Deze mag ook niet ontbreken, but don’t forget to check out Tim Buckley…
Zonder Dank
Browse Happy
Vrienden van Gentblogt
Categorie Archieven: muziek
Next!
Na Superstar door Sonic Youth, start ik een reeksje zalige covers.
Kijk, als je kijkt naar dat filmpje, dan weet je waarom ik als kind The Carpenters niet leuk vond. Dat kleed, mensen, dat kleed! Die pakjes!
Maar… mannekes, dat nummer is zó goed… en dan weet ik weer waarom ik van gedacht veranderen een goed ding vind.
Wij keken vandaag naar The Karen Carpenter Story.
Daarin werd ik ineens overvallen door een liedje (yes, I know, er zijn er vele in die film… ahum). Zoiets van, damn, dat is gecoverd… maar hoe, wat, door wie?
Ik dacht eerst in de richting van Urge Overkill, die ooit dit deden:
De feel van de cover van het liedje zat ergens in die richting, maar het klopte toch niet, want die hadden geen cover van een Carpenters-nummer gedaan. Mmmh. Even verderzoeken. Carpenters+covers in Google, en gotcha!
Het origineel is dit: (en voor alle duidelijkheid: vind je ‘t niet mooi, luister dan toch even door tot het refrein)
En de cover is dit:
Focussend op de donkere kant van het nummer, maar met veel respect voor het origineel…. prachtig.
Wij gaan vanavond naar Antwerpen. Neehéé, niet naar de Night of the Proms. Wel naar Massive Attack. En we zien dat zitten, meneertje Mertens en ik. We gaan wel van P+R doen, want 2 concerten tegelijk op dezelfde locatie, dat zal wat geven.
Ik heb deze keer zelfs niet naar onze tickets moeten zoeken. Woehoe!
Toen ik afgelopen woensdag met Milan bij de orthodontist zat, werd ik op wel zéér brutale wijze teruggekatapulteerd naar de roaring seventies. Eerst was daar, zo op de achtergrond maar toch luid genoeg, deze klassieker:
Dat viel nog mee. Alhoewel ik een klein beetje een hekeltje had aan Neil Diamond als kind. Maar kom.
Daarna werd het helemaal erg, want het volgende nummer was ongelooflijk vreselijk erg:
Toegegeven, het filmpje maakt het nog veel erger.
En wat het ergste is: het nummer blijft on-mee-do-gen-loos in je hoofd plakken.
“This is a thank you to our fans”. Dat vind ik nu eens zó lief. De gratis live-CD was eerst voor de concert-gangers in Amerika, maar kan nu ook gedownload worden op de site van Coldplay. Een geste die hier alvast uitermate geapprecieerd wordt. Klik!
(maar ik ben wel vreselijk jaloers op zij die Elbow als voorprogramma krijgen)
Omdat het hier de laatste tijd weer maar stilletjes is (ik ben een spons die binnenkort zal ontploffen, ik neem vanalles op, maar het komt er niet uit), ben ik dan maar op zoek gegaan naar een muziekje om jullie te entertainen. Makkelijk was het niet: The Posies denderen al dagen door mijn hoofd, maar daar is op Joetsjoep nauwelijks iets van te vinden. fIREHOSE dacht ik dan, maar dat filmpje van “Brave Captain” is van zo’n slechte kwaliteit, dat kan ook niet zijn.
Maar aha, The Dandy Warhols natuurlijk. “Bohemian Like You”, weet u nog wel, dat woohoohoo-liedje dat zo’n hype was door de Vodaphone reclame. Nu ben ik zo’n mens dat nauwelijks videoclipjes kijkt, en als ik ze ga zoeken op Joetsjoep, dan zie ik ze meestal voor de eerste keer. En bij dit filmpje zat ik weer eens te schateren van het lachen. Zalig! Heerlijk liedje, grappig filmpje. Meer moet dat niet zijn zo voor het slapengaan, hè?
Gek hoe ik na al die jaren (de plaat kocht ik in 1986, en ik luisterde er bevreemd naar) de tekst van dit nummer nog woord voor woord kan meezingen. En de krant vertelt me vandaag dat deze striemende aanklacht tegen het Thatcher-isme nog brandend actueel is, of dat Engeland op z’n minst nog steeds de nasleep kent van het regime van Thatcher met armoede, heel veel problemen met jongeren, alcoholisme, tienerzwangerschappen… schrijnend. (dat het filmpje niet goed gesynchroniseerd is, is daarnaast maar een klein euvel)
