Oh kijk, ik die over het algemeen het sch**t krijg van filmkes (that’s where the waardebon comes in handy), was daarnet in de wolken toen ik de clipjes van Elbow vond op Youtube. Heerlijk, die Britse humor!
En deze is gewoon heel mooi, qua sfeer, belichting… bij momenten krijg ik er echt kippenvel van.
Die concerttickets. Ik heb weer veel plezier gehad aan er eens door te struinen. Mijn eerste concert, de Kreuners in de Vooruit in 1983. Net 15 was ik. Hou deze flap bij! Janna vond het heel grappig. Ik heb de flap goed bijgehouden, ik heb ze nog steeds. Zoals zovele andere tickets. Hier en daar is er eens eentje verdwenen, soms bleven ze ook in de handen van de man/vrouw aan de deur.
Mijn oude site is helemaal niet meer up to date, maar vandaag heb ik toch de pagina met de tickets bijgewerkt. Michael Franti was de laatste die erop stond, nu zijn we weer bij tot Tool (waar zou dat ticket toch zijn?) en binnenkort komt Crowded House erbij.
Binnenkort migreert mijn site naar een andere server, en wellicht zullen er dan een hoop pagina’s sneuvelen die nooit afgewerkt zijn en die ik me ook nooit zie af te werken, maar de pagina met de tickets zal wel online blijven. Al is het maar om er zelf af en toe eens in te neuzen en te herinneren.
Gisteravond toch goed in een deuk gelegen. Ik was, naar aanleiding van Janna’s eerste concert en de TMF awards, aan het rommelen in mijn oude concerttickets. Bij al die spullen zitten ook nog wat memorabilia aan de dood van mijn vader, meer dan 25 jaar geleden. Een doodsprentje, een artikeltje uit de krant, een paar hele oude foto’s… en ook een bon die ik ooit eens van hem kreeg. Janna begon luidop te lezen, zonder al stilletjes verder te lezen. Waardebon – goed om een keer in het bos te… en toen lag ze plat van het lachen. Plat inderdaad, maar wel grappig. Het soort grapjes waar mijn vader heel erg voor te vinden was. En blijkbaar heb ik dit al die jaren bijgehouden.
