Skip navigation

Monthly Archives: juni 2006

Verdorie hè jongens, ik keek wel uit naar de Tour de France. En de goesting is nu toch ferm bekoeld. Basso out, Ulltrich out, Sevilla out, en god weet wie nog gaat volgen. Wie dacht dat we met het Festina-schandaal het ergste wel gezien hadden, die zat er lelijk naast. Ja, ik ook.

Update: Mancebo ligt er ook uit. Who’s next?

Ik ben trots op mijn kinderen vandaag. (niet alleen vandaag, maar toch een beetje extra vandaag).

Janna
Janna heeft een A-attest, en mag naar het 2e middelbaar. Niet dat ik daar ooit aan getwijfeld heb. Maar ze heeft daarbij echt wel een fantastisch rapport. Ze kwam uitgelaten terug van school, huppelend en zingend. Ze heeft de overgang naar het middelbaar dus heel goed verteerd. De eerste maanden ging het erg moeizaam, het was zwaar. Ik denk dat dat ook kwam omdat ze het zesde leerjaar doorgemaakt heeft in een gewoonweg fantástische klas, het kon daarna alleen maar tegenvallen. En de nieuwe klas viel ook tegen, het was blijkbaar een erg heterogene groep. Dat ze het nu gewoon is zie je ook aan haar resultaten: daar waar die in december nog erg wisselvallig waren, waren ze nu heel consistent. En op één vak na steeds boven het klasgemiddelde, zowel voor het dagelijks werk van de laatste periode als voor de examens.

Milan
Milan heeft ook een mooi rapport, de leerstof is absoluut geen probleem, zelfs al is hij een stuk jonger dan de meesten (hij is een jaar vroeger doorgeschoven naar de bovenbouw). Maar aan zijn weerbaarheid moet nog gewerkt worden. Hij mag wel een jaar langer blijven in het Sint-Gregorius dan ik dacht, hij is dan wel een jaar vroeger doorgeschoven, maar dat wil niet zeggen dat hij er een jaar vroeger wegmoet. En net voor die weerbaarheid is dat een heel goede zaak, ik was al heel erg aan het piekeren over mijn zacht eitje in het beroepsonderwijs. Volgend jaar gaan we ook bekijken of hij eventueel niet naar het TSO kan. Maar daarvoor zou hij dan wel zijn zesde leerjaar in het gewone basisonderwijs moeten doen. En dan wil ik vooral ook met hem bekijken of hij dat alles ziet zitten. Want vlijtig leren is zijn ding niet.

En nu: VAKANTIE!! Voor de kinderen dan toch, ik ga maandag na 2,5 maanden weer aan het werk. Iep! Het zal hier heel rustig worden: eerst gaan ze twee weken naar papa, dan gaat Milan twee weken mee naar Tsjechië met Jens en Lies en opa en mémé Titi, en dan weer 2 weken naar papa. En dan nog een week gaan kamperen met oma en Herman! Vooral Milan zal ik dus een hele tijd moeten missen.

Ik loop al een hele voormiddag hierover te denken. En wat ik me eigenlijk afvraag: zullen Stacy en Nathalie sneller vergeten worden dan Julie en Melissa, en An en Eefje, en die vele anderen, door hun afkomst?

Zo heet dat toch, niet? Die dingen waarnaar ik altijd verwijs als ‘sinussen’, maar sommige mensen denken dan ook meteen aan cosinus en anderssoortige wiskundige termen. Het is maar om te zeggen dat ik tijdens mijn laatste week thuis ‘last heb van mijn sinussen’. Milan had vorige week een virus te pakken, oor ontstoken, sinussen dicht, het leek ontstoken van aan zijn oor tot boven zijn neus. En dat heb ik een beetje gekregen van hem. Eerst een weekend hoofdpijn waarvan ik niet goed begreep hoe ik eraan kwam, tot gisterenmorgen mijn neus allerlei rare dingen begon te doen. Bah! Sterimar meegebracht van de apotheker, en nu maar hopen dat ik daarmee het zaakje redelijk in de kiem kan smoren. Vanmorgen heel goed opgestaan, maar gek genoeg was het daar na twee uur terug. En zo heb ik nog niets gedaan vandaag. Echt niets. Beetje internetten, beetje lezen, beetje in slaap vallen boven (of onder) mijn boek, beetje wakkerworden, beetje verder internetten, beetje verderlezen, beetje weer in slaap vallen boven (of onder) mijn boek, enzovoort. Daarnet een kwartiertje de afwasmachine gevuld, de was van de lijn gehaald, en that’s it. En meteen naar het oudercontact voor Milan, het zal wel deugd doen neem ik aan van een eindje te fietsen.

Het was een tijdje geleden aangekondigd (met een mail met leesbevestiging, begot, degene die dat stuurde zal z’n lol gehad hebben), er zouden tussen 20 en 27 juni tijdens de werkuren werken zijn aan de kabel. Wat z’n gevolgen kon hebben voor internet, telefoon en TV. Donderdag was het al van dattem, maar vandaag was het helemaal in orde. Te pas en te onpas viel de telefoonlijn weg, soms werkte het internet dan nog, soms niet. Ben ik aan het bellen met mijn lief, hoor ik een klik… ‘Hallo ben je daar nog?’ Niks meer. Ben ik aan het bellen met mijn lief, hoor ik helemaal niets meer, ‘Hallo ben je daar nog?’ Telefoonlijn weg. En zo de hele dag door. Tot ik er na een tijd helemaal tuureluurs van was. Maar misschien heb ik vanaf nu supersnel internet?

Vandaag weer op zwier geweest met de auto. De vierde zetel was gearriveerd, dus konden allevier de kinderen er netjes in. Het was een plezier, niet meer zo opeengepakt op de achterbank. En een opluchting ook, want nu rijden we eindelijk veilig.

… wordt het zo stilletjesaan tijd voor nog eens iets over onze nieuwe auto. Morgen heb ik een goed idee, daar ben ik zeker van.

Van dit lijstje nog Performancing uitgeprobeerd, en ging niet goed. Ten eerste kon ik enkel op mijn blog als saturnein, terwijl ik liever post als satur9. Dat ging dus niet. Ik postte toen een berichtje, waarvan ik acheraf zag dat de titel niet goed was. Aangepast dus. Daarna nog iets aangepast. Ja dag zeg, aanpassen… de entry werd gewoon iedere keer opnieuw gepost. Hop, weg met Performancing! In het lijstje van WordPress zie ik verder niet veel dat aan de combinatie ‘het is gratis/het ziet er goed uit’ voldoet. Ik blijf dus bij w.bloggar. Tenzij iemand me iets beters kan aanbevelen.

Eens testen met Qumana, een collega van w.bloggar. Voordeel? je kan posten onder meerdere categorieen. Nadeel? Zal meteen eens zien als ik dit post. Maar ik heb zo'n bruin vermoeden. Nog voordeel: links plaatsen is nog gemakkelijker. Nog nadeel: je kan niet kiezen om ze in een nieuwe tab te laten openen. 't Spel installeerde trouwens ook gemakkelijk.

Update: ziedewel, powered by Qumana. Thanks but no thanks. Uninstall and next please. Plus dat ie de categorie niet goed doorgaf. (eerst, bij de update blijkbaar wel)

Powered by Qumana

… met dochterlief is plezant. Maar vermoeiend. Maar ik vind shoppen met gelijk wie vermoeiend. Gelukkig heeft dochterlief een paar van mijn neurotische trekjes: niet te lang blijven hangen, niet te lang aarzelen, dat is lelijk, dat is mooi, dat past niet, dat past wel, en verder geen gezeur. Functioneel shoppen. Ze heeft 2 nieuwe rokken (woo! Janna! rokken! een primeur!) (en nu ze er zelf om gevraagd heeft, en ze ze zelf gekozen heeft, zal ze ze wel dragen zeker?), 1 lange broek, 1 lange broek die ingekort kan worden (ritsjes) en een 7/8sten broek. Bij die laatste was ze het passen al beu, we hebben even vergeleken en zo gekocht. Mens, wat moet je veel kopen voor een 12jarige die groeit terwijl je ernaar kijkt 🙄

Daarna met N. en P. naar Bloch. Waarom gaat een mens toch naar Bloch? Niet voor de bediening in ieder geval. Die vandaag best wel meeviel. Niet voor het blitze interieur. Daar heb ik ook gewoon geen behoefte aan. Wel voor de héérlijke koeken. En omdat het daar zo heerlijk ruikt. En omdat ze die kannetjes koffie hebben waaraan je je fantastisch kan verbranden. Ah ja toch.