Meneertje Mertens en ik mogen vieren vandaag. In katoen. Want we zijn 2 jaar getrouwd. 2 jaar gelukkig getrouwd zelfs! 6 jaar dat we elkaar kennen. En dat we gelukkig samenzijn.
Cheers!
Zonder Dank
Browse Happy
Vrienden van Gentblogt
Categorie Archieven: Liefde
Wij zijn vandaag van papier. 1 jaar getrouwd. Hiep hiep hoera!
Daarstraks stond ik in de keuken spaghetti te maken, en hoorde ik Clocks van Coldplay. Hét nummer van ons tweetjes, dat ook mooi onder de fotoreportage van onze trouwdag gemonteerd werd. En al meezingend besefte ik weer eens: ik ben gelukkig. Echt waar.
Wat er fijn was (en is) aan Valentijn dit jaar? Dat we gewoon samen waren. Samen opstaan, samen gaan slapen. Zonder te moeten regelen. Of zonder dat we, zoals wel vaker de afgelopen jaren, niet samen waren en enkel konden bellen.
Het is iets dat nog vaak door mijn hoofd speelt. Weet je nog… en terugdenken aan de avonden alleen, het over en weer gesleur, de uren aan de telefoon. Gedaan, fini, foetsjie… we zijn nu altijd bij elkaar. Heerlijk!
… zo zong een collega me toe op het werk vanmorgen. En ja, dat is het zo’n beetje. Onze vakantie-wittebroodsweek is voorbij. Weer vroeg(er) opstaan, boterhammen smeren, nu ook weer kinderen naar school brengen, en gaan werken. Auw, dat doet pijn. Vakantie is zo leuk! En zeker een wittebroodsvakantie! Maar de wittebroodsweken blijven ondanks alles nog even duren…
4 september is een dag die hier ten huize vanaf nu een feestdag is. Onze trouwdag. Het was een heel fijne dag, en nu zijn we uitgeteld. Moe, maar tevreden. En met een warm hartje.
Er zijn heel veel foto’s genomen, waarvan er hier wel een paar zullen volgen. Op z’n minst van de Pacificatiezaal en de trouwkapel in het Gentse Stadhuis, want die zijn gewoonweg prachtig. Later. Als ze allemaal verzameld zijn.
Het verschil is groot: de afgelopen jaren vertrok Nic op de laatste dag van de grote vakantie met heel zijn hebben en houden weer naar zijn eigen kot. En zat ik hier vreselijk ongelukkig te zijn, na een happy summer together.
Niks daarvan dit jaar: daarnet is hij vertrokken om de kinderen te halen, en komen ze straks lekker samen terug. Om te blijven. En brengen we ze samen naar school morgen. En trouwen we zelfs overmorgen! Groot verschil, toch?
Ik ben een beetje opgewonden, net zoals de kinderen denk ik. Morgen gaan we allemaal samen Jens en Lies naar school brengen, Janna moet pas om 9u15 beginnen, en Milan kunnen we ook nog op het gemakje naar school brengen. Dus kunnen we allemaal samen naar De Wijze Boom. Ik zie het zitten! En de dag nadien gaan ze al meteen een dagje spijbelen, want natuurlijk moeten ze erbij zijn als we trouwen!
Het wordt een leuke week, onze wittebroodsweek 
We zijn content: de laatste aankopen voor de trouw zijn gedaan. Nic heeft nu ook kleren en ook 2 ringen hebben we vlot gevonden. We zijn nog eens de buurt van het stadhuis gaan verkennen voor een café om er eentje te gaan drinken na de trouwerij. Dat alles was in een paar uurtjes beklonken. Nu nog een klein detailletje (huwelijkscontract tekenen) en dan zijn we er helemaal klaar voor!
Sedert we samenwonen, ben ik heel erg tot rust gekomen. Ik keek er enorm naar uit, maar ik wist niet hoe rustgevend het zou zijn, de wetenschap dat we elke avond samen gaan slapen, en elke ochtend samen opstaan. Geen telefoons meer in de avonduren, niet meer bellen bij het opstaan. Gewoon gelijk gewone mensen samen babbelen, tegen elkaar aan schurken bij het slapengaan, en ’s morgens mompelen dat het tijd is om op te staan. Simpel allemaal, maar voor ons jarenlang niet vanzelfsprekend. Deze simpele feiten brengen zo’n rust in mijn hoofd, ook al is de hele regeling nog niet zoals we ze zouden willen. Maar dat komt misschien, na de grote vakantie. Nog even afwachten…
Vanaf vandaag zijn wij officieel samenlevend, samenlevingscontract ondertekend in het Dienstencentrum van Sint-Amandsberg. In afwachting van de trouwerij, het zou een aantal zaken (bank, lening, …) toch wat moeten vergemakkelijken. We hebben er al enen op gedronken, doen jullie dat ook maar
