FeedDemon en Google Reader

Of hoe FeedDemon zichzelf bij mij de nek omwringt. Ik ben heel lang heel enthousiast geweest over FeedDemon, in die mate zelfs dat ik ervoor wilde betalen, en ervoor betaald heb. Toen ging FeedDemon over naar Newsgator. Geen probleem, alles bleef hetzelfde. Een tijdje geleden werd FeedDemon dan opeens gratis. Mwah, geen probleem, goh ja, ik heb ervoor betaald, maar ik ga daar niet moeilijk over doen. Dit in tegenstelling tot vele anderen, mocht ik lezen op de weblog van FeedDemon-maker Nick Bradbury. Toen werd er geëxperimenteerd. Kwam er een reclameblokje in FeedDemon. Toen werd een gevraagd om een betalende versie (opnieuw), zonder reclameblokje. Zag ik eigelijk ook wel zitten. Toen werd er langs alle kanten gereorganiseerd bij Newsgator, en zouden ze de synchronisatie stopzetten. Waarop overgeschakeld werd naar synchronisatie via Google Reader. Mja, waarom niet. Overgeschakeld, en man man wat ging dat opeens snel. Geen eeuwigheden om te synchroniseren langs alle kanten, supersnel. Cool. Maar om te synchroniseren via Google Reader, moest je die Google Reader wel gaan instellen. Dus was ik even gepasseerd via Google Reader, en tiens, dat zag er toch wel leuk uit nu. Nog eens gepasseerd. En nog eens. En er nog eens gaan lezen. En nog eens. En raad eens? Pffffff. Ik lees nu zo goed als altijd mijn feeds via Google Reader, en FeedDemon heeft na vele jaren een heel klein beetje afgedaan bij mij. ‘t Zijn toeren. Hij heeft er zelf om gevraagd, meneer Bradbury.

Zus

Mijn zus is ziek. Je kan haar relaas volgen op de weblog die ze vanuit haar ziekenhuiskamer begonnen is. Klik!

Wachtwoord leedvermaak

In navolging van Annava’s Revenge heb ik ook zo’n verhaaltje. Achter een wachtwoord. Laat een berichtje in de commentaren als je wil lezen, mail me, of stuur iets via het contactformulier.

Marc groet ’s morgens de dingen

Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
                                    ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pijp
           en
dag visserke-vis met de pet
         pet en pijp
    van het visserke-vis
         goeiendag

D a a - a g vis
dag lieve vis
dag klein visselijn mijn

Paul van Ostaijen

(gedichtendag, weet je wel)

Mihi

Mijn zotte dochter heeft weer eens een blogje

Quirks

Via Annava’s nieuwe blog word ik verzocht 6 triviale rarigheden over mezelf te vertellen (regels onderaan dit bericht). Ahum, dat kan niet moeilijk zijn, ik hang aan elkaar van de rare dingen. Maar dan zo 6 dingen bedenken? Toch niet simpel. En terwijl ik over dit bericht aan het kauwen ben, tagt ook Moeferkoe me.

Here goes.

1. Ik heb iets nodig om naar uit te kijken. Heb ik niets om naar uit te kijken, dan word ik depri. Het hoeven geen reizen zijn, geen grote dure dinges. Gewoon kleine dingetjes zijn goed genoeg. Een weekendje met ons tweetjes, zonder dat we ergens heen moeten. Een concert. Een dagje verlof. Boeken besteld die met de post gaan aankomen. Dat soort dingen.
2. Hoe ouder ik word, hoe meer ik op mijn moeder begin te lijken. Gelukkig vind ik dat niet erg. Soms denk ik het zelf: “Miljaar, dat zou mijn ma ook gedaan hebben”. Soms krijg ik het te horen van mijn dochter: “Mama, jij begint steeds meer op oma te lijken, zij zou dat ook gezegd hebben”. Funny. Vooral omdat mijn moeder hetzelfde fenomeen voorheeft met haar moeder en vader. Mijn vader heb ik niet lang genoeg gekend om dit zo te ervaren.
3. Social networking is niet aan me besteed (voor mij geen Faceboek, LinkedIn, nee danku, Netlog is het verste dat ik wil gaan omdat ik al eens naar de foto’s wil kijken die mijn dochter aldaar zet). Maar ik maak dagelijks toch minstens een paar minuten zoek op Neopets. ‘t Is voor kindjes, ik weet het, maar ik vind dat plezant.
4. Ik krijg iets van dt-fouten. En al even erg van stoplappen als “toen had ik zoiets van…”. Maar ik betrap mezelf erop dat ik heel vaak stoplappen als “gewoon” en “eigenlijk” en aanverwanten gebruik. Stom kieken dat ik ben.
5. Als ik me fysiek niet goed voel, word ik prikkelbaar. Snel geïrriteerd. Kort lontje. Ambeteer me dan vooral niet, want ik durf uit mijn slof schieten. En zeker als ik dan zelf nog lomp en onhandig ben en stomme dingen doe, dan gaat het wel eens luid. Ook tegen mezelve, ja.
6. Als ik een ‘opdracht’ krijg als deze, weet ik nauwelijks iets te bedenken. Tot ik mijn 6 puntjes gevuld heb, op ‘publiceer’ klik, en dan valt me vanalles in. Wacht maar. Allee ja, niet dat jullie daar last van hebben, maar ik wel.

De regels:
Link the person who tagged you.
Mention the rules in your blog.
Tell about 6 unspectacular quirks of yours.
Tag 6 following bloggers by linking them.
Leave a comment on each of the tagged bloggers’ blogs letting them know they’ve been tagged.

En nu nog één van de moeilijkste dingen. 6 fellow bloggers taggen. Bij nader inzien denk ik dat ik de 2 laatste regeltjes aan mijn laars ga lappen. Wie zich geroepen voelt bij het lezen dezer, beschouwt zichzelf maar als getagt. En laat het weten in de commentaren

Wordle

Deze zag ik bij De Gentse Zwijger, en vond ik wel leuk. Klik!

Beveiligd bericht

Ik hou er nogal wat censuurregels op na wat mijn weblog betreft. Ik wil er weinig of geen negatieve zaken vertellen wat ons gezin betreft, op emotioneel vlak dan. Dat behoort te vaak tot de privacy van mijn echtgenoot en onze kinderen. Ook over mezelf geef ik zeker niet alles prijs.

Nu is er iets wat ik eigenlijk wel kwijt wil, van me af wil schrijven, maar niet voor het hele internet. Dus staat hier een bericht beveiligd met een wachtwoord. Wie wil lezen, kan me mailen. Wie mijn mailadres niet kent, kan me contacteren via het contactformulier. En dan zie ik wel.

Dienstmededeling

Mijn site bij Telenet ligt plat, en zolang dat duurt, zijn verschillende prentjes op mijn weblog (o.a. op de pagina Waar) niet meer zichtbaar. Ik hoop dat het snel opgelost geraakt!

Update: Mijn website, én mijn prentjes alhier, zijn terug. Hoera!

[stokje] Award

Hartelijk dank, Ruben en Ivan, voor het toewuiven van een award mijner richting. Ik voel me vereerd.

En nu moet ik, de spelregels volgend (*), 7 andere blogs een award toekennen. En auw, dat vind ik altijd zo moeilijk. Na enig gewik en geweeg is het deze 7 (alfabetisch gerangschikt) van harte gegund.

• Alcyons Nest, aangenaam en soms grappig om lezen;
• Bruno Lowagie’s Online Gazette, volg ik soms met pijn in het hart;
• Casa Murphy, ook een huisgezin van 6, altijd leuk om mee te lezen en mee te leven, heel herkenbaar bijwijlen;
• Eve, zalig zot mens;
• Fietsbult, beetje buitenbeentje en momenteel met welverdiend verlof, maar anders ga ik alle dagen nieuwsgierig kijken welke fietsbult in Gent aandacht krijgt;
• Moeferkoe, ik lees toch nog altijd graag mama’s met kleine kindjes, zeker als ze een beetje grappig schrijven;
• Lien Web, altijd leuk om de avonturen van Janneke en haar mama gemeenteraadslid te volgen.

Zo. Dat was toch iets minder moeilijk dan ik eerst dacht. En nu is ‘t aan jullie!

(*) ‘Overhandig de Award virtueel aan 7 andere bloggers die volgens jou opvallen door hun eigen kijk op de actualiteit of op specifieke thema’s. Die mogen de Award op hun blog plaatsen en hem op hun beurt aan 7 bloggers uitreiken.’