Skip navigation

Milan vertrekt om 7u naar school, met de bus. Dat is vroeg, heel vroeg. Meestal lukt ons dat best, maar als hij zich niet lekker voelt, is dat toch een probleem. Vanmorgen stond hij, gekleed en wel, te wenen. Hij had zo’n barstende hoofdpijn. Hm. Dafalgan gegeven, en het even aangekeken. Tien minuten later was er weinig beterschap. En dan wordt het moeilijk: moest hij nog een half uurtje langer kunnen thuisblijven, dan zou ik makkelijker kunnen evalueren of hij beter wordt of niet. Nu kan dat niet. En dan heb ik maar besloten van hem thuis te houden. En voorlopig beklaag ik me die beslissing nog niet: hij zag rond half acht nog steeds zo wit als het spookje Casper, en is naar zijn bed getrokken.

Even bellen naar school en naar de baas, want ik blijf ook thuis. Een dagje sociaal verlof, of later inhalen, dat zie ik nog wel.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: