Muziekquiz

Op de site van Stubru staat tot mijn groot jolijt een muziekquiz. Zo eentje als er een tijd geleden ergens op de site van de VPRO stond. Waarmee ik, vrees ik, toen heel veel uren zoekgemaakt heb. Verslavend dat die quiz is, verslavend! Onverstelbaar. Gelukkig is het een zomerquiz bij Stubru, die zal dus wel snel weer verdwijnen. Zodat ik daar weer geen uren zoekmaak.

Het irritante is wel die topscorers lijst. Er is nog niet één quiz geweest dat ik niet tot de derde ronde geraakte, en over het algemeen bieden mijn tegenstanders weinig euh, tegenstand. Maar ergens in de buurt van die topscores geraken? Geen sprake van. Ik zou niet weten hoe dat moet lukken. Pfhuh.

De ceremonie

We hebben deze namiddag gezellig in bed gekeken naar de openingsceremonie van de Olympische Spelen. En het moet gezegd, het was bijwijlen behóórlijk indrukwekkend. Al die mensen, duizenden soms, helemaal synchroon. Fantastisch vond ik dat, veel fantastischer dan high-tech of vliegende varkens of andere show-idioterie. Indrukwekkend.

En dit eingelijk ook omdat ik op 8 augustus 2008 om 8u08 een berichtje op mijn blog wil posten.

Geëmotioneerd

Soms ben ik zo’n emo-kip. Soms word ik geraakt door dingen die zó ver van mijn bed zijn.

Ik las dat de vrouw van Jef Geeraerts overleden is. En dat raakt me. Boeken met stapels heb ik verslonden van die man. Waarvan ook een boek over haar. Waar de liefde voor haar van straalde. En dan denk ik, al die jaren later, mens, hij zal haar missen. Weet ik veel. Het is niet omdat ik zijn boeken gelezen heb, dat ik hem ken. Maar ik denk dat toch. Dat hij haar vreselijk moet missen. Eleonore.