Moeh

Oh ja, dit kindje is moe. Moeh! Elke dag wakker voor dag en dauw, ook al is dag en dauw vroeg in juni. Vanmorgen lekker geslapen tot kwart voor zes. Not: om kwart voor zes opgestaan, al veel langer liggen draaien en keren. Moeh. Op weekdagen? Oh, rond 5u opstaan, niks mis mee. ’s Avonds kruip ik in mijn heerlijk zachte warme bed, ben ik er bijna verliefd op, zo lekker is het. Maar onder de morgen? Neuh, draai- en keerplaats ja, met vervelend deken en hard hoofdkussen en bleh.

Och ja.

Leuke dinges? Ook wel.

• nieuwe lampen boven de keukentafel. Mooi!
• een nieuwe mat in de keuken om de vorige ramp te vervangen. Mooi oranje. Stofzuigt lekker.
• voorraadkast gemaakt. Veel netjeser dan alles in de gang zetten wegens te lui om voorraad naar de kelder te brengen.
• handdoekrekjes en nieuwe handdoeken voor de kinderen en onszelve.
• (veel naar Ikea geweest ja).
• nieuwe brievenbus waar de postbode heel blij mee moet zijn. Eindelijk in orde.
• kaarten voor Massive Attack liggen te wachten in de kast. Verjaardagscadeau.
• het huis is eindelijk bijna helemaal van ons (vooral de bank eigenlijk but who cares).
• de grote vakantie is in aantocht. Can’t wait.
• nog een halve week en het werk is verhuisd, en dan werk ik hieha op een goeie kilometer van thuis, c’est quand-même drôle ça!

Er zijn nog wel wat minpuntjes waardoor ik die langverlangde urenlange ongestoorde slaap laat, maar da’s voor een ander bericht. Wellicht. Rijmen en dichten. Zonder mijn gat op te lichten.

Oh ja, morgen stemmen. Stem voor de goeie hè!

Het boekenfestijn

Ik ben gisteren eens op Het boekenfestijn geraakt in Flanders Expo. Zalig! Boeken boeken boeken boeken en nog boeken! Daar ga ik spontaan van kwijlen.

Ik ben er uiteindelijk vertrokken met een oogst van 19 boeken, veel thrillers, ongeveer de helft Nederlandstalig en de rest Engelstalig. Want Nederlanstalige boeken lees ik gewoon veel te snel uit. Boeken van Harlan Coben, Robert Ludlum, Ian Rankin, ook wat minder bekende thrillerschrijvers. Maar ook The Hobbit van Tolkien, iets van Marilyn French, wat romans in het Engels, wat Harry Potter en Roald Dahl voor dochterlief… ik ben vreenselijk tevreden. Want de prijzen zijn echt wel heel democratisch.

En vermits we nu eenmaal ter plaatse waren, zijn we achteraf iets gaan eten in de nieuwe Ikea. We wilden dat daar wel eens zien (groot dat dat daar is, maar groot, mens toch!), en hebben een half uurtje moeten aanschuiven om aan ons eten te geraken. Maar dat hadden we wel verwacht, geen probleem dus.

Eenmaal thuis was ik wel blij mijn voetjes in de zetel ten ruste te kunnen leggen!

Beloning

We verdienen een beloning. Echt waar.

We zijn naar Ikea geweest, om bureaustoelen voor Janna en Milan, een cadeau voor 2 gelegenheden (verjaardag en sint voor Milan, sint en nieuwjaar voor Janna wegens zij al naar Simple Plan voor haar verjaardag).

En waarom verdienen we een beloning? Omdat we alleen bureaustoelen meehebben, en niets anders. Geen pottekes, geen pannekes, geen kussens, geen handdoeken, geen dozen, geen…

… ow shit…

wacht.

We hebben nog twee rollen inpakpapier mee.

Daar gaat onze beloning.

Maar eigenlijk hebben we ze toch verdiend, want inpakpapier is nodig in deze barre tijden van verjaardagen en sint en kerst en nieuw en nog meer verjaardagen.

Toch?

Ballekes van Ikea

Zoals gezegd, vanavond eten we ballekes van Ikea, maar dan thuis. Het hele pakket samen gekocht: balletjes, saus en besjes. Nog frietjes bij bakken, en smullen maar. Zonder de blèrende kinders die je er in Ikea altijd bij cadeau krijgt. Alleen ons eigen taterend, kwetterend, zeverend, zwetsend en soms (soms?) zagend kroost. Misschien toch eens onderzoeken waarin dat taterwater precies zit, want die kinderen hun kwebbel staat vanzeleven niet stil.

Oef…

… thuis, in de zetel, met de laptop. Kapot, maar wel content.

Deze middag, naar huis. 12u57 moet de bus aan de halte passeren, en zelfs nu hij een ommetje moet doen, zie ik hem enkele minuten vóór dat uur aan mijn neus voorbijrijden. Duh. Nu ik toch op de Albertbrug moet opstappen, beslis ik met tram 21/22 naar de Zuid te rijden, zo zie ik nog eens een ander stukje Gent. En dan moet ik aan de Zuid maar eventjes op de volgende bus wachten.

Thuis: Janna komt naar beneden, of ik al gaan kijken ben naar haar kamer. Via mail had ik al vernomen dat ze alles netjes afgeplakt hadden, dat de plinten geschilderd waren, en dat ze de schouw ook zou doen. Maar, hoera, ze heeft meteen ook de deur geschilderd, zodat ik dat niet meer moet doen. Flink! En ze kan nogal doorwerken zeg!

In de namiddag: naar Ikea. Eenmaal daar, your usual stuff: de kastjes die we willen, zijn er niet meer. Zal me leren, moet ik op voorhand maar checken via tinternet.  Hebben we daar lopen zoeken en discussiëren en keuren en prijzen vergelijken… help! We moeten iets hebben! Want de kleerkast is al in stukken uit elkaar en aan iemand anders beloofd! Uiteindelijk hebben we na een stressy halfuurtje iets gevonden waar iedereen content mee kon zijn (Janna over hoe het eruit ziet, wij over de prijs), maar ze moet het eerstkomende jaar geen cadeautjes meer verwachten

En nu ben ik blij dat ik in mijn zetel zit, compleet uitgeteld, het was loeiwarm in de Ikea en zoals gewoonlijk deden mijn voeten gruwelijk hun best om mij helemaal dood te krijgen.

Morgen verven! Yihaa!