Week 07

Het was lang geleden, maar we doen het nog een keer. Eens zien hoe lang ik het nu uithou. Place your bets!

Het weekmenu loopt ondertussen als een trein. In de lopende week bedenk ik vaak al ideetjes voor de week erop, én noteer die ook, zodat het op zondag verzinnen van het menu voor een ganse week niet zo’n corvee is.

Zoals u misschien nog weet: wij hebben (meestal toch) een lange week als de kinderen in het weekeinde thuis zijn, en een korte week als de kinderen er niet zijn. En er in dat weekeinde dus ook niet bijster veel gekookt wordt. De druk kan niet altijd op de ketel staan, niewaar. De afgelopen week was een korte.

• Maandag

Ovenschotel met kip, mix forestière en aardappelen

Ik had de dag ervoor krielaardappeltjes in de oven gebakken met olijfolie en Provençaalse kruiden, en daarvan had ik er bewust genoeg overgehouden om in deze ovenschotel te draaien. Dat was al wat minder werk. Een pak mix forestière van de Colruyt even laten sudderen in een pan, kippenfilets in blokjes snijden en bakken, alles samen in een ovenschotel, kaas erover en nog even laten gratineren.

• Dinsdag

Zalm in tomatensaus met gember

Ik ben geen fan van Piet Huysentruyt, helemaal niet. Maar toen ik dit recept zag, wist ik meteen dat ik dit wel lekker zou vinden. En het was ook lekker, heel lekker. Bij de Collect & Go hadden ze al de tomatensaus van het recept na twee weken al niet meer, maar ik heb er pikante saus met groenten in gedaan, en dat was ook lekker. Rijst erbij met een blikje fijne erwtjes erdoor, dat maakt het compleet. En o ja, de hoeveelheden meer dan verdubbeld. Anders is het een beetje weinig.

• Woendag

Maaltijdsoep met spekjes en lookbroodjes

Op Facebook kwam ik het ideetje tegen, maaltijdsoep met lookbroodjes. Na een beetje surfen vond ik dit recept. Zag er lekker uit, ook met seizoensgroenten (raapjes) die ik heel lekker vind (venkel!). De aardappelen verving ik door vermicelli (had alleen zachtkokende aardappelen in huis, ik vreesde dat het een papje zou worden), en deed er nog spekjes en wat verse kruiden bij. Samen met de lookbroodjes smaakte het overheerlijk.

• Donderdag

Wortelstamppot

Simpel. Winters. Lekker. Crepinetten erbij. Heeft ten zeerste gesmaakt.

Voila. De kop is er weer eens af. Waagt u maar een gokje, hoe lang ik het deze keer volhoud.

Tiens, een blog

Het was een wonder dat ik nog wist hoe ik hier moest inloggen, maar kijk.

Tja, er zijn zo wat dingen die me erover doen denken mijn blog te reanimeren. Zoals het zoveel dagen zonder vlees gedoe. Ik ga daar niet aan meedoen, nee. Ik heb hier een partner die zeer donker kijkt als het over veggie gaat, een 16-jarige die zo mogelijk nog donkerder kijkt, en een 12-jarige die toevalligerwijs (omdat het al jaren de gewoonte is) op de veggiedag in de stadsschool blijft eten, en er niks aan vindt. Niet lekker. Soms gewoon niet eet. Dat kan velerlei redenen hebben, bedenkt u ze maar, maar het wakkert haar enthousiasme voor zoveel dagen zonder vlees niet bepaald aan. De 18-jarige ziet dat blijkbaar al wat beter zitten, en ik ook wel een beetje, maar het had meer voorbereiding nodig gehad. Dus misschien wel volgend jaar. Want er zal wel een volgend jaar komen voor dat ding. Maar toegegeven, het kriebelde wel een beetje.

En dan is er de wijvenweek. Ergens in maart. Daarvoor heb ik me ingeschreven. Dan wordt het hier helemaal weer wakker.

En denk ik verder. Wat vang ik hiermee aan? Ik ben niet bepaald hip, geen ijverig wijf, ons huis kan niet zo in de boekskes… allee ja, ik borduurde en haakte voor het opeens zo hip werd (geboortekaartjes en geboortesuiker waren huisvlijt, en nog veel meer), maar nu heb ik er geen zin in. Ik vind ons huis wel schoon (in de zin van mooi, niet proper), maar ik richt het toch niet zo meticuleus in dat het op een plaatje lijkt, en daarbij, met de kinderkamers gaat dat al helemaal niet want met zo’n stel grote, daar doe je je zin niet meer. De weekmenu, daar kan ik mee opnieuw beginnen, maar voor de rest, we zien wel zeker…

Dus, voorlopig: de revival van de weekmenu. Allee hoppa!