Navigatie overslaan

Tagarchief: zoetzuur

Het was weer eens draaien, trekken, wringen, zuchten, denken, piekeren om aan een weekmenu te geraken. Zo gaat dat soms. Dan is er inspiratie, dan weer even niet. En het was een lange week om maaltijden voor te bedenken. Maar het lukte, zoals altijd. En achteraf ben ik toch weer content.

  • Maandag

Pangasiusschnitzels, gebakken aardappelen, sla en tomaat

Het kan niet altijd spinaziepuree zijn, zeker niet als de zomer in het land is. Zomers eten was dit. Nieuwe aardappelen gebakken in olijfolie met lookpoeder, basilicum, oregano en tijm. Dat ruikt o zo lekker als je die aardappeltjes bakt. Met sla, tomaatjes, komkommer (ja wij eten dat nog, wij zijn zo geen broekschijters mihi), en een simpele vinaigrette erbij (1 eetl. mosterd, 2 eetl. azijn, 4 eetl. olijfolie, peper en zout). De pangasiusschnitzels waren dik in orde, alles werd hier op zeer goedkeurend gemompel onthaald. Ook de vis ja!

  • Dinsdag

Mix paysanne + …

Mijn weekmenu is bijwijlen nogal cryptisch. Geen idee dus wat we nog bij de mix paysanne gegeten hebben… Italiaanse kippenfilets misschien.

  • Woendag

Zoetzuur sudderpotje met kip en ananas

Ik blijf in Chinesige stemming, dus kip met zoetzure saus moet er ook wel eens bij. Lekker. Maar wel woensdag- of weekendkost, want er kruipt toch wel wat tijd in het snijden van al die groenten, en in het sudderen.

  • Donderdag

Gevulde paprika’s

Het was al een week of twee weken geleden, en dan moet dat weer. Ah ja!

  • Vrijdag

Spaghetti maison

Spaghetti… tja, zonder spaghetti bij tijd en wijle zijn wij hier niet gelukkig.

  • Zaterdag

Bloemkoolschotel

Dát was lang geleden. En dát heeft gesmaakt!

  • Zondag

Gnocchi di patate met tomaten-paprika-gehaktsaus

Ik had het in mijn hoofd gekregen dat ik eens gnocchi di patate wilde uitproberen. Ergens zag ik een recept van gnocchi met tomatensaus met paprika, dat was me bijgebleven, waarna ik zelf een tomatensaus met véél verse paprika en verse kruiden uit mijn mouw schudde. Gnocchi erbij, en het was best wel OK. Niet echt meer: aan de gnocchi vond ik niet bepaald veel aan, hadden wat smaakvoller mogen zijn. Of ik had ze wat langer in de saus moeten laten trekken, zodat ze daar wat smaak van konden opnemen? Geen idee. Maar de saus was wel vreselijk lekker. Recept volgt wel eens. Hoewel dat natuurlijk allemaal meer van hetzelfde is: tomatensaus, tomatensaus met gehakt, tomatensaus met gehakt en venkel… het stoelt allemaal op hetzelfde basisprincipe, maar ik kan er niet genoeg van krijgen!

Wat er vorige week was, weet ik eigenlijk al niet meer. Zo snel gaat dat. Het was een korte week, dat wel, en misschien dat het mij invalt bij het herlezen van het menu. Gelukkig dat ik die bijhoud… anders zou het hier maar niks worden

  • Maandag

Boontjes en tomaatjes, Italiaanse kippenfilet, aardappelen

Na de verse boontjes van in de Luikse salade, heb ik geen zin meer in diepvriesbonen. Verse bonen dus, uit Kenia, niet al te milieubewust en zo maar pfhah, moet eens kunnen. Per halve kilo verkocht, dus dilemma: 1,5 kg is te veel, 1 kg is te weinig. Dan maar een elegante oplossing bedacht. 1 kg boontjes, knappend vers, beetgaar gekookt en nog even gestoofd met een ajuintje. Daarbovenop geschept op het bord: gehalveerde kerstomaatjes, in de ovenschaal gegaard met olijfolie, Provençaalse kruiden, zwarte peper uit de molen en grof zout. Goh, dat werd op goedkeurend gemompel onthaald! Samen met Italiaanse kippenfilets (bleken gepaneerd te zijn met een sausje tussen, toch altijd spannend, zo via ‘t internet uw aankopen doen) en gekookte aardappeltjes.

  • Dinsdag

Kabeljauwburgers met spinaziepuree

En ja, ‘t is altijd spannend, uw aankopen doen via ‘t internet. Er waren maar 4 kabeljauwburgers… ahum, wat doen we daarmee. Over de middag naar ‘t Vuil Geebeetje, en daar kocht ik wortelburgers. Shit jong, never again, die waren echt niet lekker. Niet te vreten. Tja…

  • Woendag

Zoetzuur sudderpotje van kip en ananas

Met lekker veel groentjes, ook bamboe, en rijst deze keer. Smikkel smekkel.

  • Donderdag

Chop suey met sojascheuten en paprika

Al eens eerder gedaan, maar toen zonder paprika. En dat was nogal kleurloos, nogal bruin. Vandaar dat ik er deze keer een rode en een groene paprika bijkieperde. Lekker. Er was nogal wat hilariteit over de Chinese mie, zo doorzichtig, zo raar, heu wat is dat mama! Maar de Chinese mie (die van bij de Turk kwam) was toch wel lekker.

En toen was het vrijdag, en gingen we naar de serre om terrasplantjes, en veegden we verder overal onze voeten aan, en werd er niet meer gekookt. Neh!

Volg

Get every new post delivered to your Inbox.