Wijvenweek – Conclusies

In de loop van de week dacht ik: ik doe niet aan inhaaldag, ik doe aan conclusies. Maar toen bleek opeens dat ik toch aan inhaaldag zou moeten doen. De conclusies wil ik u echter niet onthouden, dus een extra wijvenweek berichtje.

• Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten – hippe wijven dragen corrigerende hemdjes van de Hema. Ik wil dat ook.
• Guilty pleasures en kleine kantjes – mijn blogposts zetten andere wijven aan tot actie. Zijn ze toch nog ergens goed voor.
• Moh, kijkt nu. We zitten hier met een mening - er zijn ook dagen dat meningen er niet toe doen. Hoe belangrijk ze ook zijn.
• Dromendag – wijven dromen. Veel. Over vanalles. Hopelijk worden sommige van die dromen ook werkelijkheid.
• Zelfscensuur – wijven hebben zo hun dingen waar ze niet over bloggen, en ook door de wijvenweek laten de meesten zich niet ompraten om daar wél over te bloggen.
• Het multitaskende superwijf – er zijn veel wijven die veel te perfectionistisch zijn. Alles moet goed: het werk moet altijd en overal in orde zijn, de kinderen moeten er altijd tiptop uitzien en zich netjes en flink gedragen, het huis moet er altijd gelekt bijliggen, ze moeten er zelf even tiptop uitzien als de kindjes… laat het uit, wijven, wat minder mag ook. Geniet wat meer van het leven, van niets doen, van boeken lezen, gazetten lezen, tijdschriften lezen, TV kijken, uitgaan, whatever. Maar laat je niet zo opjagen door de maatschappij, je peergroup, je familie, je vrienden, je kinderen. Geniet van het leven. Je hebt er maar één, en het kan snel voorbij zijn. Ik heb het ook tegen mezelf, ja. En dit ruikt ook een beetje naar een mening, toch?

Wijvenweek – Guilty pleasures en kleine kantjes

Kleine kantjes genoeg hoor, alhier. Maar dit is er eentje waar een mooie term voor bestaat in het Engels: procrastination. Procrastination is my middle name. Uitstelgedrag. Velen onder u bekend, daar ben ik zeker van.

Kapster bellen? OK, zal ik eens doen. En dan denk ik daar op alle mogelijke verkeerde momenten aan. Als ik in bad zit. Als ik in bed lig. Als ik op de fiets zit. Op maandag, want dan werkt ze niet. Ik zal het wel eens doen. Meestal duurt het zo’n 2 à 4 weken tot ik ertoe kom. En ondertussen heb ik wel een stel zagers en klagers aan mijn been. Maar ja.Dat helpt toch niet echt.

Betalingen? Mmm ja, zal ik woensdag doen. Pffff ik heb geen zin om te zien hoeveel er op de rekening staat.

Eigenlijk, serieus, is het toch al wat beter dan vroeger. Ik stel ietsje minder uit. Maar daar staat tegenover dat ik veel meer vergeet. Mja. En ondertussen ben ik getrouwd met nog zo’n procratinator. We kunnen er wat van, samen.

Een gebrek aan geduld is nog zo’n klein kantje. Maar daar ga ik het nu niet over hebben. Alleen dat het erger wordt met ouder worden, en dat valt me vies tegen, want ik had gedacht dat met de leeftijd ook het zen-gehalte in mij zou stijgen. Niet dus. Zeer jammer.

Kribbigheid, nog een klein kantje. Dat soms wel groot is. Kribbigheid, snibbigheid, pinnigheid, you name it. Want pas op, als mijn zenuwen werken, dan ben ik nogal goed van de tongriem gesneden. Vroeger had ik het nog veel erger dan nu. Als ik aan het PMS’en was, was het niet normaal. Ik kon toen dingen zeggen, en terwijl ik ze zei, wist ik: ge zegt dat beter niet Oosterlinck, zwijgt nu nekeer. Maar toch lag het eruit. Bweurk. Maar ik kan het nog altijd hoor. Ambetant lopen en dan een ander den duvel aandoen met sarcastische opmerkingen. Met pinnige opmerkingen. Tssss.

Dat een bloedhekel heb aan sommige zingende wijven, ik twijfel of dat een klein kantje is dan wel een guilty pleasure. Want je kan er mensen zo fijn mee op de kast jagen, en dan is het een guilty pleasure, toch?

En nu moet ik aanzetten naar het werk, want het is hoog tijd en ik ben dat ook weer aan het uitstellen! Aaaargh!

 

Ps: zingende wijven, ZINGENDE wijven! Het moest weer rap gaan, want ik ben nog rap van onderwerp veranderd, er stond hier al 2 dagen een ander berichtje klaar, maar 10 minuten voor ik naar het werk moet, besluit ik nog van gedacht te veranderen, moet het rap gaan, rap gaan, en vergeet ik een woord. ZINGENDE wijven dus.