Skip navigation

Monthly Archives: februari 2007

Vanmorgen weer bijna in slaap gesukkeld op het werk, en ik ga eens verstandig zijn: vroeg in bed. Nu dus (iets na 22u). Slaapwel!

Advertenties

Janna daarstraks: “Er liep een meisje voor mij, en haar schoenen deden zo sop sop sop sop…” *giechel*

Ikke: “Er kwam hier een mama thuis daarstraks, en haar schoenen en broek en jas en haar deden zo drup drup drup drup…”

Waarop nog meer gegiechel volgde uiteraard.

Ik loop op de gekste momenten met de meest idiote grijns op mijn smoel rond.

Reden?

Vanmorgen naar het Jan Palfijn gereden om mijn nieuwe lenzen. Een halfje zwaarder en ook zonder kalkaanslag en zo. En ik zie dus zo veel beter. Zo veel beter! En dat geeft een ongelooflijk goed gevoel. Kijk ik naar buiten vanachter mijn bureautje, en zie veel meer details dan voorheen. En dan ga ik onbedaarlijk grijnzen.

Na Matilda, dat dan toch nog in het Engels was, heb ik me helemaal en in techt in de kinderboeken verdiept: op herhaaldelijk aandringen van Janna moest Kruistocht in spijkerbroek van Thea Beckman eraan geloven. Is sinds gisteren uit, en ik vond het nog mooi ook. De eerste 50 bladzijden moest ik wat wennen aan de taal, maar daarna las het lekker. Mooi verhaal.

Vandaag zijn de bedjes van Jens en Lies verhuisd. Ze hebben nu elk hun kamer, en slapen niet meer samen.

Daarom hebben we dan ook een feestje gebouwd, op de kamer van Lies, met kinderchampagne en chocolademousse. En dat was heel gezellig!

Ik voelde me zo goed, en nu heeft toch een onbehaaglijk gevoel én de weemoed toegeslagen. Dat mijn ventje er maar rap is, zodat ik alles van me af kan praten.

Ik ben weer een beetje de muziek ingedoken. Een setje CD’s in de CD-speler, en op ‘dode’ momenten (koken, strijken…) gaat de CD-speler heel hard.

Zit onder andere in de CD-speler (naast Tool, Gomez, Beck, The Chills en nog iets waar ik nu niet opkom): Infected van The The. Een machtige plaat. Je hoort wel duidelijk dat het een jaren tachtig productie is, maar verder… tijdloos. Matt Johnson slaagt er als één van de weinigen in om engagement met muziek te verenigen. Luister maar eens naar Heartland.

Om nog maar te zwijgen over het stukje tekst waarmee het album opent:

I’ve got too much energy to switch off my mind
But not enough to get myself organized

Da’s er eentje dat bij mij altijd als een lichtflits passeert, heel herkenbaar. Zoals wel meer op Infected.

The The rules, big time.

Zo’n lekker stuk flantaart, na een fietsritje in de ochtendlijke friste, dat smaakt. Ook al is het pas kwart na negen ’s morgens.

Gisteren met z’n drieën naar de oogarts geweest. (jammer genoeg doen ze daar niet aan kwantumkorting)

Milan: mag zijn bril opbergen, niet meer nodig. Janna: nieuwe bril, nieuwe glazen. Ik: nieuwe lenzen.

Mijn lenzen zijn besteld in Brussel, voor Janna zijn we vandaag een bril gaan kiezen. Stonden we daar mooi te blinken bij Trioptic, die was al dicht sinds juni 2006 wegens pensioen. Dan maar de hele Veldstraat door, Korenmarkt over, en Lange Munt in naar Pearle Vision. Geen pretje, zo op een vakantiese namiddag. Ik 337 euro lichter en Janna een mooi brilletje rijker. Hoewel, ze moet nog een dikke week wachten vooraleer ze ‘m heeft. Vervelend, als je afwijking niet in de standaarden valt 😆

Dat gezegd zijnde, ik vind het allemaal toch duur. De montuur viel nog mee, maar die glazen. En dan weten dat je niet terugkrijgt van de mutualiteit, omdat je niet aan alle voorwaarden voldoet. Voor die pippo’s moet je op een jaar of 10 stekeblind worden, wil je nog wat terugtrekken, maar dat heb ik er nu ook niet voor over. Eén slechtziende in de familie is genoeg, ik ben al blij dat ze niet dezelfde weg opgaat als ik.

Om het met de arrogantie van Nic Balthazar te zeggen: pfffff zo’n stomme stroopfabriek zeg.

We waren toch ontgoocheld , gisteren. Dat de Boekentoren niet bij de top 2 zat. Zo’n onnozele stroopfabriek, cinema Plaza gunden we het eigenlijk wel.

Maar mijn top was: de Boekentoren, en dan het begijnhof in Diksmuide. Omdat die herbestemming zo mooi is. Dan cinema Plaza, dan de stroopfabriek, en als laatste de 3 bulten in Tienen.

Dus van de reële uitslag vond ik er maar eentje verdiend. De laatste. Ach. Volgend jaar moeten ze de dokken aan de Wiedauwkaai maar laten meedoen. Of zo.