Gesneuveld

Ik ben gesneuveld. Voor de speculoospasta.

Bij de slager (of all places) keek ik iedere keer zo met een half oog naar de potjes die aan de kassa stonden, maar ik wilde niet. Niet meedoen met de meute, weet je wel. Iedere keer weer weerstond ik eraan.

Maar toen. Toen kreeg ik een potje op het werk. Waar de pasta reeds uitgeprobeerd was. Ik mocht de rest meenemen naar huis om te proeven, collega is toch niet zo’n zoetekauw. Hm. Best lekker. Ruikt erg naar kaneel. Niet mis. Maar toen moest ik van dochterlief de speculoospasta van Lotus eens uitproberen. Smeuïger, lekkerder, volgens haar.

Ojee. Ik ben gesneuveld. En nog geen beetje. Helemaal verkocht voor speculoospasta. Die van Lotus is veel neutraler van smaak, maar smaakt toch lekker naar speculoosjes. Zalig! Boterham na boterham zou ik ermee eten.

En och, eigenlijk zou ik nog eens vlaai op grootmoeders wijze moeten maken ook. Die is ook zo lekker. Hmmmm…

Ons broodje is gebakken

Ons broodje is gebakken, letterlijk dan. We kunnen weer zelfgebakken brood eten. Al na twee jaar was de bakvorm van onze broodbakmachine volledig versleten, ook al is dat machien genen bucht van Dunaldy maar een zogenaamd pro machien. Nu wordt hier nogal intensief gebakken (voor 6 mensen is dat dagelijks een brood, soms ook 2), maar dan nog, zo’n bakvorm zou daar toch tegen bestand moeten zijn. Niet dus: tefal afgesleten, maar erger nog: het rubber onderaan was helemaal verstorven, en het deeg lekte in de machine. Wat na een tijd onhoudbaar werd.

Dus, nieuwe bakvorm besteld, die na 10 dagen wel binnen zou zijn. Ook niet dus, 6 weken hebben we moeten wachten. Tot mijn grote ergernis, want ik ben het niet meer gewoon brood te halen bij de bakker, en dat was altijd een gedoe. En mijn brood is veel lekkerder! Neh!

Gisteren kon ik dan uiteindelijk weer brood beginnen bakken, en vandaag hebben we allemaal lekkere gersteboterhammetjes met noten mee naar school/het werk. Njammie!

Bloch

Kijk, daar word ik nu eens warm van zie. Bloch is niet meer, maar er is wel een site. Een begin van een site, er zal veel meer online komen. Mooi vind ik dat.

(via kokeneten)

Spruitjesstamppot

We hebben vanavond gegratineerde spruitjesstamppot (stoemp vind ik zo’n lelijk woord) gegeten, en dat was zalig lekker! Zelfs voor niet-zo-spruitjes-liefhebbers als mezelve was het lekker. Een beetje zwaar, en er was meer dan genoeg, maar dit is zeker voor herhaling vatbaar!

It’s a sad sad planet

Mooooooooh! Bloch stopt ermee! Ik ben er even niet goed van… een Gents monument dat verdwijnt… triestig.

En bizar dat een bakker het niet meer bolwerkt, maar inderdaad, 24 mensen worden daar tewerkgesteld, dat is niet niks,  en kost stukken van mensen.

Toast hawai

Milan had vorige week een schoolbezoek, en heeft daar voor de keuken gekozen. Waarna hij thuiskwam met de melding dat hij toast hawai had leren maken. Dat mocht hij deze vakantie dus eens doen voor ons, en gisteravond hebben we heerlijk gesmuld van Milan’s toast hawai.

Hij had blijkbaar ook wat hygiëne-regels aangeleerd, want voor hij aan de werken begon, heeft hij netjes zijn handen gewassen. Waarna hij prompt vergat zichzelf mee te rekenen in het aantal toasts die hij moest maken. Maar Nic en ik wilden er nog wel eentje extra, dus kon hij er gelijk nog wat bijmaken.

Het was lekker!

Migraine en cornflakes

Hoe zou het toch komen dat als ik migraine heb, ik zin heb in cornflakes? Niet zo in van die vieze smakeloze choco-dinges die sponzig worden als je er melk over giet, maar volkoren cornflakes met fruit en rozijntjes en noten en zo. Gezond spul. Met melk. Ik vraag me af of mijn lichaam dan vraagt om dingen die daarin zitten (vezels, maar meer nog, suiker) of dat het gewoon conditionering is? Hond van Pavlov en zo?

Ballekes van Ikea

Zoals gezegd, vanavond eten we ballekes van Ikea, maar dan thuis. Het hele pakket samen gekocht: balletjes, saus en besjes. Nog frietjes bij bakken, en smullen maar. Zonder de blèrende kinders die je er in Ikea altijd bij cadeau krijgt. Alleen ons eigen taterend, kwetterend, zeverend, zwetsend en soms (soms?) zagend kroost. Misschien toch eens onderzoeken waarin dat taterwater precies zit, want die kinderen hun kwebbel staat vanzeleven niet stil.

Een klassieker

Ik had appels gekregen van schoonmoeder, appels voor appelmoes. En die zou ik vandaag klaarmaken, met kip en frietjes. En miljaar, dat heeft gesmaakt! Die zelfgemaakte appelmoes was gewoonweg heerlijk. Zoet maar toch nog een beetje zurig, en met een beetje kaneel. Perfect, al zeg ik het zelf. En de kip en frietjes hebben ook gesmaakt.

Uit eten

We zijn vandaag familiegewijs gaan eten in het Kasteel van Wippelgem. Kwestie van de vroegere familiefeesten ter gelegenheid van Oosteeklo kermis te vervangen. Het was warm, lekker, gezellig. De kinderen vonden het ook lekker, en hebben zich te pletter geamuseerd met een vlot op een vijver. We hadden gelukkig een plaatsje tussen twee openslaande deuren, waardoor we regelmatig in een koele windvlaag zaten, anders waren we gesmolten, denk ik zo. Mijn hoofdpijn, die ’s morgens onuitstaanbaar hardnekkig was, heeft zich stilletjesaan op de achtergrond genesteld, en was na een tijdje gelukkig helemaal verdwenen. Mijn ma is wel onbetaalbaar. Als ik voor een frisdrankje kies als aperitief, vraagt ze meteen: “heb je hoofdpijn?”. Migraine-kenners onder elkaar, niewaar.

Achteraf hebben we nog een ommetje gemaakt langs voor mij bekende wegen via Ertvelde naar Oosteeklo, en vandaar over Sleidinge en Evergem terug naar huis.

We waren nog net op tijd terug voor een uurtje speelstraat, en de kinderen ravotten nu nog steeds buiten. Ze zullen goed slapen straks. Ha!