Skip navigation

Monthly Archives: oktober 2006

Je zit fotoblogs door te nemen, naar foto’s te kijken genomen in het Verenigd Koninkrijk, in New York, in Toronto, en opeens kom je een foto tegen die zowat (lichtjes overdreven maar ’t scheelt niet veel) op de hoek van je straat genomen is. Grappig.

Advertenties

Shoppen met Janna is altijd gevaarlijk. We komen altijd met veel meer thuis dan gepland 😳

Naast de twee geplande broeken (aan halve prijs, gelukkig) is er ook nog gekocht:

  • een paar schoenen voor mij (met geld dat ik voor mijn verjaardag gekregen had, dus dat is nog binnen de lijntjes)
  • 2 truien voor Janna
  • een trui voor mij
  • een pyjama voor mij
  • voor elk van onze vier pagadders een cadeautje voor nieuwjaar dat we niet konden laten liggen
  • voor Janna iets voor klaas
  • een hemd voor Nic

Da’s eigenlijk wel redelijk veel hè. Nu ja, ik ga ook niet alle dagen shoppen met Janna. En ik vind het wel plezant dat ze ’s middags liever een koek gaat eten bij Bloch dan een hamburger bij de Quick of MacDonalds.

Gisteravond eindelijk eens naar de Willy’s en Marjetten gekeken. En het viel me best wel mee. Bart De Pauw als pastoor vond ik bij momenten héél grappig. Het overval-gedoe duurde wel veel te lang. Maar voor de rest was het wel te genieten. Het hoeft niet over de hele lijn grappig en goed te zijn, als er maar leuke dingen tussenzitten waardoor je blijft kijken.

Maar, stomme kip, ik wilde ook eens naar de interviews van Rik Torfs kijken, en ben dat weeral rats vergeten. Verdoeme toch.

Ik ga toch eens beginnen sparen voor een DVD-recorder. En dan veel meer opnemen. In plaats van vergeten te kijken.

Ik heb gisteren maar eens mijn courage samengeraapt, en het nodige meegebracht om soep te maken. Prei, selder, wortels, peperbollen, soepvlees, tomaten in blik. Ajuin had ik nog, laurierbladen ook. (peperbollen had ik ook nog, maar dat wist ik niet meer)

Twee selderstengels, een prei, een ajuin, een wortel, het soepvlees, laurierbladen, peperbollen in kokend water, en de boel een paar uurtjes zachtjes laten pruttelen. Alles netjes eruit gevist, en de bouillon laten afkoelen. Straf spul, heb je achteraf geen zout meer nodig om de soep smaak te geven.

Vanmorgen, hail hail het winteruur, om 9u was ik al bezig met de soep. De prei, de selder, ajuin, wortels even laten stoven in wat olijfolie, tomaten erbij, heel de boel nog even laten stoven met het deksel op de pan, bouillon erbij en een goeie 10 minuten laten koken. Mixen. Weer aan de kook brengen, lettertjes toevoegen. Daarna nog ballekes (van de Delhaize, niet zo lekker als zelfgemaakte maar zo ver ging mijn courage nu ook weer niet) erbij, en we zijn voorzien. In die mate dat er nog 2 liter bouillon in de diepvriezer zit ook, en dat er nog 2 liter soep in de diepvriezer kan ook. En we voor een dag of 3 soep staan hebben. Ha!

En het rook hier daarstraks zoals het vroeger bij mijn grootmoeder rook.

Nee begot, dat lukt niet. Zelfs met alleen maar langslapertje Janna thuis, die was ook op haar gewone weekendse uur wakker (tussen halfnegen en negen, nee, ik klaag niet, absoluut niet). Maar, als we niet slapen, dan is de dag toch gewoon een uur langer? En dat voel ik. Heb al veel meer gedaan, terwijl het naar mijn aanvoelen nog niet laat is.

En ik zat hier daarnet te triomferen, ik dacht dat het al half vier was, maar ik had op een klok gekeken die nog niet goed staat, YES, het is nog maar half drie!

Hmz. Een net tabelletje opgemaakt in HTML, fijn CSS-je… en dan eens kijken wat dat geeft. Firefox: mooi, netjes alles op zijn plaats. Opera: mooi, netjes alles op zijn plaats. Internet Explorer: iep, ’t staat niet goed!! 😯

Maar goed. Ik heb dan toch alles zo ongeveer netjes op zijn plaats gekregen. Zonder al te vieze dingen.

… mijn pakske is binnen. Lectuur. 1200 pages of it. Whiew!!

Correctie: a whopping 1552 pages of it.

Mijn theorie dat mijn verjaardag de laatste dag van de herfst is dat het schoon weer is, is vandaag gesneuveld. Toen ik gedaan had met werken nog effe op een bankje in de zon, en ik ben gevlucht voor de warmte, stel je voor. Ik had dan wel een warme vest aan. Die ik kon uitdoen ja, juist, maar ik moest daarna toch fietsen en had geen mogelijkheid om ze weg te steken dus was het de moeite niet om ze uit te doen. Rare redenering zeker maar goed. Lekker weertje, heerlijk. Nog van dat!!

Vroeger dacht ik altijd dat ik het erg zou missen, de baby-, peuter- en kleutertijd van mijn kinderen. Maar dat valt behoorlijk mee. Alle leuke dingen van toen worden vervangen door andere leuke dingen. En wat ik enorm waardeer aan mijn opgroeiend gespuis, is hun groeiende zelfstandigheid.

Vandaag is het mijn beurt om te verjaren, en gisteren had Janna al lopen polsen om hoe laat ik opsta (vroeg) en of ik soms ook nog vroeger opsta. Niet, jamais, het is al vroeg genoeg.

Vanmorgen hoorde ik haar om 5u naar beneden sluipen, en een tiental minuutjes later weer naar boven sluipen. En toen ik opstond, stond de tafel gedekt klaar, met een briefje en een cadeautje op mijn bord. En dat vind ik dus schitterend. Dat mijn tienertje de moeite neemt om haar wekker op 5u te zetten, en zich uit haar bed hijst om de tafel te dekken voor mijn verjaardag. Da’s zo één van die heerlijke dingen aan groter wordende kinderen.

Koken is soms als HTML zoals in mijn postje van gisteren. Op een bepaald moment is de hele keuken chaos. Maar wel chaos waar je vindt wat je nodig hebt. Vooral op het moment dat de cake bijna de oven inkan (nog even de bakvormen verder vullen en noten strooien), het water voor de boontjes begint te koken, de rijst moet opgezet worden. Dan gaat de cake in de oven, de boontjes in het water, en terwijl de rest beetje per beetje gedaan moet worden (rijst in het water, olie in de pan, worstjes in de pan…) wordt de keuken weer langzaamaan netjes. Schotels en kommen en bestek in de afwasmachine, bloem en suiker in de kast, enzovoort. En tegen dat het eten klaar is, is de keuken weer helemaal overzichtelijk. Plezant.