Ik ging hierheen, en ik kwam terug met een fietszak vol boeken. 12 boeken voor 18 euro. Daar word ik blij van.
Zonder Dank
Browse Happy
Vrienden van Gentblogt
Tag archieven: boeken
… ik moet niet zo zitten popelen om boeken bij te kopen, want ik heb nog 2,5 ongelezen boeken liggen.
Onlangs vonden we de serie Rebus op Canvas zo goed, dat ik geïntrigeerd raakte, en bij Play 3 boeken van Ian Rankin kocht (aan 3,5 euro ‘t stuk, een mens kan daarvoor niet sukkelen). Het eerste ben ik nu met veel gusto aan het lezen. De serie was blijkbaar vrij getrouw aan de boeken, maar de muzikale referenties zijn een extra die ik zeer apprecieer.
Maar toch, een bijkomend voorraadje boeken zou toch fijn zijn *kuch*
En ondertussen blijf ik van de blufboeken berichten op allerhande blogs genieten 
Shit jong, ik zit op hete kolen. Die blufboeken lijst doet ineens de ronde, op allerlei blogs zie je hem ineens opduiken.
Ik had al een lijstje gemaakt van de boeken die ik echt wel eens zou willen lezen, en nu zit ik echt te popelen om boeken te kopen. Paul Auster, Ian McEwan, de tip Katzenbach die ik bij Rubenblogt zag, en dan nog Kluun waarover ik eerder al las, en waarover een collega onlangs heel enthousiast deed.
Help! Centen! Nu!
Via Patricia fladderde een stokje mijn richting uit, een heel leuk stokje dan nog. Want boeken, daar draait het leven toch om? Bij haar boek werd ik meteen nog een stuk enthousiaster, want John Irving, daar heb ik een boontje voor! Ooit, in een ver verleden, zag ik de film The World According to Garp, en ik was verkocht. Hilarisch, maar ook triestig en melancholisch. Maar vooral grappig. Het boek was snel gekocht, yup, ook in het Engels, en ik heb het graag gelezen. Tranen met tuiten heb ik gelachen, maar ook gehuild, vooral op het einde van het boek. Een boek dat ik binnenkort nog eens zal herlezen. A Prayer for Owen Meany was inderdaad minder goed, maar ik vond er toch ook lekkere stukken in. John Irving las ik ook het liefst in het Engels, anders gaat er zoveel verloren. Ook nu nog lees ik vaak boeken in het Engels, in de hoop dat het wat trager gaat, en ik de boeken dus wat minder snel verslind. Anders is het echt hopeloos met mij. Ondanks alle drukte vind ik alle dagen tijd om te lezen, al is het maar een half uurtje in bed om de man met de hamer tegen te komen.
Terug naar het stokje nu.
1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.
Meestal lees ik thrillers en detectives, maar bij wijze van uitzondering is het boek dat ik nu lees eens een roman. Ik kreeg hem van een collega die hem kocht voor 10 euro op de Ajuinlei. Ze geeft boeken liever door dan dat ze ze zelf houdt, en zo kwam dit boek bij mij. Met de bedoeling het na lectuur weer verder aan iemand door te geven. De Vliegeraar van Khaled Hosseini. De verwachtingen zijn hoog, en die worden al lezend ingelost. Heel mooi boek, maar ik zit nog niet halverwege.
2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence.
Als u maar niet de politie belt, oké?
3. Post the next 3 sentences.
Alstublieft? ‘Ja, neem jij hem mee naar huis. Goed idee,’ zei meneer Nguyen. Zijn ogen achter het ziekenfondsbrilletje met dubbelfocusglazen verloren Baba geen moment uit het oog.
Ik zit nog geeneens aan pagina 100, dus dit moet nog komen. Maar wat ik tot nog toe gelezen heb, bevalt me zeer.
Een stokje verdergooien vind ik altijd moeilijk. Laat ik eens gooien naar bloggers die recent aan mijn feedreader toegevoegd zijn: Sabine en De Gentse Zwijger.
Gelezen en goedgekeurd: Het oneindige plan van Isabel Allende.
Wervelende roman, zei de achterflap, en dat vond ik het ook. Meeslepend. Allende neemt je mee van het ene avontuur naar het andere. Het boek bestrijkt zowat vier decennia, en loopt zachtjes over van de jaren 50 naar de hippiejaren naar de jaren 70 om dan nog in de jaren 80 door te gaan ook. Met een pijnlijke maar mooie episode in Vietnam. Allemaal even levendig en opwekkend beschreven.
Beter vond ik dit dan haar recentere boeken (Zorro, De stad van de wilde goden), ik werd weer als vanouds meegezogen in een boek van Allende, zoals me dat eerder ook overkwam met Paula en Het huis van de geesten. Mooi.
Mooi artikel vandaag op Gentblogt over een nieuwe boekenwinkel in Gent. En dan denk ik: wat ben ik lui geworden. Die nieuwe boekenwinkel, daar moet ik nog eens naartoe. Zoals D. op het werk me ook al eens suggereerde. En die nieuwe boekenmarkt op de Ajuinlei, daar zou ik ook wel eens willen gaan snuffelen. Maar ik ben lui geworden, want de meeste boeken koop ik de laatste tijd via tinternet. Play.com, Proxis, Amazon, Eci via internet, ze verdienen allemaal goed aan mij. Want ik koop graag boeken vanuit mijn luie zetel. ‘t Is erg!
Ik heb eindelijk nog eens een boek op een paar dagen uitgelezen (ziek zijn zal daar wel voor iets tussenzitten). De vrouw op de foto van Leif Davidsen. Speelt zich af in het Spanje van de jaren 90, maar grijpt terug op het Spanje van Franco en de val daarvan, de val van de Duitse muur, de koude oorlog en de alomtegenwoordige tentakels daarvan, ETA, IRA, Stasi… Verschrikkelijk spannend, maar ook oneindig triest. Mooi. Ik kon niet stoppen met lezen.
En dan switch ik nu naar een boek dat Janna in twee dagen uitlas voor een boekbespreking: Het uur nul van Dirk Bracke. Heel mooi volgens haar. We zullen zien.
Daarna vrees ik zo’n beetje dat de voorhanden zijnde literatuur op is (als ik niets over het hoofd gezien heb), en ga ik me verdiepen in de Engelse versie van The Lord of the Rings. 1500 pagina’s of iets daaromtrent, ik kan nog wel even voort.
