! Jens keek zijn ogen uit, hoe ik kon draaien, hoe ik een heel klein beetje achteruit kon schaatsen, en slorpte al mijn tips op als een spons.

Ineens zei hij: jij bent mijn stiefmama hè. En F. is mijn stiefpapa. Maar jij bent een veel betere stiefmama. En in de verhaaltjes, daar zijn stiefmama’s altijd stout en slecht. Maar in het echt is dat niet altijd zo hè.

Dat maakt mijn hartje warm 🙂

“Toen de moeder rond 16.00 uur naar de onthaalmoeder ging om haar baby op te halen, die ze meende er ’s morgens te hebben afgezet, werd het jongetje levenloos aangetroffen in zijn babystoeltje achterin de wagen.”

Zo lees ik bij De Morgen over de baby van 5 maand die dood aangetroffen werd in een wagen. Dat hou je toch niet voor mogelijk? Daar kan ik met mijn simpele kippenverstand niet bij.

Ik bedoel, soms droomde ik, toen Janna klein was, dat ik haar vergat. Dat we vergaten haar mee te nemen. Dat we haar in de wagen vergaten. Dat droomde ik heel occasioneel. Wat ik bijna elke nacht had, was dat ik rond middernacht wakker schoot, en dacht “ik ben haar medicamenten vergeten geven… ik ben haar flesje vergeten geven…”, in de periode en een tijd na dat ze een zware reflux had, een periode die lang geduurd heeft. Maar dat waren dromen.  Dat was niet echt.

Brrrrrr…

Zo, de postbodes hebben het dan toch opportuun geacht om van het mooie weer te profiteren om die containers en containers en containers vol achterstallige poststukken te gaan uitdelen. It’s about time, don’t you think? Voorrang gevend aan aangetekende brieven, pensioenen, oproepingsbrieven voor de kiezingen…

om dan…

morgen…

weer…

te staken.

Zucht. Want dan is er een nationale staking.

Ik hoop dat ik een beetje snel mijn uitkering krijg. Dat al die post voorrang krijgt op de boekskes en gazetten en politieke publiciteit. Want ik zit meer op mijn uitkering te wachten dan op nog een boekske van het VB waarin ze fulmineren over het feit dat Turkse schepenen in het stadhuis onder elkaar tussen de bedrijven door het lef hebben om Turks te spreken.

Zucht zucht.

Soit. Straks lekker in het zonnetje weer naar huis. Heerlijk. Deze ochtend weer genoten van het tochtje naar het werk. Mooiste moment: de Jozef Plateaustraat inrijden onder een staalblauwe hemel. En dan even links kijken, naar de boekentoren, mooi afstekend tegen die staalblauwe hemel.

Zucht zucht zucht, maar van contentement dan.

Sedert vandaag heb ik een FeedBurner account. Wie geabonneerd is op mijn feed, kan dat misschien eens opnieuw doen via het oranje icoontje hier rechts. Wie nog niet geabonneerd is, kan dat ook doen 🙂

… ter fiets of te voet die vandaag niet aan het werk zijn gegaan: jullie hebben een fantastische ochtend gemist om een begin te maken met dat half miljoen poststukken te bedelen. Heerlijk weer was het vanmorgen toen ik naar het werk fietste: een zonnetje dat al behoorlijk wat warmte geeft, maar toch niet te warm, en heel weinig wind. Dat nodigt gewoon uit tot fietsen.

Milan heeft skeelers gekregen, en trekt er zich al aardig mee uit de slag. Wat zus en mama inspireerde om het ook eens te proberen. Zus ging lekker onderuit, omdat haar smalle voeten niet vast genoeg zaten in de skeelers, sloegen haar voeten om en ging ze languit tegen de grond. Mama had al minder geldige excuses om er niets van te bakken. Skeelers aangetrokken op de stoep, en zelfs deftig overeind geraken lukte al niet. Met hulp van Janna en Milan ging het nog net. Eenmaal op wieltjes, heb ik wijselijk besloten verder maar niks te proberen. Zo wiebelig stond ik op mijn benen. ’t Is gek, met gewone rolschaatsen geen probleem, schaatsen lukt ook nog net, maar skeeleren? No way. Het helpt er natuurlijk niet aan dat je banger wordt naarmate je ouder wordt. De durf is er niet meer, dus heb je nog meer de neiging om te gaan wiebelen, molenwieken en vallen. Geef mij maar mijn vier wieletjes, of mijn twee wielen van de fiets.