Weer geyoutubed. Beste vondst: Save Your Kisses for Me van Brotherhood of Men. Gegierd van het lachen hebben we. Voor al diegenen die ergens eind jaren zestig of vroeger geboren zijn, zal dit wel herinneringen oproepen. Enjoy!
Een lijstje dat al heel lang staat te blinken in mijn drafts. Boeken, boeken, boeken. Altijd leuk. Maar in het zomeroffensief ontbreekt het soms aan de tijd, en courage, om eraan te beginnen. Maar nu, met de altijd flauwe laatste rit van de Tour in de achtergrond, ga ik me toch eens smijten. Met dank aan boekenmadam Patricia voor de voorzet!
Op de site van De standaard stond (staat) dus een lijst van 100 boeken: ‘Honderd hoogtepunten uit de moderne literatuur. Voor in uw boekenkast, op recepties en bij vrienden.’ Om mee uit te pakken dus, om mee te stoefen bij vrienden, bij bekenden, of om te showen in je boekenkast.
Welke boeken van dit lijstje heb ik nu gelezen, of ben ik in begonnen en heb ik opzijgelegd?
En dan gaan we over tot het lijstje waarvan ik vind dat ik die boeken toch moet lezen, of waarvan ik andere boeken van die auteur gelezen heb (ik zal er wel een paar uit die 100 overgeslagen hebben denk ik). Zonder verdere commentaar.
Hartelijk dank, Ruben en Ivan, voor het toewuiven van een award mijner richting. Ik voel me vereerd.
En nu moet ik, de spelregels volgend (*), 7 andere blogs een award toekennen. En auw, dat vind ik altijd zo moeilijk. Na enig gewik en geweeg is het deze 7 (alfabetisch gerangschikt) van harte gegund.
Zo. Dat was toch iets minder moeilijk dan ik eerst dacht. En nu is ‘t aan jullie!
(*) ‘Overhandig de Award virtueel aan 7 andere bloggers die volgens jou opvallen door hun eigen kijk op de actualiteit of op specifieke thema’s. Die mogen de Award op hun blog plaatsen en hem op hun beurt aan 7 bloggers uitreiken.’
Op de één of andere manier waren een collega en ik vorige week aan de praat geraakt over Wim Sonneveld, en vandaag ben ik eens aan het youtuben gegaan. Oh ja, wacht, dat op één of andere manier was dat Het Dorp van Wim Sonneveld (wat ik hier niet ga neerpoten wegens te evident) eigenlijk een cover was van een Frans nummer (gehoord in de aftiteling van het immer zalige Tour 2008).
En wel van La Montagne van Jean Ferrat (wat we dan op het werk al geyoutubed hebben):
Mooi hè…
Waarna ik vandaag nog wat op Sonneveld youtubede dus. En waarbij ik tot ons groter hilariteit uitkwam bij deze superzalige Zij kon het lonken niet laten:
Zalig, zalig gewoon… deze klassieker uit de tijd dat ik TV keek bij mijn grootouders. Niemand doet het de man na, het geheel van idiotie met het arsenaal instrumenten aan zijn lijf gecombineerd met zijn onevenaarbare bekkentrekkerij.
Waarna ik na enige omzwervingen uitkwam bij iets helemaal anders, het heerlijke You’ve Lost that Loving Feeling van The Righteous Brothers (gek, ik dacht altijd dat dat negers waren):
waarna ik nog een hele hoop fijne liedjes van The Beatles afgedweild heb (denk I Am the Walrus, The Fool on the Hill, Penny Lane, Strawberry Fields, enzovoort), en waarna ik voor morgenochtend Mutations en Sea Change van Beck op mijn MP3-spelertje gepleurd heb.
En nu zijn we zalige liedjes als Tim van Wim De Craene, Have I Told You Lately that I Love You van Van Morrison en nog veel meer moois aan het beluisteren.
Muziek is zalig.
Het zomert nauwelijks buiten (al was vandaag redelijk te doen, behalve vanmorgen dan, grijs-grijs-nat-grijs-grijs), maar in mijn hoofd zomert het wel. Zomersfeer, overal. Op weg naar het werk, zo stil, zo rustig (ik hoop dat het volgende week mooi weer is, niets zaliger dan naar het werk fietsen zo ’s morgens vroeg tijdens de Gentse Feesten). Op het werk, daar hangt een zomers sfeertje. Thuis, daar zomert het alle dagen, met de Tour in huis. Ik geniet van een spannende Tour de France, met de twee zalig kwekkende commentators op de achtergrond. En ’s avonds, dan geniet ik van Tour 2008 (of de dag nadien, als het opgenomen is). Met een al even zalig kwekkende Karl Vannieuwkerke, met altijd goedgekozen gasten, heerlijke stukjes over de steden waar uitgezonden wordt, een mooie mix van actualiteit en geschiedenis. En een altijd even mooie eindgeneriek met een zalig muziekje en beelden.Oh en dan zou ik nog Lieven Van Gils vergeten en zijn bijgelegde ruzie met Ricco!
Genieten, met de grote G.
Ineens duikt daar in de RSS van De Morgen het bericht op wie de kermiskoers Boekhoute-Oosteeklo gewonnen heeft. Huh? De kermiskoers in Oosteeklo? Zelfs mijn vader heeft die ooit eens gewonnen! Lang geleden, we spreken hier eind jaren 70 of zo, als ik me goed herinner. Hoe belandt dat nu ineens tussen de berichten over de Tour? Omdat Greg Van Avermaet meedeed misschien? In ieder geval, het was hier toch goed voor een luide schaterlach.
De 60 gig is nu al een feit! Zo op een diefje… jippie!
‘t Is hier weer maar stillekes de laatste tijd. Tot mijn eigen grote frustratie. Ik heb een geraamte van een boekenbericht klaarstaan, maar ik heb de fut niet om eraan te beginnen. Moet trouwens ook nog wat mails en zo beantwoorden. Maar dat komt er niet van.
Niet dat het is omdat ik me niet lekker voel. Allez, gedeeltelijk toch. Een heerlijke week vakantie gehad. De maandag erna dacht ik nog, het is lang geleden dat ik hoofdpijn gehad heb. Guess what, dinsdag is het begonnen. Migraine. Behoorlijk onder controle te houden, maar toch elke dag opstaan en/of gaan slapen met hoofdpijn. Tot vandaag in ieder geval. Het is onder controle te houden maar… ik was zo heerlijk uitgerust na onze vakantie, en 2 dagen later was dat al om zeep, door de combinatie migraine/slecht slapen. Grmph.
Maar, tegelijk blijf ik genieten van dat vakantiegevoel. Ondanks het feit dat ik weer moet gaan werken. Op het werk hangt een vakantiesfeertje, op de baan is het rustig (zowel met de fiets als met de bus), hier thuis is het zalig rustig… en daar geniet ik met volle teugen van.
Woensdag/donderdag waren Janna en Milan even thuis, en hebben we hen heerlijk in de watten gelegd. Lekker gegeten, wezen shoppen, gezellig. Gisteren zijn we Jens en Lies gaan droppen bij de grootouders, en die zijn nu onderweg naar hopelijk zonniger oorden.
En vandaag heb ik zalig in bed naar Tour 2008 van gisteren gekeken (heel mooi programma, vind ik, Karl Vannieuwkerke doet dat heel goed, de gasten zijn vaak onderhoudend, de reportages zijn kort maar interessant; het programma spreekt ook de Tour-leken aan en geeft hen een beter beeld van het hele circus), en daarna naar de rit van vandaag. Hoewel ik daar hoop en al een half uurtje van gezien heb, verder heb ik geslapen. Dat was ook de bedoeling: vanavond wil ik wakker blijven tijdens Dalziel en Pascoe!
Nooit scoorde links slechter bij de nieuwe kiezers dan in 2007. Mensen die in juni 2007 voor het eerst mochten stemmen bij federale verkiezingen, stemden erg populistisch: bijna de helft koos voor Vlaams Belang of Lijst Dedecker. Dit blijk uit onderzoek dat aan de Katholieke Universiteit van Leuven werd gedaan.
(bron)
Toen ik het item hierover in het vrt-journaal hierover zag, ben ik zowat gillend weggelopen. Ze hadden aan een aantal jongeren op de Werchter-wei gevraagd op welke partij ze gestemd hadden, en waarom. Die redenen, daarvan val je achterover. Ah, ik stem op ‘t Vlaams Belang, want iedereen doet dat toch? Ik ben christelijk opgevoed, dus stem ik CD&V (en ik die dacht dat die tijd lichtjaren achter ons lag, niet dus), ik woon in een dorp waar iedereen voor de NV-A is… help, help, h-e-l-p, HELP!
Werk aan de winkel dus voor de Vlaamse linkse partijen. Ondanks bovenstaande achterlijke quotes, ja, werk voor de partijen, niet voor die idioten van kiezers, zo hooghartig moeten die partijen niet zijn. Want de partijen moeten ervoor zorgen dat ook de idioten voor hen stemmen. Nee, serieus, dat verdomme meer jongeren zich aangetrokken voelen door links, want dit is gewoon om te huilen.
Ik kijk weer. Ondanks alles. Ik blijf de wielersport graag zien. Ondanks alles. Ik las vandaag een interview met Michel Wuyts in de krant, waarin ik me heel erg kan vinden. Ach ja… velen begrijpen zo al niet wat ik eraan vind, en met alle dopingaffaires lijk ik wel helemaal idioot. Maar het blijft aantrekken, het blijft een deel van mezelf. Dus kijk ik weer…
