Toch

Nog eentje. De geluidskwaliteit suckt, maar het nummer is zo mooi. Back to 1984. Nog voor de glamour toesloeg. Bachelor Kisses.

Nog eentje…

… om het af te leren. Voor ik bij Prefab Sprout aankwam, dacht ik aan the Go-Betweens. Waarom, is me wel duidelijk, lijkt me. Streets of Your Town.

Ze verdienen nog een berichtje…

… die van Prefab Sprout. Op het kapsel van de madam en het kostuum van de meneer na is het wat minder eighties, en de muziek is tijdloos en zeer kippenvelverwekkend. Johnny Johnny.

Ziedewel! En zo.

Ziedewel dat het gedaan is met het mooi weer! Koud! Brrrrr! En mistig en vies en vochtig! Dat is dus even wennen. Maar dat het al lente was, dat kon niemand me toch wijsmaken. Ondanks de krokussen in ons verder winters desolaat hofke, en de vele paaslelies in de middenberm op de Citadellaan. De groendienst van de Stad Gent doet soms echt wel wondermooie dingen.

Trouwens, van wondermooi gesproken, deze namiddag tijdens het controlebezoek met Janna aan de tandarts, herkende ik ineens een deuntje op de radio. Eerst dacht ik nog even aan the Go-Betweens, maar bij het refrein viel de euro: Appetite van Prefab Sprout. Zo mooi! En verbaasd vroeg ik me af welke radio dit nog draait: neen, niet Radio 1, maar 4FM. Chapeau! Daarna kwam nog iets moois, maar ik ben al vergeten wat.

Weer een groep die ik in de jaren 80 grijsgedraaid heb, maar waar ik nog nooit een video van gezien heb. Filmpje blijkt er very 80-ish uit te zien, en de zanger zo lelijk als ik me herinnerde. Maar dat doet niets af aan zijn stem, en aan het fantastische nummer. Ik zal echt eens moeten zien voor een naald voor de platendraaier.