Skip navigation

Monthly Archives: september 2006

Het binnenschip was geladen met zinkpoeder.

Humor in het dagelijks nieuws 🙂

Advertenties

affiche 0110

Morgen is het zover, de concerten voor verdraagzaamheid in Antwerpen, Brussel, Charleroi en Gent. Ik vind het nog altijd ongelooflijk knap van Barman dat hij dit tot zoiets groots heeft kunnen uitbouwen. Ik vind het jammer dat we morgen een marathonvergaderderdering voor de boeg hebben, en er dan ook niet bij kunnen zijn. En ook ’s avonds niet want dan komen de kinderen terug van onze ex-partners. Maar we zullen het wel volgen in de media.

Vanavond brengen we bij wijze van uitzondering de kinderen eens naar hun vader.

Normaal gezien komt hij er altijd om, maar nu zit hij tot morgen in het buitenland, en gaan wij hen brengen. Iets wat ik normaal liever niet doe, maar vermits er een beetje van een deal moest gesloten worden i.v.m. de weekends, zag ik er geen graten in.

En eigenlijk kijk ik er best wel naar uit. Een ritje met de auto naar Olsene en terug, Nic heeft een GPS geleend van een collega… ik heb er zin in!

Milan is thuis vandaag, een facultatieve verlofdag. Deze voormiddag alleen thuisgebleven, en om kwart na één was hij enthousiast dat ik weer thuis was, want hij had me toch een beetje gemist.

Ik heb me in de zetel geïnstalleerd met de laptop, en Milan heeft zich bij mij geïnstalleerd met zijn autootjes. Zijn CD-speler staat hier ook, en hij ging luisteren met de hoofdtelefoon op, omdat het iets was wat ik niet graag hoorde. Waarop we dan overeengekomen zijn dat het wel gemakkelijker zou zijn dat we samen naar iets zouden luisteren (in de grote stereo) wat we allebei graag horen.

En dat is Aenima van Tool geworden. Iets waar ik vroeger veel naar luisterde, maar de laatste tijd luister ik eigenlijk niet veel muziek meer. En sedert Tool opstaat, zie ik hem twijfelen tussen spelen en luisteren. Regelmatig stopt hij met spelen om aandachtig te luisteren, en af en toe herkent hij een echo uit het verleden. Tool staat hem heel erg aan, ’t jongetje heeft al langer een vreemde muzieksmaak voor een kind van zijn leeftijd, met heavy heavier heaviest op kop 🙂

Morgen ga ik een beetje langer slapen, Milan heeft een facultatieve verlofdag en moet dus niet om 7u de deur uit. De wekker zal zo’n 3 kwartier later staan. Me happy!

Ambiance ’s morgens, hoezee!

Wij om kwart voor zes uit onze nest. Jens moet daarvan wakker geworden zijn, en kwam plassen. Hij heeft al een tijd de gewoonte vroeg wakker te zijn, en zet zich dan TV te kijken, maar euh, om 6u? Thanks but no thanks. Jens dus naar boven gestuurd met de opdracht terug in zijn bed te kruipen tot we hen komen halen.

2 minuten later: Lies komt plassen en verdwijnt weer naar boven.

10 minuten later: Milan verschijnt beneden, al helemaal gekleed 😯 ’t Is nog geen kwart na zes begot! Maar da’s toch niet erg? Kruip terug in uw bed gij! Jamaar, ik was wakker van Jens en Lies! Milan terug naar af, naar boven.

Janna is ondertussen ook wakker, zien we.

Als we in bad zitten, komt Lies weer naar beneden. Ze staat wat te drentelen, als we vragen wat er is, blijkt dat Jens haar naar beneden gestuurd heeft.

Twintig voor zeven ga ik ze halen. Jens en Lies hebben de PC opgezet, en Lies zit te roepen.

Aaaaaaaaaaaargh! Volgende week zullen de instructies duidelijk zijn: wie wakker is, blijft boven en houdt zich koest, zodat de rest van het huis niet ook wakker is. Daar is iedereen onderhand wel oud genoeg voor, om een beetje rekening te houden met elkaar.

De boot ligt er alweer een paar dagen niet. Ik vind het er dan altijd zo leeg uitzien. Gelukzakken die er een toerke mee kunnen varen, ik zou dat ook wel eens willen. Als ik veel geld heb zeker?

Een tijd geleden had ik Pride and Prejudice op DVD aangeschaft, en zondag had ik eindelijk de tijd genomen om ernaar te kijken. Meteen was ik vertrokken voor 2 afleveringen, en gisteren heb ik de laatste bekeken (en the making of). Ongelooflijk hoe ik iedere keer meegezogen word door de smeulende passie tussen Elizabeth en Darcy, de lieve Jane, de onnozele wichten van zusjes, de ‘mamma’ (een prachtige rol) en de zelfspot van ‘pappa’, en het heerlijke British English. Ik heb de serie nu al op z’n minst 5 keer gezien, en zou zo weer opnieuw kijken. Prachtig. Ik zit met mijn hoofd nog altijd in the English countryside.

Een wrat verwijderen werd verschillende wratten verwijderen. Milan was niet van plan iets te zeggen van de wratten op zijn voeten, enkel van die op zijn hand. Maar de dokter was nogal overtuigend en vasthoudend. Dus moesten zijn voeten er ook aan geloven. En het was behoorlijk pijnlijk. Het begint nu pas wat te beteren. Het jongske vindt dat hij gemarteld is. Ik vermoed zo een beetje dat we een onrustige nacht tegemoet gaan.

Leuk:

Ik was thuis nét voor het begon te regenen, dit in tegenstelling tot gisteren, toen ik doorweekt thuiskwam.

‘Ter ere van Gent’ van Jef Geeraerts is gearriveerd. Vanavond even lezen.

Niet leuk:

Straks met Milan naar de dokter om een wrat op zijn hand te laten verwijderen. Brrrrrr…